Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2015

Ομιλία Τσίπρα στη  Κεντρική Επιτροπή.
Ισχυρίστηκε ότι με τα όχι που είπε στους ευρωπαίους, έδωσε στον έλληνα περηφάνια και αξιοπρέπεια. Ούτε μιλιά για την καινούργια απελπισία που μέσα της τον έριξε.
Ανάλωσε όλη την ομιλία του κατηγορώντας την αντιπολίτευση.
Ενώ κατόρθωσε μόνο να χειροτερέψει τα πράγματα, μιλούσε με θριαμβικό ύφος σαν να έχει λύσει όλα τα προβλήματα και πήγε εκεί για να δρέψει δάφνες.
Είπε ότι το όχι σε μια διαπραγμάτευση, είναι από μόνο του ο σκοπός για τον οποίο γίνεται η διαπραγμάτευση.
Η βραδεία, καλοαρθρωμένη και κοφτή ομιλία του που προεκλογικά τον έκανε να φαντάζει ήρεμα δυνατός, τώρα τον έδειχνε όπως είναι πραγματικά-ένας ευφυής βλαξ.
Αποτέλεσμα όλων αυτών ένα παγωμένο ακροατήριο που τον κοίταζε λυπημένο και που και που  κάτι χειροκροτήματα σαν από τάφο.



Κρίσεις, θύμησες, ιδέες,
παιδικές, παλιές και νέες.

ΧΡΗΜΑ-1
Ένας ραδιοφωνικός παρουσιαστής έβαλε για θέμα της συζήτησης κάποιο βράδυ το αν οι πολίτες στην Ελλάδα έχουν την κυβέρνηση που τους αξίζει ή όχι.
Ακούστηκαν πολλές απόψεις μιας και το ζήτημα δεν επιδέχεται ναι ή όχι.
Ο ηλίθιος ραδιοπαρουσιαστής έθεσε ένα ερώτημα που δε στέκει.  Και δε στέκει γιατί όλοι οι έλληνες είναι ηλίθιοι και πώς δεν αξίζει ένας ηλίθιος σε έναν άλλο ηλίθιο;
Ίσως θα άξιζε το ερώτημα γιατί οι έλληνες είναι ηλίθιοι. Είναι γιατί δέχονται να κυβερνούνται από οικογένειες, γιατί όλοι οι πολιτικοί αναλώνονται σε λόγια, γιατί αλληλοκατηγορούνται για κάτι που όλοι κάνουν, γιατί κλέβουν.
Το τελευταίο ερώτημα που θέλει απάντηση είναι μήπως όσοι πολιτικοί πλουτίζουν δεν είναι ηλίθιοι. Αυτοί όμως είναι οι μεγαλύτεροι ηλίθιοι. Επειδή εξαργυρώνουν τη ζωή τους και ό,τι άλλο τους βρίσκεται, για να πλουτίζουν.

Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2015


Κρίσεις, θύμησες, ιδέες,
παιδικές, παλιές και νέες.



ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ-1
Ένα μέσο που έχει συμβάλει στην σημερινή κατάντια της ανθρωπότητας είναι ο κινηματογράφος.
Μέχρι να εμφανιστεί αυτός ξέραμε ότι μετά την ώρα τρεις ερχόταν η ώρα τρεις και ένα λεπτό, μετά τρεις και δύο λεπτά και ούτω καθεξής.
Από τον κινηματογράφο μάθαμε ότι μετά τις τρεις μπορεί να ακολουθεί η έξη, ή η επόμενη ή η μεθεπόμενη εβδομάδα, ο επόμενος μήνας ή χρόνος.
Μας έμαθε έτσι, με τη μεγάλη πειθώ και διεισδυτικότητα που έχει, ότι μπορούμε μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα να πετυχαίνουμε πράγματα που άλλοτε θα χρειάζονταν χρόνια για να γίνουν.
Μας έκανε λοιπόν να τρέχουμε ώστε να προλάβουμε να κάνουμε ότι έχουμε στο μυαλό μας, ή ότι ο κινηματογράφος έβαζε στο μυαλό μας, μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Για παράδειγμα να χτίσουμε ένα σπίτι, να βρεθούμε από το ένα μέρος στο άλλο.
Και αρχίσαμε νε τρέχουμε για να πετύχουμε το ακατόρθωτο.
Βαρουφάκης:"Ο λαός δε θέλει λεφτά και δουλειά. Θέλει αξιοπρέπεια."
Δεν είναι καλά οι άνθρωποι.
Νικολούδης: "Δεν έχω τίποτα με τους πλούσιους. Με ενοχλούν οι ανέντιμοι πλούσιοι."

Υπάρχουν και έντιμοι πλούσιοι λοιπόν;

Και οι άνθρωποι αυτοί είναι κουμουνιστές; Όχι βέβαια. Είναι ΚΚΕ Εσωτερικού. Τέτοια φρούτα έκρυβε το ΚΚΕ εσ., που όμως μέχρι τώρα,επειδή κανείς δεν του έδινε σημασία δεν ξέρανε οι πολλοί τι πρεσβεύει. Να λοιπόν τι πρεσβεύει...
Τσίπρας στο σημερινό υπουργικό συμβούλιο: Θα δώσουμε δωρεάν ρεύμα σε τρακόσες χιλιάδες οικογένειες ώστε η Ελλάδα να γίνει μια πολιτισμένη χώρα.
Αλίμονο στις χώρες όπου δεν υπάρχουν φτωχοί για να πάρουνε δωρεάν ρεύμα και να γίνουν έτσι πολιτισμένες...

Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2015

Γλέζο, παιδί είσαι και σε κοροιδέψανε; Ή μήπως είσαι χαζός; Δεν ήξερες ότι όλα αυτά είναι φύκια; Και βέβαια το ήξερες και τώρα είσαι βαλτός του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ για να του κάνεις αντιπολίτευση, αποδυναμώνοντας την αντιπολίτευαση της Νου Δου. Όσο είναι καιρός ακόμα τράβα στο ΚΚΕ. Ίσως έτσι-αν σε δεχτεί αυτό-να μείνεις στην ιστορία. Σαν μέλος του ΚΚΕ. Γιατί σαν κατεβαστής της γερμανικής σημαίας έχεις κιολας ξεχαστεί.

Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2015

Ο υπουργός δικαιοσύνης χαρακτήρισε άνανδρη δολοφονία την δολοφονία του φρουρού των φυλακών Δομοκού.
Οι φασίστες όλων των κυβερνήσεων του παρελθόντος χαρακτήριζαν άνανδρες τις παρόμοιες δολοφονίες ή επιθέσεις σε στόχους από τη 17 Νοέμβρη ή άλλες οργανώσεις και ομάδες.  Φασίστες ήτανε, αγράμματοι ήτανε. Μα ο κουμουνιστής υπουργός να συμπεριφέρεται σαν αυτούς-σαν αγράμματος δηλαδή;
Τα λέω αυτά γιατί μία δολοφονία πάντοτε είναι «άνανδρη» εξ ορισμού. Το συνθετικό «δόλος» σημαίνει ότι η λέξη έχει τα χαρακτηριστικά του τεχνάσματος, της πανουργίας, του στρατηγήματος, της παρανομίας.
Λέγοντας άνανδρη δολοφονία είναι σαν να λέμε θαρραλέο θάρρος, άφωνη σιωπή και τέτοια.  Υπάρχει αντρίκια δολοφονία; Ανδρεία δολοφονία; Λεβέντικη δολοφονία; Δηλαδή τι θα ήθελαν όσοι χαρακτηρίζουν μια δολοφονία άνανδρη; Η Οργάνωση που σχεδίασε μία δολοφονία να βγάλει μια τέτοια ανακοίνωση;:
«ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΑΔΕ
Ανακοίνωσις δολοφονίας Σαμαρά (πχ)
Προς την ΕΛΑΣ
Κοινοποίηση: ΓΕΣ,ΓΕΑ, ΓΕΝ και προς πάντα ενδιαφερόμενο.
Την δεκάτην τετάρτην του μηνός Μαρτίου ενεστώτος έτους και ώραν ενδεκάτην πρωινήν θέλει επιχειρηθεί υπό της Οργανώσεώς μας δολοφονία του Σαμαρά (πχ).
Ο τόπος που επελέγη είναι η διασταύρωσις των οδών Δ και Ε της περιοχής Κολωνακίου, από όπου καθημερινώς διέρχεται ο κύριος Σαμαράς (πχ).
Θα επιχειρήσουν δύο άτομα, άρρενες. Ο εις εξ αυτών θα φέρει περούκαν πλουσίας κόμης και θα φορεί χακί τζάκετ. Ύψος ένα μέτρο και εβδομήκοντα τρία εκατοστά, αδύνατος. Αυτός θα φέρει το περίστροφον με το οποίον σκοπεύεται η δολοφονία του Σαμαρά (πχ). Ο έτερος επιχειρών θα ευρίσκεται εις τζιπ εσταθμευμένον περί τα είκοσιν μέτρα μακράν της τοποθεσίας της δολοφονίας ίνα μετά ταύτην φυγαδεύσει τον δολοφόνον.
Εφιστώμεν την προσοχήν των αρχών εις το κάτωθι:Εις την διασταύρωσιν υπάρχουν δύο περίπτερα. Ο υποψήφιος δολοφόνος θα κρύπεται όπισθεν του δυτικώς ευρισκομένου περιπτέρου. Δια τους αγνοούντας τον τοιούτον-γεωγραφικόν- καθορισμόν της θέσεως του περιπτέρου, διευκρινίζομεν .ότι το δυτικόν περίπτερον είναι το φέρον έξωθι αυτού ταμπέλαν ένθα ευκρινώς αναγράφεται «ΑΕΡΙΟΥΧΑ ΠΟΤΑ»
Ευελπιστούντες δια μίαν έντιμον αντιπαράθεσιν μετά της ΕΛΑΣ και ενδεχομένως των στρατιωτικών δυνάμεων άτινας η κυβέρνησις ήθελεν διατάξει έναντι ημών κατά την διάρκειαν της αποπείρας μας, διατελούμεν μετά τιμής
(ακολουθούν σφραγίδες και υπογραφές της Οργάνωσης)»
Αυτό θα περίμενε ο κύριος υπουργός ώστε μία δολοφονία να μην είναι ανανρδος;
Ε πια!
ΑΛΕΞΗΣ ΓΑΒΡΙΗΛ ΚΑΙ ΓΙΑΝΝΗΣ
ΝΑ ΧΤΥΠΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΦΤΑΝΕΙΣ
(μεσαιωνικόν ασμάτιον)

Ο καλαμοάλογος και ο σπερματοπότης
και ο μπαστουνοκαταπιωτής
ο καθείς τους μεσαιωνικός οικτρός ιππότης
νικημένος πάντα και κιοτής,

προχωράνε στης Ευρώπης για να παν το κάστρο
δώρο ενώ στα χέρια τους κρατούν
της υπεροψίας τους το κρύο και μαύρο τ’ άστρο
κι απ’ τον τρόμο ενώ τα δόντια τους κροτούν.
…………………………………………………….
Νάτους που γυρνάνε τώρα πίσω νικημένοι,
με τον θολωμένο τους το νου
νίκης παραμύθια να σκαρφίζονται οι καημένοι   
για να πούνε των παροίκων-του κοινού.
                                -------

Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2015

ΑΛΛΑΓΕΣ…

Σταμάτησε ο Αλέξης
να παίζει με το τόπι
μεγαλου αρχηγού επήρε ύφος
το χάλκινό του εζώστηκε το ξίφος
κι είπε ζωηρά «θα πάω
ν’ αλλάξω την Ευρώπη!»

Πήγε. «Παρακαλώ σας»
του λεν ευγενικά
«Το ξίφος σας απέξω να τ’ αφήστε
κανέναν μη από λάθος τραυματίστε.
Δεν χρειάζονται καθόλου
εδώ σιδερικά.»

Και «Όσι, ζεν τ’ αφήνω»
έκανε ο Αλέξης.
«Τότε παιδί μου γύρνα στην Ελλάδα
θαρρώ έχετε ακόμα φασολάδα.
Τα ξίφη έχουν τελειώσει.
Έδώ έχουμε λέξεις.»

Έφυγε ο Αλέξης,
εγύρισε και πάλι.
«Τα χέρια Αλέξη μου πρέπει να κόψεις
πριν τις καινούργιες σου μας πεις απόψεις.
Μην κλαις. Σου μενει ακόμα
στους ώμους το κεφάλι.»

Πάει, τα χέρια κόβει,
γυρνάει και τους βρίσκει.
«Αν και τη γλώσσα σου κόψεις ευθύς
τότε στο σπίτι μας μπορείς να μπεις»,
του λένε καθώς πίνουν
με σόδα το ουίσκι.

Ο Αλέξης τι να κάνει;
Αφού οι ευρωπαίοι
τα νέα του για ν’ ακούσουνε τα έπη
να τον δεχτούνε πριν κοντά τους πρέπει
τότε θα κάνει ό,τι
κάθε ευρωπαίος λέει.

Έτσι, αφού ενθέρμως
να τους αλλάξει θέλει
και  κάνοντας αυτά που λεν εκείνοι,
χωρίς αυτιά και γλώσσα έχει μείνει.
Και πάνε και τα δύο 
τα κάτω του τα μέλη.

Κι ενώ εκεί είχε πάει
τόσο αποφασισμένος
ν’ αλλάξει την Ευρώπη δίχως άλλο
δεν ένιωσε στον τόσο μέσα σάλο
ότι αυτός ο ίδιος
εβγήκε αλλαγμένος.

