Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2014

Ματθαίον ιδ´ 14 - 22
Ὁ πολλαπλασιασμὸς τῶν πέντε ἄρτων εἰς τὴν ἔρημον
14 Καὶ ἐξελθὼν Γορτύνιος εἶδε πολὺν ὄχλον, καὶ εφασιστίσθη ἐπ’ αὐτοῖς καὶ ενέπτυσεν τοὺς συρριζαίους εξ αὐτῶν. 15 ὀψίας δὲ γενομένης προσῆλθον αὐτῷ οἱ μπράβοι αὐτοῦ λέγοντες· Ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος καὶ ἡ ὥρα ἤδη παρῆλθεν· ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τὰς κώμας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς ελπίδας. 16 ὁ δὲ Γορτύνιος εἶπεν αὐτοῖς· Οὐ χρείαν ἔχουσιν ἀπελθεῖν· δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν. 17 οἱ δὲ λέγουσιν αὐτῷ· Οὐκ ἔχομεν ὧδε εἰ μὴ πέντε Αναγκαστικούς Νόμους καὶ δύο Μνημόνια. 18 ὁ δὲ εἶπε· Φέρετέ μοι αὐτά ὧδε. 19 καὶ κελεύσας τοὺς ὄχλους ἀνακλιθῆναι ἐπὶ τοὺς χόρτους ίνα μη ορώσιν, λαβὼν τοὺς πέντε αναγκαστικούς νόμους καὶ τα δύο Μνημόνια, προσβλέψας τον Μερκέλειον Βορράν επολλαπλασίασε αυτά, καὶ κλάσας ἔδωκε τοῖς μαθηταῖς τοὺς Αναγκαστικούς Νόμους οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ὄχλοις. 20 καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν, καὶ ἦραν τὸ πρωτογενές πλεόνασμα τῶν κλασμάτων δώδεκα έτη πλήρη. 21 οἱ δὲ ἐσθίοντες ἦσαν ἄνδρες ὡσεὶ πεντακοσιάκις μύριοι χωρὶς γυναικῶν καὶ παιδίων. 22 Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ Γορτύνιος τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ πτωχεύση τοὺς ὄχλους.
         Ο ΨΑΡΑΣ
(ap;o to bibl;io moy paidik;a poi;hmata-metafr;aseiw)

Πρωί σηκώνεται ο ψαράς,
μ’ αναβροχιά ή αγιάζι 
κι απ’ το βυθό της θάλασσας
το φαί της μέρας βγάζει.

Ζει ο μισός στη θάλασσα
κι ο άλλος έξω-εδώ.
Δεν είναι ψάρι, αλλά δες…
ούτε όπως συ κι εγώ!

Έχει ματιά παράξενη
που αλλόκοτα θωρεί
σα να ’χει πράγματα πολλά
και φοβερά ιδεί-

ματιά σαν θάλασσα θολή:
μπλε ούτε, ούτε γκρι.
Και ιστορίες (αληθινές;
Ψεύτικες;) ιστορεί.

Ξέρει για θάλασσα πολλά!
Γι αέρα και ουρανό!
Μ’ αν τον ρωτήσεις για ξηρά
βλέμμα έχει αδειανό!
ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΙ

