Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

Η ΓΕΝΕΣΗ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΣΥΛΛΑΒΗ
(συνέχεια)
Κι  ο Ιακώβ  με  τη Ραχήλ θύμωσε και  της λέει:
Μήπως εγώ είμαι  θεός και  σ’ έχω κάνει  στείρα;
Κι  είπε η Ραχήλ στον Ιακώβ: με  τη Βαλλά κοιμήσου
Τη  δούλα μου. Κι αυτή  παιδιά θα κάνει  αντίς για μένα
Και   θα ’ναι  σαν  εγώ παιδιά να έχω αποκτήσει.
Και τη Βαλλά τη  δούλα της  του ’δωσε  για  γυναίκα.
Κι  ο Ιακώβ κοιμήθηκε  με  τη Βαλλά, και κείνη
Η  υπηρέτρια της  Ραχήλ, έγκυος  είχε   μείνει
Κι  έκανε  γιό  στον  Ιακώβ. Και  η  Ραχήλ  τότε  είπε:
Μ’ έχει ακούσει  ο  θεός και  γιό  μου έχει  δώσει.
Γι  αυτό και το  παιδί  αυτό Δαν το ’χε   ονομάσει.
Και η  δούλη  της Ραχήλ Βαλλά, έγκυος πάλι  μένει
Και  δεύτερο στον Ιακώβ γεννάει  ένα  αγόρι.
Και, ο  θεός, είπε η  Ραχήλ, βοηθός  μου  έχει  γίνει
Και πάλεψα και νίκησα εγώ την αδερφή  μου.
Κι  είπε τ’ αγόρι  Νεφθαλεί. Τώρα η  Λεία είδε
Πως  είχε πάψει  να γεννά. Και  τη Ζελφά επήρε
Τη  δούλη  της, και  στον Ιακώβ την έδωσε  γυναίκα.
Κι  αυτός κοιμήθηκε μ’ αυτήν, κι η δούλα είχε  της Λείας
Έγκυος  μείνει, η Ζελφά, και  γιο είχε  γεννήσει.
Και είπε η Λεία, έτυχε. Γι αυτό και  το παιδί  της
Το  είπε  Γαδ. Και  η  Ζελφά έγκυος  πάλι   μένει,
Της Λείας η  δούλα, και  γεννάει  στον Ιακώβ γιό πάλι.
Και, ευτυχισμένη  είμαι εγώ, η Λεία τώρα είπε,
Και   θα  με  μακαρίζουνε  οι  γυναίκες. Και   το  είπε
Ασήρ εκείνο το παιδί. Και ο Ρουβήν επήγε
Μια  μέρα που  θερίζανε, και μήλα μαντραγόρα
Έφερε  στη   μητέρα του  τη  Λεία απ’ τα χωράφια.
Κι   είπε  στη  Λεία η  Ραχήλ η  αδερφή   της: δος  μου
Το μαντραγόρα που ’φερε σε σένα το παιδί σου.
Κι  είπε η Λεία, δεν σου αρκεί  τον άντρα που μου πήρες
θες και   το  μαντραγόρα συ  να πάρεις  του  παιδιού  μου;
Και, όχι, είπε η Ραχήλ, δεν  ειν’ αυτό που  θέλω.
Μα να, το  μαντραγόρα συ αν  μου δώσεις  του παιδιού σου
Τη  νύχτα αυτή  ο άντρας  μου  θα κοιμηθεί με  σένα.
Κι  όταν  το  βράδυ ο Ιακώβ γύρισε απ’ το χωράφι
Βγήκε και  τον απάντησε η Λεία. Και  του είπε,
Τη  νύχτα αυτή  θα κοιμηθείς   μαζί   μου-νοικιασμένον
Το  μαντραγόρα δίνοντας του γιου  μου σ’ έχω απόψε.
Κι  ο Ιακώβ κοιμήθηκε  τη νύχτα αυτή  μαζί  της
Και  ο  θεός  την άκουσε  τη Λεία κι  είχε εκείνη
Έγκυος  μείνει, κι  έκανε στον Ιακώβ γιό πέμπτο.
Κι  η Λεία, μ’ αντάμειψε ο θεός, είπε, γιατί  είχα δώσει
Τη  δούλη  μου στον άντρα μου. Και Ισαχάρ  το είπε
Τ’ όνομά του παιδιού αυτού, που ανταμοιβή σημαίνει.
Κι  έκανε η Λεία κι άλλο γιό  στον Ιακώβ, τον έκτο.
Κι  είπε η Λεία, του’ τον καιρό καλό  μου  έχει  ένα
Δώρο χαρίσει  ο θεός. Θα προτιμάει  τώρα
Ο άντρας  μου εμένα γιατί γιους  έξη  του έχω κάνει.
Και  του  έκτου  γιου  της  Ζαβουλών  το  είπε  τ’ όνομά του.
Και  μία κόρη έκανε, και  τ’ όνομά της Δείνα.
Και  ο  θεός   θυμήθηκε  και  της  Ραχήλ  τον  πόνο
Και  άνοιξε   τη   μήτρα της κι   έγκυος  είχε   μείνει
Κι   έκανε  γιό  στον  Ιακώβ. Και, ο  θεός  μου  πήρε
Το  ντρόπιασμα, είπε  η  Ραχήλ. Και  Ιωσήφ  το  είπε
Τ’ όνομα του παιδιού αυτού. Και, ο  θεός ας  δώσει
Να κάνω, είπε, κι  άλλο  γιό.
(συνέχεια)