Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2016

Η ΓΕΝΕΣΗ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΣΥΛΛΑΒΗ
(συνέχεια)

Και πάλι δεν αλλάξανε παρά ήταν σαν και πρώτα
Και όσα χάλια είχαν και πριν τα ίδια είχαν και τώρα.
Ξύπνησα τρέμοντας αλλά, με ξαναπήρε ο ύπνος.
Κι είδα κι άλλο ένα όνειρο. Στάχυα εφτά ήσαν λέει
Γεμάτα σπόρο κι όμορφα, που από ’να μίσχο βγαίναν
Και δίπλα τους άλλα εφτά στάχυα φυτρώναν λέει,
Άκαρπα κι ανεμόδαρτα. Και τα εφτά τα στάχυα
Τ' άκαρπα κι ανεμόδαρτα, τα εφτά κατάπιαν στάχυα
Τα ψωμωμένα κι όμορφα. Τ’ όνειρο ετούτο είδα
Και το ’πα στους εξηγητές και δε μου το ξηγήσαν.
XLI25
Κι ειπ' ο Ιωσήφ στο Φαραώ: τ’  όνειρο ένα είναι.
Στον Φαραώ έδειξ' ο θεός εκείνο που θα κάνει.
Οι εφτά γελάδες οι καλές ειν' εφτά χρόνια. Tο ίδιο
τα εφτά τα στάχυα τα καλά, κι αυτά εφτά χρόνια είναι.
Γιατί ένα είναι τ’ όνειρο. Και οι εφτά αγελάδες
Που ’ρθαν μετά, οι αδύνατες, κι αυτά εφτά είναι χρόνια.
Και τ’ ανεμόδαρτα κι ισχνά στάχυα κι αυτά το ίδιο.
Εφτά χρονιές λιμοί θα ’ρθουν. Όπως το είπα είναι:
Στο Φαραώ έδειξ' ο θεός εκείνο που θα κάνει.
Για εφτά χρονιές η Αίγυπτος θα ’χει ευφορία μεγάλη
Μα υστέρα χρόνια λιμού εφτά θ’ ακολουθήσουν
Κι η αφθονία θα ξεχαστεί που η Αίγυπτος πριν είχε
Κι όλη τη χώρα ο λιμός θα τήνε γονατίσει.
Κι η ευφορία που ’χε η γη θα ξεχαστεί απ’ όλους
Απ’ τό λιμό αυτό, γιατί, πολύ μεγάλος θα ’ναι.
Και τ’ όνειρο δυο φορές ο Φαραώ το είδε
Για να του δείξει ο θεός αληθινό πως είναι
Και ότι γρήγορα ο θεός το πράγμα αυτό θα κάνει.
Τώρα λοιπόν για συνετό και τίμιο ψάξε κάποιον
Κι υπεύθυνο για όλη τη γη κάνε τον της Αιγύπτου.
Και ας διαλέξει ο Φαραώ κι ας βάλει επιστάτες
Σε κάθε τόπο που αυτοί το πέμπτο να κρατάνε
Όσο θα τρέχουν τα εφτά της αφθονίας τα χρόνια
Απ’ τά γεννήματα της γης. Και να μαζέψουν όλα
Τα τρόφιμα από τους εφτά καλούς που έρχονται χρόνους.
Κι ας μαζευτεί στη διάθεση του Φαραώ το στάρι
Και με ασφάλεια ας φυλαχτούν τα τρόφιμα στις πόλεις.
Κι ας φυλαχτούν τα τρόφιμα για τα εφτά τα χρόνια
Που ο λιμός στην Αίγυπτο θα ’ρθεί, ώστε η χώρα
Να μη χαθεί απ’ τό λιμό. Και όσα ειπώθηκαν
Αρέσανε στο Φαραώ και σ’ όσους γύρω του είχε.
XLI38
Και μίλησε  ο Φαραώ και είπε στους δικούς του:
Πού θα ’βρουμε όπως αυτόν άνθρωπο που εντός του
Το πνεύμα να ’χει του θεού; Και του Ιωσήφ του είπε:
Αφού ο θεός έχει όλα αυτά σε σένα φανερώσει
Φρόνιμος άλλος από σε κι έξυπνος δεν υπάρχει.
Εσύ θα γίνεις άρχοντας σ’ όλο το βασίλειό μου
Και ο λαός σ’ ό,τι εσύ θα λες θα υπακούει.
Μόνον εγώ σα βασιλιάς θα είμαι ανώτερός σου.
Κι ο Φαραώ στον Ιωσήφ, να!, σήμερα, είπε, κιόλας,
Σε ονομάζω αρχηγό της χώρας της Αιγύπτου.
Κι ο Φαραώ απ’ το χέρι του το δαχτυλίδι βγάζει
Και το περνάει στου Ιωσήφ το χέρι και τον ντύνει
Με βυσσινιά μία στολή, και γύρω απτό λαιμό του
(συνέχεια)