Άσχημο να σκοτώνονται στην Παλαιστίνη.
Πώς θα πάψουν να σκοτώνονται οι άνθρωποι μεταξύ τους;
Μόνο όταν ο κουμουνισμός επικρατήσει στη γη.
Και γιατί τότε οι άνθρωποι δε θα σκοτώνονται μεταξύ τους;
Γιατί δε θα έχουν λόγο να το κάνουν.
Πώς αυτό;
Δε θα υπάρχει λόγος κλοπής αφού όλοι θα έχουν ότι χρειάζονται και ότι έχει ο ένας έχει και ο άλλος. Τα παραγόμενα τρόφιμα και άλλα αγαθά θα διανέμονται σε όλους σύμφωνα με τις ανάγκες καθενός.
Και πώς οι φτωχοί θα αγοράζουν ότι χρειάζονται;
Κανείς δεν θα αγοράζει γιατί λεφτά δεν θα υπάρχουν. Κανείς δε θα αγοράζει γιατί ότι κάποιος χρειάζεται θα το έχει πηγαίνοντας στο ειδικό κατάστημα της γειτονιάς του και θα το παίρνει.
Ο καθηγητής πανεπιστημίου θα είναι ίσος δηλαδή με τον χτίστη;
Ακριβώς. Ίσος στην χρησιμότητά του στην κοινωνία και «ίσος» και στην αξία της εργασίας του.
Δε θα υπάρχουν κοσμήματα;
Περισσότερα από όσα τώρα. Και θα είναι κοινά για όλους και όλες.
Πώς θα είναι κοινό ένα κόσμημα…δεν καταλαβαίνω…
Το κόσμημα το θέλει μία κυρία για να στολιστεί μ’ αυτό κάποια ορισμένη μέρα. Θα το έχει. Την άλλη μέρα κάποια άλλη γυναίκα. Θα το έχει κι αυτή.
Μάλιστα. Όλα κοινά λοιπόν;
Όλα κοινά.
Όλα κοινά! Και δε μου λες, οι φόνοι και τα εγκλήματα γίνονται και για τις γυναίκες. Ποιος θα έχει τότε τις γυναίκες; Κοινές κι αυτές;
Ακριβώς φίλε. Όποιος θέλει θα έχει όποια γυναίκα θέλει. Μάλλον θα την έχει και χωρίς να το ζητήσει. Κάθε μέρα και σε άλλο σπίτι θα πηγαίνει και ο άντρας και η γυναίκα. Όποιος θέλει δηλαδή, θα έχει άλλη γυναίκα κάθε μέρα ή η κάθε γυναίκα άλλον άντρα.
Και όποιος πέφτει σε άσχημη γυναίκα;
Τότε φίλε όλες οι γυναίκες θα είναι όμορφες. Όχι με κρέμες και ζουμιά. Θα είναι όμορφες όλες γιατι όλες θα έχουν όμορφη καρδιά και όμορφη ψυχή. Όλες θα είναι άγγελοι δηλαδή. Φαντάζεσαι κάποιον άγγελο άσχημο;
Και τα παιδιά που θα γεννιούνται;…
Τα παιδιά θα τα φροντίζει αμέσως μετά τη γέννησή τους το κράτος. Κανείς δε θα ξέρει ποιο είναι το παιδί του. Αν θέλει χα χαιδέψει το κεφαλάκι κάποιου παιδιού, θα πηγαίνει εκεί όπου άριστα και άμεμπτα τα παιδιά ανατρέφονται και χαιδεύοντας το κεφαλάκι ενός παιδιού θα χαιδεύει τα κεφαλάκια των παιδιών όλης της γης.
Και γιατί όλα αυτά δεν γίνονταν στον κουμουνισμό της Ρωσίας;
Ο κουνουνισμός της Ρωσίας δεν ήταν κουμουνισμός. Ήταν σοσιαλισμός, κι αυτός της κακιάς ώρας. Κουμουνισμός δεν μπορεί να υπάρξει πάνω στη γη αν και το τελευταίο επάνω της κράτος δεν γίνει σοσιαλιστικό.Τη μέρα εκείνη ο κουμουνισμός θα είναι πραγματικότητα.
Και πότε λογαριάζεις να γίνει αυτό;
Όταν ο άνθρωπος γίνει λογικό ον. Δηλαδή πολλά χρόνια αργότερα.

Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2014

ΕΝΑΣ ΔΡΑΚΟΣ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΜΟΥ
(από το βιβλίο μου "παιδικά ποιήματα μεταφρασμένα"

Ήμουνα κουρασμένος και πήγα στο κρεβάτι.
Μα στρίγκλισα απ’ το φόβο μου γιατ’ είδα κάτι
να βρίσκεται απ’ τα σκεπάσματα από κάτω-
ένα κιτρινοκόκκινο πλάσμα, που διπλωμένο
σαν μπάλα ήταν. Με κοιτά και μου είπε ορεξάτο
πως Φριξ το λέγαν -όνομα όχι συνηθισμένο.
Και πιο καλά προσπάθησε μετά να βολευτεί.
Του είπα πως το κρεβάτι μου ήταν αυτό εδώ
και δεν μπορούσε άλλος κανείς εκεί να κοιμηθεί.
Εκείνο με αγνόησε και μ’ επιδεικτικό
ένα  ύφος, άρχισε μια δυο να τραγουδάει.
Μα ό,τι έλεγε, καλά δεν το ’λεγε καθόλου
και του είπα πως καλλίτερα βρώμη κανείς να φάει
παρά ν’ ακούει ένα ως αυτό τραγούδι του διαβόλου.
Μα όταν το τραγούδημά του αρχίνησε να μοιάζει
με τεντζερέδων χτύπημα που αυτιά γερά τα σπάζει,
άρπαξα κι έβαλα τις ωτασπίδες μου:
σε τέτοιο θόρυβο μόνες ελπίδες μου.
Κατσούφιασε και μου έκανε: «μην είσαι αγενής.»
Ίδια κατσούφης πια κι εγώ του λέω: «τώρα θα δεις».
Τον άρπαξα από την ουρά ενώ αυτός ωρυόταν
τον βρόντηξα με δύναμη στο πάτωμα, οπόταν
αυτός σηκώνεται, ορμάει στην πόρτα την κλειστή
και μέσα σ’ ένα σύννεφο είχε εξαφανιστεί.
Και σα γιορτή επειδή απ’ αυτά είχα γλιτώσει όλα
επήγα ως το ψυγείο μου κι ήπια μια κόκα κόλα.
                                    -----