Κι έτσι κουτσουρεμένος
δίχως σπαθί και τόπι
βαλμένος σε καρότσι ένα πάνω
κρατάει στα δόντια του ένα πανώ
Γερμανικά που γράφει:
«Άλλαξα την Ευρώπη!»
Ο Σόιμπλε προσφέρει εκδούλευση στην Ελλάδα φερόμενος όπως φέρεται.
Γιατί;
Αντιπολίτευση δεν υπάρχει στην Ελλάδα από τότε που έγινε κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο Σόιμπλε λοιπόν παίζει το ρόλο της αντιπολίτευσης, βοηθώντας την Ελλάδα-το πώς αμέσως πιο κάτω- αλλά και ξεπληρώνοντας τις χάρες που του έκανε ο Σαμαράς και η Δεξιά τα πέντε χρόνια της Κρίσης. Και παίρνει έτσι τη θέση του Σαμαρά, τώρα που αυτός για προφανείς λόγους δεν μπορεί να μιλήσει.
Λέει λοιπόν ο Σόιμπλε-μεταφράζοντας τη στάση του γενικότερα αλλά και ειδικά τα περί ανευθυνότητας της κυβέρνησης και της λύπησης του ελληνικού λαού: Ήρθε εδώ ένα κολόπαιδο βρίζοντας και απειλώντας και ζητάει να υπακούσουμε στις απαιτήσεις του. Και στέλνει έναν υπουργό οικονομικών που θέλει να κάνει μάθημα οικονομίας στην Ευρώπη. Και κάνοντας αυτά θέλει να τον πάρουμε στα σοβαρά! Επειδή όμως πρέπει να απαντήσουμε στα αιτήματά του, του λέμε ότι δεν υπάρχει περιθώριο συζήτησης γιατι όλα είναι γραμμένα στο πρόγραμμα που έχει υπογράψει η χώρα του με την Ευρώπη. Μας μιλάει για ανθρωπιστική κρίση στη χώρα του. Όταν είχαν λεφτά που τους έδινε η Ευρώπη, τα χάλαγαν στα μπουζούκια. Ποιος τους φταίει λοιπον αν τώρα πεινάνε; Βέβαια θα βοηθήσουμε όσο μπορούμε, αλλά όχι σε βάρος των λαών της Ευρώπης. Την ανευθυνότητα των ελλήνων και την ανικανότητά τους να καταλάβουν πού βρίσκονται, ο κύριος Τσίπρας θέλει να την κάνει όπλο ανατροπής της κατάστασης στην Ευρώπη! Μια χώρα απολίτιστη, ελεεινή, αντιδημοκρατική και δουλοπρεπής, έρχεται να επιβάλει στην Ευρώπη τη θέλησή της! Και είμαι σίγουρος πως όταν πάει πίσω στη χώρα του ο κύριος αυτός, θα θελήσει να πείσει και θα πείσει τους έλληνες, που στο σύνολό τους είναι χαζοί,  ότι βγήκε κερδισμενος και ότι άλλαξε την Ευρώπη!.. Με τέτοιους φαντασιόπληκτους απατεώνες πώς να συνυπάρξεις;

Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2015

Όσοι επισκεφτούν την Ευρώπη ή την Αμερική να προσέχουν μην πατηθούν από τον χορό των Αγορών που αυτές χορεύουν στο σκοπό που βαράει ο Τσίπρας.
*
¨Δεν υποκύπτουμε σε τελεσίγραφα» λέει ο Τσίπρας σε κάθε απαίτηση των ευρωπαίων. Και πράγματι δεν υποκύπτει, μόνο σπεύδει να υπακούσει. Όπως και ο Πρόεδρός : εμάχετο τα Μνημονια, όμως τα υπόγραφε. Όμοιος ομοίω.
*
Στο ΣΤΕΡΝ είπε ότι «το Μνημόνιο που θα υπογράψουμε εμείς δεν θα είναι το Μημόνιο που γνωρίζατε…»
Έχει τύχει έναν άνθρωπο που τον είχατε συνηθίσει ντυμένον με παλιόρουχα, να τον βλέπετε ξάφνω ντυμένον με ένα κουστούμι; Ναι. Τι είπατε τότε; Δεν του είπατε «αγνώριστος έγινες βρε…»; Ε, έτσι θα είναι και η σχέση του παλιού με το νέο Μνημόνιο.
*
Κωνσταντοπούλου στον Παυλόπουλο:
«…Σε αυτή την τόσο κρίσιμη στιγμή καλείστε να επιτελέσετε καθήκον δημοκρατικό, πατριωτικό, δικαιοκρατικό και κοινωνικό. Καλείστε να επανοηματοδοτήσετε τον ανώτατο πολιτειακό θεσμό που θα ενσαρκώσετε και τον οποίο πολλές εξουσίες στο παρελθόν επεδίωξαν και πέτυχαν να εργαλειοποιήσουν ή να απενεργοποιήσουν….»
Ώστε κάποτε είχε νόημα ο ανώτατος πολιτειακός θεσμός! Πώς και δεν το πήρε χαμπάρι κανείς;
Και τον ανώτατο πολιτειακό θεσμό κάποιοι κάπου κάποτε τον εργαλειοποίησαν;
Για σκέψου!
Και σε ποια υψηλή κουμουνιστική επιταγή υπακούοντας το βούλωνε μέχρι σήμερα η κυρία πρόεδρος της βουλής;
*
Πού ποντάρει ο Τσίπρας ότι θα τον ελεήσουν οι εταίροι μας; Πρώτον, όπως έχει πει ο ίδιος, στο ότι η Ελλάδα έχει γεωπολιτική αξία. Δεύτερο γιατί αν καταστραφεί η Ελλάδα θα καταστραφεί και η Ευρώπη. Και τρίτο γιατί «θα το κάνουμε Κούγκι»!
Αστείος πρωθυπουργός μας προέκυψε.
*
Η ανεύθυνη κουτοπονηριά στο νέο αίτημα του Τσίπρα από τη μια (δώστε μας λεφτά και θα δείτε-θα σας κάνω εγώ μια χώρα μούρλια!), η υπευθυνότητα και η σοβαρότητα από την άλλη της Γερμανίας (δε θέλουμε υποσχέσεις, δώστε μας αριθμούς, δεν βλέπουμε αριθμούς) «συγκρούονται». Και ποιος άλλος αν όχι η λογική και η πειθαρχία σε κανόνες θα νικήσει;
*
Περιμένω τουλάχιστον πάνω στα ερείπια να κάνει την αυτοκριτική του ο Τσίπρας. Ή μήπως αλλαξε η κουμουνιστική τακτική και τώρα μετράει η άμετρη αλαζονεία και η η μαγκιά τύπου Σαμαρά;
*
Κινητοποιείται, λέει ο Τσίπρας, η Ευρώπη υπέρ ημών! Επειδή καμιά κατοσταριά παιδιά φώναζαν στη Βιεννη!  Κακόμοιρε, αστείε Τσίπρα!
*
Και η επαιτεία συνεχίζεται από την υπερήφανη και αξιοπρεπή πλέον Ελλάδα. Και ο πρωθυπουργός μας γλύφει εκεί που πριν έφτυνε. Αυτή ήτανε πάντοτε, είναι τώρα και θα είναι πάντοτε η ζωή σου Ελλάδα. Για όσο υπάρχεις ακόμα.

Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2015

Ο Τσίπρας δεν έκανε Πρόεδρο εκείνον που ήθελε, αναφέροντας μάλιστα  γελοίες δικαιολογίες γι αυτό.

