Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2016

ΕΛΛΗΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ

Επειδή η Αμερική είναι βάρβαρη χώρα
γι αυτό κάθε πρωί παίρνω βαθιά μιαν εισπνοή
από λέξεις σαν αυτές:
δυσραγής, έμμαλος, επικράζω.
Επανθέω, αεροκόλακες, ευθάλαττος.
Άπληκτος, υπέρλεπτος, αριζήλως.
Αυτολυρίζω.

Επειδή η ζωή εδώ είναι ένα μαύρο αγριοπούλι
την ημερεύω κάθε μέρα
με λέξεις όπως:
ύποινος, ανθοκρατέω, αθηνιώ.
Αυτόκλαδος, βιωφελής, ερώτιον.
Κισσηρεφής, περιλάμπω, πυριάλωτον.
Νεαροηχής.

Και μετά από κάθε τους επίθεση
ιαίνω τις πληγές μου
ψιθυρίζοντας:
καταβόησις, ηχή.
Κλεψίχωλος, τεττιγγώδης, δρύπτω.
Αύχημα, άτυμβος, βραχυβλαβής.
Συνοχμάζω.