Τρίτη, 29 Ιουλίου 2014

ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ ΙΠΙΤΡΟΥΠ’Σ

Μιριάστε ουρέ  για να διαβώ να πάου στην Ιβρόπ.
Ιπίτροπο μι έφκιασι ιφτούνος ι Αντώνς.
Τρουπολιτώτς γλιέπς κι ιγώ, γι αυτίνο μ’ έχει φκιάς.
Γιατί απ' το Μουλάτσ' ιγώ καταγουγή τραβάου,
ουόμως κι αυτίνος απου κει, απ’ τη Στιμνίτσα ίνι.
Γουρτυνιακές λέπρες κι οι δυο γι αυτίνο ίμαστι φιλ’.
Κι ίμι κι τετραπέρατους σαν τουν Κουλουκουτρών’,
ιξόν που ίμαν κι διξ’ός από μικρό πιδάκ’.
Γι αυτίνο μοιραστήκαμαν ιμίς οι δυο τουν κόσμου:
κίνους την ψουροκώσταινα για να τη στείλ’ στου διάουλου
κι την Ιβρόπ’ ιγώ, κι πλια, ότι ζαβό μπουρέσου
θα φκιάσου ουόσα χρουόνια ικί θα μι κρατί ου Αντώνς.
Χάιντε ουρέ σας χιρετώ, πάου να σιδιρώσου
τα παντιλουόνια μ’ τα ’κατό, τσάκισι να τους φκιάσω,
να μη μι λεν κ’ ι ιβρουπαίοι χουριάταρου κι βλάχου!

Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2014

Ο σεισμός των 6,5 Ρίχτερ πλησίασε τη Λήμνο στον αη-Στράτη 5 εκατοστά!


Ο ΑΗ-ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΗ ΛΗΜΝΟ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΕΙΣΜΟ

Τ’ είναι τα πέντε εκατοστά για μια μεγάλη αγάπη;
Προχώρα μόνη αγάπη μου λίγα χιλιομετράκια.
Αν περιμένεις το σεισμό ούτε σε χίλια χρόνια
δε θα φιλήσω εγώ ποτέ τα δυο σου τα χειλάκια.
Τι σ’ εμποδίζει να μου ερθείς και στέκεις μακριά μου
αφού το ξέρεις πως εγώ τρελλαίνομαι για σένα;
Να πεις πως είναι ψεύτικος ο έρωτας που σου ’χω;
Αν ό,τι πιο πολύτιμο σου πάρω, και πια φύγω,
τόσοι άγιοι που ’χω πάνω μου δε θα με κατακάψουν;
Ο άγιος Αθανάσιος, η άγια η Βαρβάρα,
ο άγιος ο Δημήτριος κι ο άγιος Αντώνιος
και ο Προφητηλίας μου, θα μ’ άφηναν να ζήσω
αν δε σε ήθελα παρά μόνο για να γλεντήσω;
Έλα μωρό μου πιο κοντά ναρθώ κι εγώ κοντά σου
και όλα να μου γίνουνε δικά μου τα δικά σου.
Έχεις την Παρθενόμυτη. Μη λόγια αυτή σου βάνει
και θέλει όπως είναι αυτή έτσι και σε να κάνει;
Μα εσύ είσαι φίνα γκόμενα-συχώρα μου τη γλώσσα-
και δεν ακούς τι λέει αυτή η μυξοπαρθενοκλώσσα.
Εσύ γεμάτη είσαι καημούς και πόθους και καμπύλες
και όλες ποθοπλάνταχτες κι όλες ερωτοπύλες.
Στο χάρτη μας μία ματιά ρίξε γλυκειά Λημνούλα
και δες πως είμαι ακριβώς ότι από σένα λείπει.
Στέρξε ο Αγιο-Δημήτρης μου να γλύψει την Τσιμάντρα
και η Αγια-Βαρβάρα μου να τρίψει το Σκαντάλι
καθως κοντά μου θα ’ρχεσαι κι εγώ προς σε θα τρέχω.
Στέρξε να σμίξουν τα νερά που τώρα μας χωρίζουν.
Στέρξε να μπω στον κόλπο σου-εννοώ αυτόν του Μούδρου…-
Στέρξε το Καλαμάκι μου στη Λύχνα σου να φτάσει
κι ανάμεσα στο Βάρο σου και τ’ ώριο Ρεπανίδι
χώμα τρυπώντας και νερά στον Κότσινα να έβγει.
Κι άσε να λένε οι θνητοί σεισμός πως έχει γίνει
ή ότι γεωλογικές γίναν αναδιατάξεις.
Μόνον εμείς θα ξέρουμε σ’ όλη την οικουμένη-
εμείς που τώρα θα ’μαστε τόσο σφιχτά ενωμένοι-
πως το μεγάλο πάθος μας γι αυτό ήταν η αιτία.
Γιατί κι εσύ με ήθελες κι ας μη το είχες πει,
το πλούσιο ακρωτήρι μου στον κόλπο σου να μπει.
Η Άγια η Σοφία σου που όλα σοφά τα φκιάνει
πως θα μπορούσε αντίθετο κάτι απ’ αυτό να κάνει;
Εσύ ωραίο θηλυκό, αντράκι εγώ βαρβάτο
ιδέα δε θα σου ’βανε να έρθεις μου αποκάτω;
Γιατί ούτε Άγια θα τανε αλλιώς, ούτε Σοφία.
Μα κοίτα, κι αν οι άγιοι που τόσους έχεις κι έχω
όταν θα δουν τι κάνουμε ντραπούν κι αλλάξουν γνώμη,
μας μένει ένας άγιος σου Λημνίτσα μου ακόμη:
Ο Άγιος Σώζων. Αν λοιπόν όλοι οι άλλοι άγιοι
θελήσουνε την τόση μας να βλάψουν ευτυχία,
τότε ο άγιος Σώζωντας δουλειά για μας θα πιάσει
και των αγίων των λοιπών τα σχέδια θα χαλάσει!

Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

ΤΟ ΒΡΩΜΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ
(από το βιβλίο μου "παιδικά ποιήματα")

- Το λερωμένο αυτό πού βρήκες προσωπάκι
αγαπημένο μου γλυκό εσύ παιδάκι;
-Το βρήκα μες στη λάσπη όταν βουτούσα
καθώς απ’ τα κουμπιά δυο προσπαθούσα
της μπλούζας του Αντωνάκη για να κόψω
για ένα του δάγκωμα να τον πληρώσω.
Το βρήκα όταν τις ρίζες εμασούσα
από τριανταφυλλιές που πελεκούσα
και όταν έψαχνα για σαλιγκάρια
στου αντικρινού του κήπου  τα χορτάρια.
Με κάρβουνα όταν έπαιζα το βρήκα
σε καρβουναποθήκη όταν μπήκα,
και σε τσιμέντο φρέσκο με τη μύτη
σκαλίζοντας σα να ’μουνα σπουργίτι.
Το βρήκα δίνοντας μιαν αγκαλιά
στο πιο βρωμιάρικο από δυο σκυλιά.
Το βρήκα τρώγοντας μούρα δροσάτα
που τα ’κοβα απευθείας απ’ τα βάτα.
Από μαλώματα το βρήκα άγρια
κι από κυλίσματα και από δάκρια.
Και βρίσκοντας σ’ αυτά τέτοια χαρά
που χρόνια εσέ η ψυχή σου λαχταρά.

Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014

Ματθαίον θ´ 27 - 35
Ευλογία τῶν δύο Καρεκλομανών καὶ τοῦ κουτοῦ.

