Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2016

                     ΓΥΜΝΟΣ
Ωραία λοιπόν.
Κάτι καινούργιο έρχεται.
Καλώς ναρθεί
(έξω βρέχει).

Και τι μπορεί να  'ναι καινούργιο
για όποιον έχει δει λουλούδια μαραμένα…
για όποιον έχει δει  το στόμα ενός μικρού παιδιού
γεμάτο αρρώστια
έτσι που η γλώσσα του να μη χωρά στο στόμα του
και να προβάλει
και τον πατέρα να  'ναι όλος ένα βλέμμα πετρωμένο
στον ίλιγγο της απορίας και του χάους...

Και τι μπορεί να 'ναι καινούργιο
για όποιον βρέθηκε γυμνός
ανίσχυρος-ίδιος εν'  άδειο ηχείο-
ανάμεσα σε αέρηδες που ερίζουνε ποιος θα τον πρωταρπάξει...
για όποιον είδε κοριτσόπουλα να προκαλούν
χαϊδεύοντας τη φούστα τους για λίγο ανεπαίσθητα...
γι αυτόν που ξέρει πως οι συνδυασμοί των λέξεων έχουν υπάρξει όλοι...
για όποιον έχει δει τον ήλιο να ζυγιάζεται
στου τόξου τη χορδή προτού
στοχεύοντας το κέντρο κάθε ακτίνας του εκτοξευτεί...
γι αυτόν που ο βαρύτερος χειμώνας ειν'  της Άνοιξης...
γι αυτόνε που ο θάνατος έχει ερθεί πολλές φορές και δεν τον βρήκε...

Και τι μπορεί να  'ναι καινούργιο
για όποιον ξέρει 
πως είμαστε όντα ψεύτικα
είδωλα σκοτεινά μελλόντων όντων
που κάποτε ύστερα θα ζήσουν
και που κάποιο
αντίστροφο προβολικό μηχάνημα τα αντιγράφει
τα προβάλλει
και τα εντυπώνει
στο φως που εβαρέθηκε να ταξιδεύει…

Ωραία λοιπόν.
Κάτι καινούργιο έρχεται.
Καλώς ναρθεί
(έξω βρέχει).