Η Δεξιά χαίρει γιατί έχοντας Πρόεδρο δικό της δεσμεύει τον Τσίπρα.
Ο ίδιος ο Πρόεδρος να ξέρει ότι μπαίνει εκεί σαν φρένο στις επιθυμίες του λαού.
Ωραίοι είναι οι ελιγμοί όταν αποβλέπουν στην εκπλήρωση ενός σκοπού. Πώς όμως εκπληρώνεται ο σκοπός του Τσίπρα έτσι; Απλά, δεν εκπληρώνεται ο σκοπός γιατί ποτέ ο Τσίπρας δεν είχε σκοπό. Γιατί τότε ψήφισε Τσίπρα ο λαός; Δεν ξέρω γιατί. Μήπως από συμπόνοια για να φέρει και κάποιους άλλους να φάνε; Ή μήπως δεν ήξερε ότι δεν έχει σκοπό ο Τσίπρας; Κανείς δεν ξέρει.
*
Ο Τσίπρας ψάχει για στηρίγματα από τη Δεξιά αφού όλες οι χώρες που έλπιζε να τον βοηθήσουν δεν το κάνουν. Ακόμα και ο Αναστασιάδης του κλείνει την πόρτα.
Ο Τσίπρας βλέπει μπροστά του το χάος. Και το βάρος μόνο και μόνο της ιδέας ότι αυτός θα είναι που θα λάβει μια σοβαρή και ολέθρια ίσως για την Ελλάδα απόφαση τονε τρομάζει. Έτσι θέλει συμμάχους. Φοβάται τη μοναξιά και άρχισε να πλησιάζει δειλά δειλά τα άλλα κόμματα, να συνομολεί μαζί τους, να ενημερώνει τους αρχηγούς τους, και μάλιστα να ζητάει δειλά και ένοχα να υπάρξει «αργότερα» μια σύμπνοια όλων για την μελλοντική διαπραγμάτευση με την Ευρώπη.
*
Ο Τσίπρας μιλάει στο Βενιζέλο για συνεννόηση. Ο Βενιζέλος τον αδειαζει λέγοντάς του ότι κι αυτός είχε ζητήσει από το ’12 μια συνεννοηση των πολιτικών. Ο Τσίπρας κάνει ότι δεν το ακουσε.
*
Μία κυβέρνηση που δεν κάνει ότι θέλει, μία αντιπολίτευση που κάνει ότι θέλει, ένας Πρόεδρος που ξέροντας για τι εκλέχτηκε, συμπεριφέρεται ανάλογα, δηλαδή δεν κάνει τίποτα. Και δεν κάνει τίπουτα γιατί η δουλειά του τελείωσε από τη στιγμή που προτάθηκε επίσημα από την κυβέρνηση. Και η δουλειά του Παυλόπουλου είναι να διαβεβαιώσει-μόνο με την εκλογή του-τους γερμανούς ότι το δάνειο της Ελλάδας είναι δίκαιο και αδιαπραγμάτευτο, ότι οι έλληνες άλλα υπογράφουνε και τα αντίθετα λένε,  ότι δεν θα τους ξαναενοχλήσουμε για τους μετανάστες επειδή εμείς είμαστε ευτυχισμένοι που αυτοί διάλεξαν τη χώρα μας, ότι οι ευρωπαίοι δεν χρειάζονται μετά από αυτά να παίρνουν στα σοβαρά τα λεγόμενα του Τσίπρα.
Να η εικόνα της σημερινής Ελλάδας.
*
Ένα ανέκδοτο.
Ένας τύπος όλο κοιμότανε και τεμπέλιαζε.. Πάει κάποιος και τον ρωτάει: γιατί όλο κοιμάσαι;; Λέει αυτός τι να κάνω; Του λέει ο τύπος, να κουραστείς, για να μάθεις γράμματα, να μπεις στο Πανεπιστήμιο, να μπεις στη Νομική Σχολή, να γίνεις δικηγόρος, να δικηγορήσεις τριάντα χρόνια και ύστερα να πάρεις τη σύνταξή σου και να κάθεσαι. Ε!, λέει ο άλλος, και τώρα τι κάνω; Δεν κάθομαι; 
Το ανέκδοτο στα καθ’ ημάς.
Ρωτάει ο Τσίπρας τον Σαμαρά: γιατί λες όλο ναι στους γερμανούς; Λέει ο Σαμαράς, τι να κάνω; Του απαντάει ο Τσίπρας: να ζητήσεις κούρεμα του Χρέους, ύστερα να ζητήσεις Διεθνή διάσκεψη για την Ελλάδα, ύστερα να δηλώσεις ότι οι Αγορές θα χορεύουν στο δικό σου σκοπό, να ζητήσεις να μην ισχύει το Μνημόνιο για την Ελλάδα, ύστερα θα δηλώσεις ότι αγωνίζεσαι να σώσεις όχι μόνο την Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη, να πεις τον Ολάντ Ολαντρέου, να δηλώνεις ότι δεν θα υποχωρήσεις ούτε βήμα πίσω, να δηλώσεις ότι θα αντισστρέψεις τα μέτρα που έχει λάβει η προηγούμενη κυβέρνηση, ότι δεν θα ζητήσειςπαράταση του Μημονίου, και μετά να ζητήσεις παράταση του Μνημονίου και πια να λές όλο ναι στους  γερμανούς. Και του απαντάει ο Σαμαράς:Και τώρα αυτό δεν κάνω;
Καθένας με την τακτική του.
*
Και  μέσα σ’ όλα και πρώτα απ’ όλα η βεβαιότητα ότι όλο το δικιο είναι με το μέρος των ελλήνων και πως η Ευρώπη επιδιώκει τον αφανισμό τους.
*
Τελείωσε λοιπόν και η ψηφοφορία για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Είδαμε έναν αυτοαποκαλούμενο κουμουνιστή πρωθυπουργό να κάνει Πρόεδρο της Δημοκρατίας ένα δεξιό πράγμα, έναν πυροσβέστη αντί έναν εμπρηστή.
Αυτό έφερε η ώρα αυτή-αυτό έφερε πριν σβήσει η σπίθα αυτή της πυρκαγιάς του Χρόνου στην Ελλάδα, την πατρίδα μας, τη χώρα όπου επικρατεί  παλιανθρωπιά αντί καλοσύνη,  αγυρτεία αντί τιμιότητα, σατραπισμός αντί ευπρέπεια,  ανευθυνότητα αντί υπευθυνότητα,  παραφροσύνη αντί φρονιμάδα, εγωισμός αντί αλτρουισμός,  οίηση αντί ταπεινοφροσύνη,  αξιοπρέπεια αντί δουλικότητα,  τσαπατσουλιά αντί τάξη,  υστεροβουλία αντί ανυστεροβουλία, στριγκλίσματα αντί ήρεμη αντιμετώπιση των καταστάσεων,  επίδειξη αντί σεμνότητα,  ευγένεια αντί αγένεια, βία αντί πειθώ,  τεμπελιά αντί εργατικότητα, φθόνος αντί άμιλλα,  ασχήμια αντί ομορφιά,  παρανομία αντί νομιμότητα, μοιρολατρία αντί χειραγώγηση της μοίρας, μέσον αντί αξιοκρατία,  αμετροέπεια αντί λακωνικότητα, γυφτιά αντί νοικοκυροσύνη,  αδηφαγία αντί λιτή δίαιτα,  αδαημοσύνη αντί γνώση, τραγελαφικό αντί φυσικό,  αφιλοκαλία αντί καλαισθησία,  ασυδοσία αντί ελευθερία,  ασυλλογισιά αντί περίσκεψη,  προχειρότητα αντί σχεδιασμός,  αρλούμπα αντί κατανοητή έκφραση,  αποχαύνωση αντί ενεργητικότητα,  κακοήθεια αντί χρηστότητα,  πνευματική αναπηρία αντί εξυπνάδα,  απερισκεψία αντί στοχασμός,  ανευλάβεια αντί ευλάβεια,  αναρμοδιότητα αντί εξειδίκευση, αριβισμός αντί αξιοκρατία,  αλλοπροσαλλοσύνη αντί ευστάθεια,  αλητεία αντί σταθερότητα,  αδικολαλιά αντί έπαινος, βρωμιά αντί καθαριότητα, κατασπατάληση αντί περισυλλογή,  κατακραυγή αντί συγνώμη, διχογνωμία αντί ομόνοια, δυστροπία αντί καλογνωμιά,  επιπολαιότητα αντί βάθος.

Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2015

Κακλαμάνης για την εκλογή Παυλόπουλου από τον ΣΥΡΙΖΑ: Είμαι σίγουρος ότι ο Καραμανλής θα γελάει από κει πάνω.\
Γιατί να μη γελάει; Ο καπιταλισμός καλά κρατεί στη γη, η Ελλάδα ακολουθεί τους ισχυρούς σαν σκυλάκι, όλοι οι
«αριστεροί» πρωθυπουργοί τρέμουνε τη Δεξιά και κάνουν Πρόεδρο ένα δεξιό κάθαρμα κάθε φορά, οι δεξιοί πρωθυπουργοί βάζουν «δημοκράτη» Πρόεδρο, η σαπιλα συντηρείται. Γιατί να μη γελάει; Οι ρόλοι καλά μοιρασμένοι και παιγμένοι στο Θέατρο της πολιτικής ζωής. Ο Τσίπρας Δον Κιχώτης  πάνω στο τεράστιο καλάμι του σωτήρας της Ελλάδας και της Ευρώπης, ο Σαμαράς ακρίτας της Συντήρησης, ο Λαφαζάνης ο Μεφιστοφελής της υπόθεσης, ο Παυλόπουλος το ακίνητο και άβουλο ξόανο και ο λαός ο Χορός της φάρσας, υφιστάμενος επιδράσεις και επιβάλλοντας ενέργειες. Και μεις, οι πραγματικά τραγικοι θεατές, που μας αναγκάζουν να βλέπουμε την παράσταση πληρώνοντας σαϋλωκικά εισιτήριο με το αίμα μας από πάνω. In girum imus nocte et consumimur igni.
Ο Τσίπρας λέει στον Σόιμπλε να λυπάται τους λαούς που βαδίζουν με σκυμμένο κεφάλι.
Ενώ οι έλληνες βαδίζουν με το κεφάλι ψηλά. Απόδειξη ότι
για δεκαετίες: έχουν πολιτικούς που τους κλέβουν, καταπίνουν τα σκάνδαλα των πολιτικών τους, ανέχονταιο την Διαπλοκή, ανέχονται την ανυπαρξία ελληνικού Κράτους.
*
Ο Τσίπρας λέει ότι η δύναμη της Αριστεράς ήταν πάντα οτι αυτή δεν διεκδικούσε τα αξιώματα για τον εαυτό της. Διεκδικούσε έμπνευση. Γι αυτό και έκανε τον Παυλόπουλο Πρόεδρο Δημοκρατίας.
Όπως για παράδειγμα ο Λένιν, όταν κατάκτησε την εξουσία με την Οχτωβριανή Επανάσταση, έκανε Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΣΕ τον Τσάρο. Έτσι ο Λένιν βρήκε την έμπνευση που διεκδικούσε.
*
Ο αντιμνημονιακός Τσίπρας και το αντιμνημονιακό κόμμα του, έκανε πρόεδρο έναν μνημονιακό!, λένε οι διαρκώς διαμαρτυρόμενοι. Όμως όχι φίλοι μου, μπορεί να ψήφισε όλα τα μνημόνια ο Παυλοπουλος, όμως είπε ότι είναι αντισυνταγματικά! Λίγο το έχετε αυτό; Η διαφορά από τους άλλους λάτρεις των μνημονίων είναι ότι αυτοι μετά την ψήφιση από αυτούς των μνημονίων, δεν καταφέρθηκαν εναντίον τους.
Μα καλά, θα ρωτήσουν οι αφελείς, ο πολέμιος των μνημονίων Προεδροδημοκρατικοποιεί έναν υπέρμαχό τους; Αχ, ως πότε θα ζω να σας μαθαίνω; Διαλεκτική φίλοι μου! Σου λέει ο Τσιπρας μνημονιακός ο Παυλόπουλος, αντιμνημονιακός εγώ, η σύνθεση θα είναι ένα απεχθές μνημόνιο! Όπερ και απεδείχθη επί των ημερών μας και να που τώρα ο Τσίπρας έχει τη δυνατότητα να πολεμάει ένα απεχθές μνημόνιο.
*
Θέλετε και ένα άλλο σκέλος της αξιομνημόνευτης αντιμνημονιακότητας του κυρίου Παυλόπουλου; Αντί να απολύει διόριζε επί υπουργείας του! Μάλιστα! Εναντιωνόταν έτσι στο μνημόνιο πριν αυτό ζητήσει απολύσεις! Και προβλέποντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα γινόταν κυβέρνηση σύντομα, διόριζε νεοδημοκράτες στο Δημόσιο, γιατί σου λέει ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει όλον το χρόνο δικό του για να διορίζει δικούς του. Σοφία δέρνει τον άνδρα.
*
Μα καλά, είναι όλοι αυτοί λόγοι ικανοί να κάνουν τον Τσίπρα να κάνει Πρόεδρο της Δημοκρατίας έναν βαμμένο δεξιό; Μη μιλάτε, ο Τσίπρας εμπνέεται!..
*
Ο ΣΥΡΙΖΑ θα ζητήσει παράταση! Δηλαδή συνέχιση του Μνημονίου! Τότε γιατί όλο αυτό το θρίλερ; Γιατί δεν τη ζήταγε από την αρχή να τελειώναμε; Άγνωστοι αι βουλαί του Υψίστου.

*
Ευτυχώς που το κόμμα του Τσίπρα δεν έχει κανένα κάπα στο όνομά του να πέσει και να τους πλακώσει όλους εκεί μέσα.
*
Στο τέλος τέλος όμως ο Παυλόπουλος έχει ένα μεγάλο προσον. Να μην υποχωρεί σε ό,τι δεν λέει ή δεν κάνει. Απαραίτητο προσόν για έναν Πρόεδρο Δημοκρατίας εν τη μεταπολιτευτική Ελλάδι.
Μονο, λέω, λυπάμαι όταν σκεφτώ ότι ο κύριος Παυλόπουλος αγαπάει τόσο πολύ τη δουλειά του που θα σώσει την Ελλάδα θυσιάζοντας γι αυτό την άλλη μεγάλη του αγάπη, την καθηγεσία.
Μα υπάρχει λύση ώστε να μείνει και ο λύκος-Δεξιά χορτάτος και η πίτα-ΣΥΡΙΖΑ ακέρια: να κόψουν το δεξί χέρι του Παυλόπουλου,να κολλήσουν μια αυτοτροφοδοτούμενη πέννα στα δάχτυλά του και να το καθίσουν στην Προεδρική καρέκλα να υπογράφει. Και ο υπόλοιπος Παυλόπουλος να διδάσκει. Και μη θαυμάζετε, η επιστήμη κάνει θαύματα σήμερα.

Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2015

Πάμε για δημοψήφισμα λοιπόν ή για εκλογές δημοψηφισματικές, αφού αυτό θέλει η αποφασιστικότητα, η αξιοπρεπεια και η περηφάνεια του "κουνουνιστή" Τσίπρα.
Οι στίχοι μου "ΜΕ ΤΟΝ ΔΑΝΔΗ ΠΡΟΕΔΡΟ" άλλαξαν τη γνώμη του Τσίπρα για Πρόεδρο Δημοκρατίας Αβραμόπουλο. Έπρεπε να μου το έλεγες νωρίτερα, μου είπε, για να μην εκτεθώ.
Λυπάμαι τους έλληνες, είπε ο Σόιμπλε, ψηφίσανε μια κυβέρνηση που φέρεται ανεύθυνα.
Και η κυβέρνηση φρύαξε.
Γιατί; Δεν είμαστε αξιολύπητοι και ανεύθυνοι;
Όταν ένα ποντίκι βάζει κόκκινες γραμμές στη γάτα αυτό είναι υπευθυνότητα ή τάχα γελοιότητα;
Και όταν εκλιπαρείς λίγα ευρώ για να επιβιώσεις δεν είσαι αξιολύπητος;

Έμμετρα εκφρασμένη είναι η άποψή μου αυτή στο παρακάτω δείγμα-απόσπασμα, για το πώς ζητιάνευαν όλες οι μέχρι τώρα κυβερνήσεις μας από την Αμερική. Το ίδιο κάνει σήμερα και η «αριστερή» κυβέρνησή μας από την Ευρώπη.

……………………………………………………
Γι αυτό σας λέω-δώστε μου δολάρια πρόεδρέ μου
να διαψευστούν οι αριστεροί σφοδροί επικριταί μου
που άπρακτος στη χώρα μας διαδίδουν πως θα πάω-
δώστε μας για να φαν κι αυτοί αλλά κι εγώ να φάω.

Και μη ποτέ νομίσετε λέξεις ότι θ’ αρθρώσω
από τας λίαν δουλοπρεπείς εκείνας-να μη σώσω.
Είμαστε υπερήφανος λαός και επαιτούμε
όχι σαν άθλιοι ζήτουλες, αλλά σαν ν’ απαιτούμε.
Όταν με χέρι απλωτό οικτρά διακονιαρίζομεν
την κεφαλή έχουμε ψηλά και πόρρω ατενίζομεν.
Κι όταν γυρίσουμε μετά κι άδεια παλάμη δούμε
τότε αυτόν αφήνουμε κι από άλλονε ζητούμε.
Και ούτε λέμε «τον πτωχόν, άρχοντα, ελεήστε»,
παρά «θα ημπορούσατε κύριε να μας δανείστε…»
Αισθάνεστε την διαφοράν του «άρχοντα» απ’ το «κύριε»΄
Ανάμεσά των εγωισμού φωναί ηχούνε μύριαι.
Και την αξιοπρέπειαν που κλείει το «δανείστε»
Δεν ημπορείτε βέβαια να μας την αγνοείστε.
…………………………………………

Ή μήπως και όταν τρώγαμε τα δανεικά ή όταν δεν τολμούσαμε να μιλήσουμε όταν τα έτρωγαν οι άλλοι, ήμασταν και τότε  αξιοπρεπείς;
Ψωμολίμασμα  λέγεται το σημερινό. Και ας αφήσουμε τον σπερματοπότη να μιλάει για αξιοπρέπεια και για ξεζουμίσματα.
Εμετός μου έρχεται βλέποντας τους «υπεύθυνους» έλληνες να ξημεροβραδιάζονται χαζεύοντας στις πλατείες, και ακούγοντας το «στήριγμά μας ο λαός μας» του «κουμουνιστή» πρωθυπουργού μας.
Και οίκτο νοιώθω για τον «ήρωα» Γλέζο, που νομίζει ότι   μια πράξη μισής ώρας κάποτε, του δίνει το δικαίωμα να λέει λόγια…λόγια… λόγια,  για πενήντα τόσα χρόνια τώρα.
Είπε ο Τσίπρας: Αν μας δώσουν έξη μήνες περιθώριο χρόνου, σε έξη μήνες η Ελλάδα θα είναι μια άλλη χώρα.
Δηλαδή; Θα πάψουμε να βλέπουμε σκατά σκύλων στους δρόμους;
Οι ένοπλες δυνάμεις μας δεν θα φοβούνται πια την Τουρκία;
Οι έλληνες θα πάψουν να κλέβουν ο ένας τον άλλο;
Θα πάψει η φοροδιαφυγή;
Τα σχολεία θα έχουν θέρμανση, θα είναι σχολεία και όχι αχούρια, θα μαθαίνουν σ’ αυτά γράμματα τα παιδιά;
Τα αυτοκίνητα δεν θα παρκάρουν σταπεζοδρόμια;
Ο κυρ-Παναγιώτης θα μπορέσει να πηγαίνει διακοπές κάθε καλοκαίρι;
Αν δεν μιλάει πάλι για τέτοια αλλαγή μήπως μιλάει για την άλλη-να γίνει η Ελλάδα ένα Ντουμπάι ή μια χώρα Λας Βέγκας;
Ή για ποια μιλάει;
Κοπέλα 20 χρονών. Βγάζει το τηλέφωνό της και μου δείχνει τον ουρανό  της συνοικίας όπου βρισκόμαστε. Τηλέφωνο από τα ακριβότερα καινούργια.  Βάζει το τηλέφωνο στην άκρη και μου λέει: Έχεις κανένα ευρώ να πάρω ένα σουβλάκι γιατί είμαι νηστική από το πρωί;
Η κοπέλα είναι αντιπρόσωπος ενός μεγάλου ποσοστού ελληνίδων.
Ελλάς 2015.

Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2015

Αν τα πράγματα δεν πάνε καλά αύριο στη διάσκεψη, Πρόεδρος Δηοκρατίας θα γίνει ο Λαφαζάνης.
15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2015 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ἈΠΟΚΡΕΩ (ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΚΕ' 31-46)
Ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ Τσίπρας εν τη πρωθυπουργία αυτού καὶ πάντες οἱ λάλοι υπουργοί αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ· Καὶ ευρήσει ἔμπροσθεν αὐτοῦ τὰ ἔθνη των ελλήνων και των ευθρωπαίων, καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπ’ ἀλλήλων, ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων, καὶ στήσει τους μὲν έλληνας ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ τους δε ευρωπαίους ἐξ εὐωνύμων. Τότε ἐρεῖ ὁ πρωθυπουργός τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ· δεῦτε, οἱ ψηφοφόροι τοῦ κόμματός μου, κληρονομήσατε τὴν βασιλείαν της ελπίδος, της υπερηφανείας και της αξιοπρεπείας της ἀπὸ καταβολῆς κόσμου· ἐπείνασα γὰρ εξουσίαν καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα πρωθυπουργίαν καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην καὶ επροτιμήσατέ με, γυμνὸς καὶ περιεβάλετέ με, λόγους εξεφώνησα καὶ ηκούσατέ με, ἐν αφανεία ἤμην καὶ ἤλθετε πρός με. Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι λέγοντες· κύριε, η ελπίδα ουκ εσθίεται, η υπερηφάνεια ουκ ιάται ασθενείας και η αξιοπρέπεια γυμνούς ουκ ενδύει. Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ πρωθυπουργός ἐρεῖ αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ’ όσον εψηφήσατέ μοι δει εν τούτοις αρκεσθείτε. τα γαρ έτερα ουκ έστιν επ’ εμοί γεγονέναι. άπληστος γενεά, έως πότε έσομαι μεθ’ υμών; ουκ ελέχθη παρά του προφήτου μου λιτόν βίον δει υμάς διάγειν; και αύθις λέγω υμίν αφού εψηφήσατέ μοι, υμείς όψεσθαι. υπάγετε ουν επί τα έργα υμών εσθίοντες ελπίδα. έκαστος εφ ω ετάχθη. ουκ ήλθον τον νόμον καταλύσαι αλλά πληρώσαι αυτόν. Και στρεψάμενος την κεφαλήν ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων· πορεύεσθε ἀπ’ ἐμοῦ οἱ προορισμένοι  εἰς τὸ ευ ζην τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ ισχυρώ καὶ τοῖς ομοίοις αὐτοῦ, ότι ορθώς εποιήσατε εμοί· είδετέ με γαρ πεινώντα καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, διψώντα καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με, δακρύοντα εν Βουλή και ουκ ευσπλαχνίσθητέ μοι, ξένος ἤμην καὶ οὐ συνηγάγετέ με, γυμνὸς καὶ οὐ περιεβάλετέ με, ἀσθενὴς καὶ ἐν φυλακῇ καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με. Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ καὶ αὐτοὶ λέγοντες· κύριε, δίκαιος ει εις τον αιώνα. Ο γαρ δίδων ετέροις φαγείν, νήστις αυτός καταλείπεται. ο ποτίζων ετέρους διψά, ο οικτίρων δακρύοντας δακρύει, ο διακονών ξένους ή γυμνούς ή ασθενείς ή εν φυλακή εαυτόν ου διακονεί. Τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς λέγων· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ως υμείς εποιήσατε, ούτως εστί γεγραμμένον παρά των προφητών ποιείν εις τον αιώνα. Υπάγετε ουν εις την ητημασμένην υμίν ευζωίαν. Καὶ αινούντες ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς ζωήν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι υποτονθορίζοντες εἰς κόλασιν αἰώνιον.

Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2015


«ΠΡΟΣ ΩΡΑΣ»

Σάλος. Φουρτούνα, Ταραχή. Αντάρα. Τρικυμία.
Κουμουνιστές  εκάμανε γκουβέρνο στη Γραικία.
Φόβος και τρόμος άπλωσε πάνω από την Ευρώπη.
Βλέπουν με μάτι ανήσυχο εδώθε όλοι οι τόποι.
«Τσάι», «τσουράπι», «τσαγανό», «τσιγάρο», «τσιμινιέρα»,
Λέξεις που ως τώρα ήσυχες πλανιόνταν στον αέρα
Μα κι όσες άλλες  από «τσ» τους έλαχε ν’ αρχίζουν
Τον Τσίπρα στους ταλαίπωρους τους γήινους θυμίζουν
Και πλέον γόοι και ποπετοί την οικουμένη ζώνουν.
Κουμουνιστές. Κουμουνιστές τη γη μας την αλώνουν.
Ο Λένιν αναστήθηκε. Ζωντάνεψε ο Μαρξ.
Και το ’νιωσε αυτό καλά και ο καθένας βλαξ.
Μέχρι κι εγώ ο αδαής περί τα πολιτίκς
Και που γι αυτά ολοζωής βαθιά με ζώνει νυξ,
Κι εγώ λοιπόν κατάλαβα πολλές τι αλλαγές
Θα δει η Ελλαδίτσα μας μεγάλες και μικρές,
Πια τώρα δε θα έχουμε την Τρόικα να μας τρώει
Μα θα συναλλασσόμαστε αισίως με μια Κατρόι.
Κι αντί να μας ταλαιπωρεί τ’ άθλιο Μνημόνιο εκείνο
Θα έχουμε ένα ανθρώπινο κι ευγενικό Μηομνίνο.
Αντίς καφέ θα πίνουμε μες στα καφεποτεία
Τα φρέσκα του ο καθένας μας τα σπέρματα τα κρύα.
Στα εστιατόρια με μισή μερίδα περηφάνεια
Γαρνιρισμένη με άρωμα από χαρισμένα δάνεια
Τελείως θα χορταίνουμε την που είχαμε πριν πείνα
Και τα συσσίτια ν’ ανθούν θα πάψουν στην Αθήνα.
Τη λέξη όταν «Σύνταγμα» θα λέμε θα δακρύζουμε
Κι αντίγραφα Μνημόνιου καθημερνά θα σκίζουμε
Ενώ ο λαός ρακένδυτος στα μαύρα του τα κρέπια
Θα πλέει μέσα σε πέλαγο γεμάτο αξιοπρέπεια.
Δραχμές θα κουδουνίζουνε αντίς ευρώ στις τσέπες
Και θα ’ναι όνειρο άπιαστο οι πίτσες και οι κρέπες.
Κι οι ευρωπαίοι ενώ εμάς κοιτώντας θα γελάνε
Ο Τσίπρας θα αισθάνεται-αλί-πανευτυχής
Αγνοώντας πως γυμνόποδες στ’ αγκάθια όσοι πάνε
Είναι ηλίθιοι-τρισαλί-και όχι ευφυείς.
 ΜΕ ΤΟΝ ΔΑΝΔΗ ΠΡΟΕΔΡΟ

Μ’ ένα πόδι δεξιό
κι ένα πόδι αριστερό
πώς μπορεί πάνω στη γη
μια πατρίς να περπατεί;

Μ’ έναν πρόεδρο δανδή
Και πρωθυπουργό παιδί
Τι χαίρι να ιδεί
Η πατρίδα η καψερή;

Κι είναι πρόοδος μια τέτοια
Που μας μέλει περιπέτεια;
Τι ο πρωθυπουργός φοβάται
Και τα τέτοια μηχανάται;

Αλλά έτσι Τσίπρα έρμε
Είτε θέλουμε ή δε θέμε
Ούτε πίσω ούτε μπροστά
Η Ελλάς θα προχωρά,

Παρά ακίνητη θα μένει
Σαν να είναι πεθαμένη
Αφού λίγο αν κινηθεί
Σωριασμένη θα βρεθεί.

Κρίμα στην αριστερή
Που πρεσβεύεις τακτική.
Την πατρίδα θες τ’ ανέμου;
Άλλαξε όνομα κανέμου,

Και σε όλους φώναξέ το
Να σε λέμε από φέτο
Όχι όπως ήσουν: ΣΥΡΙΖΑ
Μα όπως θα ’χεις γίνει: ΣΥΝΔΡΙΖΑ.

Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2015

ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ

ΣΥΡΙΖΑ
Ότι και να λέει η ΝΔ και ότι και να λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, ο λαός θα κρίνει τη νέα κυβέρνηση από το αν αυτή θα τηρήσει τις προεκλογικές υποσχέσεις της. Και εκείνες που θα πρέπει να γίνουν άμεσα, και εκείνες που θα πρέπει να μείνουν γι αργότερα. Και είναι πρόθυμος ο λαός να δώσει περιθώριο χρόνου στην κυβέρνηση ως προς το παραπάνω. Και αυτό θα το δούμε να γίνεται.  Γιατί ο λαός ξέρει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ΚΚΕ, παρά μόνο ένα ισχνό ευρωκουμουνιστικό κόμμα.

ΝΔ
Ο αυταρχισμός του καραμανλισμού αποκλείει την επάνοδο του Καραμανλή στην ηγεσία της ΝΔ. Το μητσοτακέικο, λόγω του αρνητικού βάρους που κουβαλάει ο Κυριάκος (για Ντόρα δεν μιλάμε πλέον) πάλι αποκλείεται. Την ηγεσία της ΝΔ θα την αναλάβει κάποιος ή κάποια, που μέχρι τώρα δεν έχει προβάλει δημόσια τέτοιες αξιώσεις. Το άτομο αυτό θα είναι νέο σε ηλικία, θα ξεφορτωθεί γρήγορα τα παλαιά και γερασμένα πρόσωπα του κόμματος όσο μεγάλο όνομα κι αν έχουν και θα αλλάξει το όνομα του κόμματος.
Τα παραπάνω θα γίνουν αν η ΝΔ καταλάβει πως για να ευδοκιμήσει πρέπει να συμπορευτεί με τις υποδείξεις της εποχής, αλλιώς θα έχει την τύχη του ΠΑΣΟΚ.