27 Καὶ παράγοντι ἐκεῖθεν τῷ Ομπάμα ἠκολούθησαν αὐτῷ δύο Καρεκλομανείς ων τα ονόματα Σαμαράς και Βενιζέλος εκλιπαρούντες καὶ λέγοντες· Ἐυλόγησον ἡμᾶς, υἱὲ Κεφαλαίου. 28 ἐλθόντι δὲ Ομπάμα εἰς τον Λευκόν Οίκον προσῆλθον αὐτῷ οἱ Καρεκλομανείς, καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ Ομπάμα· Πιστεύετε ὅτι δύναμαι τοῦτο ποιῆσαι; λέγουσιν αὐτῷ· Ναί, Κύριε. 29 τότε ἥψατο τῶν κορβανάδων αὐτῶν λέγων· Κατὰ τὴν πίστιν ὑμῶν γενηθήτω ὑμῖν. 30 καὶ ἀνεῴχθησαν αὐτῶν οἱ πρωκτοί· καὶ ἐνεβριμήσατο αὐτοῖς ὁ Ομπάμα λέγων· Ὁρᾶτε πάντες γινωσκέτωσαν. 31 οἱ δὲ ἐξελθόντες διεφήμισαν αὐτὸν ἐν ὅλῃ τῇ γῇ . 32 Αὐτῶν δὲ ἐξερχομένων ἰδοὺ προσήνεγκαν Ομπάμα ἄνθρωπον κουτὸν αυνανιζόμενον ου τ’ όνομα Τσίπρας· 33 καὶ ἐκβληθέντος τοῦ αυνανίου εξ-ύπνησεν ὁ κουτός. καὶ ἐθαύμασαν οἱ ὄχλοι λέγοντες, Οὐδέποτε ἐφάνη οὕτως ἐν τη Ελλάδι. 34 οἱ δὲ Κουτσουμπαῖοι ἔλεγον· Ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν αυνανιζομένων ἐκβάλλει τὰ αυνάνια. 35 Καὶ περιῆγεν ὁ Ομπάμα τὰς πόλεις πάσας καὶ τὰς χώρας, διδάσκων ἐν ταῖς Βουλαίς αὐτῶν καὶ κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς Κεφαλαιοκρατίας καὶ μακελλεύων πάντα πόθον καὶ πᾶσαν ελευθερίαν ἐν τοις λαοίς.
ΤΟ ΣΛΥΛΑΚΙ ΚΙ ΕΓΩ
(από το βιβλίο μου «Παιδικά Ποιήματα»)

Έναν άντρα συνάντησα
καθώς περπατούσα
κι έτσι του μίλησα
του άντρα εγώ:
«Πού πας άντρα;» ρώτησα
(ρώτησα τον άντρα καθώς περνούσε).
«Στο χωριό για ψωμί.
Πάμε μαζί;» «όχι όχι»

Ένα άλογο συνάντησα
καθώς περπατούσα
κι έτσι του μίλησα
του άλογου εγώ:
«Πού πας άλογο;» ρώτησα
(ρώτησα το άλογο καθώς περνούσε).
«Στο χωριό για χορτάρι.
Πάμε μαζί;» «όχι όχι»

Συνάντησα μια γυναίκα
καθώς περπατούσα
κι έτσι της μίλησα
της γυναίκας εγώ:
«Πού πας γυναίκα;» ρώτησα
(ρώτησα τη γυναίκα καθώς περνούσε).
«Στο χωριό για λάδι.
Πάμε μαζί;» «όχι όχι»

Συνάντησα κάποια κουνέλια
καθώς περπατούσα
κι έτσι μίλησα
στα κουνέλια εγώ:
«Πού πάτε με την άσπρη σας γούνα;» ρώτησα
(ρώτησα τα κουνέλια καθώς περνούσαν).
«Στο χωριό για κριθάρι.
Πάμε μαζί;» «όχι όχι»

Συνάντησα ένα σκυλάκι
καθώς περπατούσα
κι έτσι μίλησα
στο σκυλάκι εγώ:
«Πού πας αυτή την όμορφη μέρα;»
(ρώτησα το σκυλάκι καθώς περνούσε).
«Στο λόφο για παιχνίδι»
«Έρχομαι μαζί σου σκυλάκι» είπα εγώ.

Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Η πολιτική ατζέντα της ημέρας
(Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014, 08:14)
1.
Στο μνημειακό-ιστορικό χώρο του πρώην στρατοπέδου «ΕΑΤ-ΕΣΑ» ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας.

Θα θυμηθεί τη χούντα που έφερε η «πολιτική» των «πολιτικών»


2.
ΔΗΜΑΡ: Καθήκον όλων, πολιτικών δυνάμεων και πολιτών, είναι η περιφρούρηση του δημοκρατικού κεκτημένου

Έτσι! Να μας τα λέτε αυτά. Και τώρα που το μάθαμε, εμπρός όλοι να περιφρουρήσουμε το… το;..το;… το δημοκρατικό «κεκτημένο»; Ας μας πουν πού είναι κιόλας ώστε να πάμε να το… χα χα… να το… χα χα χα… να το… χα… να το περιφ… χα χα χα χα χα….

3.
Δίωξη σε βαθμό κακουργήματος στον βουλευτή Δημήτρη Αναγνωστάκη

Έλειπε από τον κατάλογο των κλεφτών η ΔΗΜΑΡ. Άντε και στο ΚΚΕ!


4.
Με συστράτευση, ενότητα και εθνική στρατηγική, μακριά από δημαγωγίες, η οικοδόμηση της εθνικής μας προοπτικής, είναι το μήνυμα του ΠΑΣΟΚ.
Πώς να μην συγχωρήσεις το ΠΑΣΟΚ για την κατάντια που έφερε τη χώρα, όταν λέει τέτοια μηνύματα...


