Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2016

ΤΟ ΠΟΥΛΑΚΙ Η ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

Η αγαούλα μου συνέχεια μου μιλάει
Σαν πουλάκι που συνέχεια κελαηδάει.
Κι όταν πέφτουμε ακόμα στο κρεβάτι
Συνεχίζει ζωηρούλα και κεφάτη.

Και μου λέει για τα νυχάκια-πώς τα βάφει
Πώς της κάηκε για λίγο το πιλάφι-
Και να πεις πως δεν το πρόσεχε, μα να!
Που και που μπορεί και κάτι να ξεχνά…

Μου ιστορεί αυτό που έπαθε η Αννούλα-
Που της χύθηκε ο καφές κάποια στιγμούλα-
Πόση κούραση της δίνει η δουλειά της,
Πόσο όμορφα της φέρεται η κυρά της…

Κι ότι λέει το ακούω δίχως άλλο,
Μα με ζήλο όχι σίγουρα μεγάλο
Γιατί ο νους κι η ψυχή μου και τα χέρια
Του κορμιού της κολλητά είναι πια ταίρια.

Κι ως μιλάει εγώ φωλίτσες της αλώνω
Και σημαίες μου σε κορφούλες της καρφώνω…
Δοκιμάστε το και σεις αυτό-θα δείτε!
Τέτοιο μόνο ένα πουλάκι αρκεί να βρείτε.