ΠΑΣΟΚ
Το ΠΑΣΟΚ δεν θα υπάρχει στην επόμενη Βουλή.

ΠΟΤΑΜΙ
Τη θέση του ΠΑΣΟΚ θα πάρει το Ποτάμι. Παλιομοδίτικα μυαλά κουβαλώντας και άτολμο, θα κρατήσει όποια στενή περιοχή θα του αφήσει ο ΣΥΡΙΖΑ και η καινούργια ΝΔ.

ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΚΟΜΜΑΤΑ
Τα υπόλοιπα κόμματα θα ξεπηδάνε σαν παράξενες παραφυάδες στον κορμό των μεγάλων κομμάτων, που ο ίδιος ο λαός θα τις ξεμασχαλιάζει σαν άχρηστες.

ΚΚΕ
Ίδιο σε δύναμη και σε ιδέες θα παραμείνει το ΚΚΕ.

Με λίγα λόγια σαν χώρα θα ακολουθήσουμε τον ευρωαμερικάνικο  δρόμο της δημιουργίας δύο μεγάλων κομμάτων που θα εναλλάσσονται στην εξουσία και πάλι, όμως που τώρα θα λειτουργούν προσαρμοσμένα περισσότερο στα ευρωπαϊκά πρότυπα. Αυτό χωρίς και πάλι ο λαός να αλλάξει μυαλά παρά τόσο, όσο θα χρειάζεται για να μην ξαναπέσει σε μια παρόμοια σαν την τωρινή κρίση.

Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2015

ΓΙΩΡΓΙΑ ΕΖΗΣΑΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ
(Στη Γιωργία, τη μόνη φίλη μου)

Γιωργία εζήσαμε κι εμείς.
Ο θάνατος πριν έρθει
της ζήσης εγνωρίσαμε
την άσκοπη τη μέθη.

Γιωργία εζήσαμε κι εμείς.
Στον κόσμο αφού μας φέρανε
ανθίσαμε, ώσπου ο βοριάς
της χειμωνιάς μας ξέρανε.

Εζήσαμε. Στον κόσμο μας.
Τότε. Προτού η βιάση
κι η πρόοδος η ανάποδη
όλη τη γη ρημάξει.

Τον προορισμό μας φίλη μου
τον φέραμε σε τέλος:
όπου και να ’ναι μπήχνεται
στο στόχο του το βέλος.

Προτού των πάντων η φθορά
κι εμάς αφήσει ράκη
επικραθήκαμε πολύ…
χαρήκαμε λιγάκι…

Μα όμως μέσα πέφτοντας
στον τάφο του καθείς μας
θα πάρουμε αχάλαστη
τη θύμηση μαζί μας

κάποιας μικρούλας γειτονιάς
με τα μικρά σπιτάκια,
με το ψωμί και την ελιά,
με τα στενά δρομάκια.

Τότε που χώμα βλέπαμε
κι όχι τσιμέντο γύρω.
Τότε που τ’ άνθη ανάδιναν
δροσιά ομορφιά και μύρο.

Που ήταν οι γειτόνοι μας
όχι ρομπότ κρεατένια
αλλ’ άνθρωποι που είχε καθείς
και του αλλουνού την έγνοια.

Που ένα ας εφώτιζε κερί
μικρούλι τις βραδιές μας
όμως χτυπούσαν χαρωπά
οι παιδικές καρδιές μας.

Που κύπελλο ήταν η ζωή,
κρασί ήτανε η Φύση,
και όλα γύρω έλαμναν
σ’ ένα γλυκό μεθύσι.

Τότε… που ήμασταν παιδιά…
Παιδιά! Όταν ακόμα
το «αχ» ούτε σαν έμβρυο
δε φώλιαζε στο στόμα…

Γιωργία υπηρετήσαμε
και με ανθρώπου σχήμα
τους ρόλους που ορίζει μας
το Σύμπαν βήμα βήμα.

Κι ας μας ειπούν κάποιοι καλούς
κακούς κάποιοι ίσως άλλοι-
μα ίδια ειν’ Καλό ή Κακό
στης Πλάσης μας τη ζάλη.

Ίδια καθώς Ζερβά Δεξά,
καθώς Επάνω Κάτω
καθώς ίδια και Σύμφωνο
της Βαρσοβίας και ΝΑΤΟ.

Και λέω ακόμα κι η Ζωή
ένα είναι με το Θάνατο
και ένα είναι το Θνητό
το ον και το Αθάνατο.

Και λέω πως όταν ζούσαμε
ήμασταν πεθαμένοι
και λέω όταν πεθάνουμε
ζωή μας περιμένει.

Γιωργία εζήσαμε κι εμείς.
Ο θάνατος πριν έρθει
της ζήσης εγνωρίσαμε
την μάταια τη μέθη.

Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2015

Την Κυριακή το πρωί, οι δύο εκκολαπτόμενοι φασίστες της πρωινής εκπομπής του Σκάι, έδωσαν μαθήματα πατριωτισμού και χάραξαν γραμμή πλεύσης στον Τσίπρα, λέγοντάς του ότι πάνω απ' όλα είναι η πατρίδα και τονίζοντάς του να μην στραφεί ανατολικά.
Σήμερα το πρωί, Δευτέρα, ο μικρόνους και ως εκ τούτου ώριμος φασίστας Πορτοσάλτε (ό εστί μεθερμηνευόμενον κουρσάρος), επετέθη φραστικώς κατά του κυρίου Κατρούγκαλου, υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης επί πολιτικών και θεμάτων τακτικής.
Ο εκλεκτός του ελιτίστικου καναλιού, χωμένος μέχρι το λαιμό μέσα στα νερά του φασισμού, αδυνατεί και να υποπτευτεί ακόμα ότι υπάρχει και μια άλλη θεώρηση των πραγμάτων από την μονολιθική δική του, πόσο μάλλον ότι υπάρχει και μία αριστερή τέτοια.
Ο τετραπέρατος δεξιολάτρης οικονομολόγος Παπαδημητρίου από την άλλη, προσπαθεί από τη μια να σφάξει με το γάντι τη νέα κυβέρνηση, και παράλληλα να φρενάρει την φαφλατάδικη ανοησία του Πορτοσάλτε, ο οποίος έχει αποδεχτεί με τη σειρά του ότι του χρειάζεται φρένο και δέχεται τις προσβλητικές για άλλους παρατηρήσεις του Παπαδημητρίου, όχι όμως για να αλλάξει τακτική, αλλά για να μπορεί να ξαναρχίσει την αμέσως επόμενη στιγμή της κουβέντας τους τα βλακώδη φασιστικά του ξεσπάσματα, θεωρώντας ότι με το να μην απαντάει στα μαλώματα του Παπαδημητρίου, όσα έχει πει νωρίτερα του συγχωρούνται και ο Θεός της Οπισθοδρόμησης του δίνει το δικαίωμα να ξαναρχίζει κάθε φορά τα ίδια.