5.
Χρυσοχοΐδης: Πρώτα να φύγουν από το δημόσιο φίλοι και ρουσφέτια.

Κύριε Χρυσοχοϊδη, πού ακούστηκε Βουλή χωρίς βουλευτές και κόμματα χωρίς κομματόσκυλα;.. Για ξανασκεφτήτε το.


6.
Να ανατρέψουμε τη μνημόνιο και να επαναφέρουμε τη δημοκρατία
(ΣΎΡΙΖΑ)

Αυτό μάλιστα. Τα λέει όλα σε μια προτασούλα. Μήπως ο Τσίπρας είναι από τη Σπάρτη;



7.
Ο Κουτσούμπας ζήτησε την ακύρωση όλων των συμφωνιών με το Ισραήλ.

Όχι και όλες σύντροφε-άσε και μία για δείγμα!, Αλλά πάλι… εντάξει Κάρολε, ακύρωστες όλες.


8.
Παπούλιας: «Η Δημοκρατία υπέστη πολλαπλά χτυπήματα λόγω κρίσης»

Κι άλλη σοφία! Δε θα γινόμουνα ποτέ Πρόεδρος!



9.
Τετ α τετ Χαρδούβελη-Σούρλα
 «Είμαστε σε καλό δρόμο, αλλά θα πρέπει να γίνουν περισσότερα, με ταχύτερους ρυθμούς, για την πάταξη της διαφθοράς.

Ξέρουν τι πρέπει τουλάχιστον.

10
ΣΥΡΙΖΑ: Να επαναφέρουμε στο προσκήνιο τη Δημοκρατία
Α! στο διάολο! Ώστε γι αυτό δεν την έβλεπα τόσον καιρό. Την είχανε στα παρασκήνια! Είπα κι εγώ…


11.
Χρυσοβελώνη: Το ΠΑΣΟΚ πουλάει τρέλα
Δεν την πουλάει κυρία μου. Τη κρατάει όλη δικιά του.

12.
Σαμαράς:
 Η δημοκρατία στη χώρα μας έχει βαθιές ρίζες λόγω των θυσιών του ελληνικού λαού.

Γερνάω. Από τότε που το άκουσα αυτό προσπαθώ να θυμηθώ πότε θυσιάστηκα… πότε θυσιάστηκα…


13.

Σαμαράς:
Φέτος θα έρθουν στην Ελλάδα δύο τουρίστες για κάθε έλληνα.

Κύριε πρωθυπουργέ, μπορώ να έχω δύο τουρίστριες;




14.
"Να κρατήσουμε αναμμένη τη φλόγα της ελευθερίας και των δημοκρατικών θεσμών" είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας,

Ώστε έχει απομείνει κάποια φλόγα;



15.
«Η κρίση ως ευκαιρία για μια δεύτερη Mεταπολίτευση»
Μηλιόπουλος

ΟΧΙ! ΟΧΙ! Όχι άλλη Μεταπολίτευση!



16.

Σαμαράς: Δεν πάμε για πρόωρες εκλογές

Τότε πάμε για κανα καφεδάκι;



17.
Σαμαράς προς ΔΕΗ:
Ποιος σας έδωσε το δικαίωμα να αφαιρείτε ζωές; Παρεμβαίνετε στο έργο της Κυβερνήσεως…. Να σταματήσει αυτό αμέσως. Η Κυβέρνηση δεν θα επιτρέψει  σε κανέναν να υποκατασταθεί σε καμία δραστηριότητά της.  



18.
Βούλτεψη:
Δεν υποχώρησε η δημοκρατία, όπως είιπε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας,, αλλά υποχώρησε η αντίληψή μας για τη δημοκρατία.
(Θα μελετήσω σε βάθος τη δήλωση και θα επανέλθω )

Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2014

       ΜΑΖΙΩΤΗΣ
«Σε μια εποχή που κυριαρχεί το ψέμα
η αλήθεια θεωρείται ενέργεια επαναστατική»

με ποιον, Μαζιώτη, να σε παρομοιάσω;
με κανενός δε μοιάζεις τη Σειρά-
όσο, γυρεύοντας, ψηλά κι αν φτάσω
τέτοιου Απαντήματος δε θα χω τη Χαρά.

είσαι Ψυχή γύρω από κάποιο Σώμα.
είσαι ο Νους Αλήθειες που γεννά.
στο Μαύρο μέσα Φωτεινό είσαι Χρώμα.
κι είσαι το Κάπου στις Ερμιές του Πουθενά.

περπάτει-τρέξε-πέτα στ’ Ουρανού σου-
του Μόνου ανθρωπινού-την Απλωσιά 
και σχώρα όσους τ’ Άρωμα του Ανθού σου
για τρομοκράτη το θαρρούν Αρματωσιά.
       
κι όταν της Λεφτεριάς θα έρθει η Ώρα
και οι Λαοί θα πάρουν το Σπαθί
τη Στράτα θα τους δείχνει νικηφόρα
όμοια με τ’ Άπειρο το Χέρι σου φαρδύ.

                            -----

Κυριακή, 20 Ιουλίου 2014

Για τον κύριο Βασδέκη (Νότια Αφρική) με εκτίμηση,
και με κατανόηση για την κριτική του.                


KPITH...

Κριτή, εσύ που κρίνεις τα γραφτά μου,
να ξέρεις ότι δε θα σκοτιστώ
αν άξιο συ μου κρίνεις το μιστό
ή με μανία τα πατήσεις χάμου.

Δε γράφτηκαν για σένα όλα τούτα.
Ανάγκη είχε για δόσιμο η ψυχή
και τα ’δωσε ως πιστός την προσευχή
κι όπως το δέντρο ξεχειλίζει φρούτα.

Γι αυτό κριτή σου λέω πως δεν αξίζει
με τέτιες ιστορίες ν’ ασχοληθείς
και κάνε όπως κάνει ο καθείς
που βλέπει, προσπερνά και δεν αγγίζει.

Προσπέρνα. Μα σκοπό τέτοιο αν δεν έχεις
πρόσεξε: στ’ άγγιγμά τους θα καείς
(κι αν όχι, τότε θα ’σαι αδαής
και πάλι πρέπει απ' αυτά ν' απέχεις).

Παρασκευή, 18 Ιουλίου 2014


ΝΑ ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ
(με παραδείγματα από μόνον μιας ημέρας-της 18-7-14- δραστηριότητές τους)


1.

Τσίπρας:
 «Να μην ανακυκλωθεί ο Μεγάλος Συνασπισμός της Γερμανίας»

Μάλιστα. Όπως: «Γεννηθήτω φως» και εγένετο φως.
Οι εφημερίδες της 19-7 θα γράφουν σίγουρα: και δεν ανακυκλώθηκε.


2
«Γεύμα παρέθεσε ο Ρέντσι στον Σαμαρά. Στο τραπέζι, μεταναστευτικό και οικονομία.»

Και τα φάγανε κι αυτά.


3
«Τη λύση του Κυπριακού ζήτησε η Νέα Δημοκρατία»

Και ο ανιψιός μου ζήτησε από τον Αη-Βασίλη ένα γιοτ.


4
«O οποιοσδήποτε έχει χρήματα στο εξωτερικό, είναι εθνική προσφορά να τα φέρει και να επενδύσει στη χώρα, ανέφερε μεταξύ άλλων ο Δένδιας.»

Αυτός ούτε διάταξε ούτε ζήτησε. Το «ανέφερε». Έτσι, μαζί με άλλα…


5
«Άμεση συζήτηση του αντιρατσιστικού ζήτησε το πασόκ.»

Πραγματικά. Τό ζήτησε.

6
«Επί τάπητος οι προτάσεις του πασοκ για τα ασφαλιστικά ταμεία.»

Ως τώρα τα είχε κάτω από το χαλί. Τώρα τα έβαλε πάνω του. Το επόμενο βήμα από τις καθαρίστριες στον σκουπιδοτενεκέ.


7
«Στον τραυματισμένο ειδικό φρουρό η ΝΔ, το πασόκ, η ΔΗΜΑΡ, οι ΑΝΕΛ και γενικά όλες οι πολιτικές δυνάμεις.»

Πλην της ΕΝΔΕΡΑΚ


8
«Η ανάγκη να υπάρξει βέλτιστη συνεργασία μεταξύ των περιφερειών όλης της χώρας και του υπουργείου Τουρισμού, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου, τονίστηκε στη συνάντηση Τζιτζικώστα- Κεφαλογιάννη»

Και τονίστηκε (μου το μετέφερε αξιόπιστη πηγή) πολύ γερά.

9

Καχριμάκης: Χρειάζεται άλλη πολιτική με προοδευτικό πρόσημο.
Και βέβαια χρειάζεται-πολύ καλά λέει.


10
Παπανδρέου:
«Οι πολιτικές της ΝΔ και το πελατειακό κράτος μας οδήγησαν στο Μνημόνιο»

Επιτέλους. Το μάθαμε κι αυτό.


11
Κουτσούμπας:
«Όχι στις απολύσεις και στην αξιολόγηση στο Δημόσιο.»

Να! Αυτό Θα πει ΚΚΕ: Και τον Μεταξά τον κοροϊδεύαμε κάποτε, όμως τώρα γιορτάζουμε το όχι του. Κάποτε και αυτό το όχι του Κουτσούμπα θα γιορτάζεται. (αλήθεια, πού ξέρεις, Ελλάδα είναι αυτή!)


12
Βενιζέλος:
«Αποτροπιασμός και θλίψη για την κατάρριψη του μαλαισιανού αεροσκάφους»

Πάλι πρωτοτύπησε η Ελλάς.


13
Τσίπρας:
«Απαράδεκτο να βλέπουμε το Ισραήλ να σκοτώνει παιδιά.»

Να ο άνθρωπος που θα σώσει τη χώρα μας, όπως οι ισραηλινοί δεν θα ξανασκοτώσουν παιδιά ύστερα από αυτή τη δήλωση του κυρίου Τσίπρα.
Για καλό και για κακό όμως ας κλείνουμε τα μάτια μας όταν οι τηλεοράσεις φτάνουν στα νέα από τα ισραηλοπαλαιστινιακά.



14
ΚΚΕ: «Έρχονται ανατροπές στα εργασιακά δικαιώματα»
Διορατικό το ΚΚΕ. Και το λέει ευθαρσώς.

Πέμπτη, 17 Ιουλίου 2014

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 20 Ιουλίου 2014 - Κατά Ματθαίον Θ΄ 1-8

Καὶ ἐμβὰσα Μέρκελ εἰς αερόπλοιον διεπέρασεν καὶ ἦλθεν εἰς Αθήνας. Καὶ ἰδοὺ υπουργεύοντες γερμανοτσολιάδες προσέφερον αὐτή Σαμαράν τετραπληγικόν, ἐπὶ κλίνης βεβλημένον. Καὶ ἰδούσα η Μέρκελ τὴν πίστιν των μετεφερόντων αυτόν υπουργευόντων γερμανοτσολιάδων, εἶπεν τῷ παραλυτικῷ· Θάρσει, τέκνον· ἀφέωνταί σοι αἱ κωλοτούμπαι σου. Καὶ ἰδού τινες τῶν συριζαίων εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· Αύτη βλασφημεῖ. Καὶ εἰδούσα η Μέρκελ τὰς χριστοπαναγίας αὐτῶν εἶπεν· Ἵνα τί ὑμεῖς υβρίζετε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; Τί γάρ ἐστιν εὐκολώτερον, εἰπεῖν, ἀφέωνταί σου αἱ κωλοτούμπαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ περιπάτει; ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει η θυγάτηρ του υπανθρώπου ἐπὶ τῆς Ευρώπης ἀφιέναι ἁμαρτίας – τότε λέγει τῷ τετραπληγικώ Σαμαρά · Ἐγερθεὶς ἆρόν σου τὴν κλίνην καὶ ὕπαγε εἰς Μαξίμου. Καὶ ἐγερθεὶς ἀπῆλθεν εἰς Μαξίμου. Ιδόντες δὲ οἱ χαζοέλληνες ἐθαύμασαν καὶ ἐδόξασαν τὸν Παντοδύναμον τὸν δόντα ἐξουσίαν τοιαύτην τοῖς υπανθρώποις.

Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

ΕΝΑ ΑΛΦΑΒΗΤΟ

Α
Μια φορά ήταν ένα αρνί
Αρνί
Βαρνί
Άκακο
Χόρτα
Ένα ασπρο αρνάκι

Β
Μια φορά ήταν ένας βάτραχος
Βάτραχος
Γάτραχος
Μεγαλομάτης
Έλος
Ένας μικρός βάτραχος

Γ
Κάποια φορά ήτανε μια γαρίδα
Γαρίδα
Δαρίδα
Πάνοπλη
Μουστάκια
Μια κόκκινη γαριδούλα

Δ
Μια φορά ήταν ένα δεντράκι
Δεντράκι
Εντράκι
Οξυγόνο
Διχάλα
Δεντράκι πράσινο

Ε
Ήταν κάποτε ένα ελεφαντάκι
Ελεφαντάκι
Ζελεφαντάκι
Προβοσκίδα
Μνήμη
Ένα Γκρίζο ελεφαντάκι

Ζ
Κάποτε ήταν ένα μικρό ζουζουνάκι
Ζουζουνάκι
Ηζουνάκι
Ζιζάνιο ζουζουνάκι
Ενόχληση
Ένα χαζούτσικο ζουζουνάκι

Η
Ήταν κάποια φορά ένας Ήλιος
Ήλιος
Θήλιος
Μεγάλος
Ηγεμονία
Ένας Ήλιος καυτός

Θ
Ήταν μια φορά μια θάλασσα
Θάλασσα
Ιάλασσα
Απέραντη
Προσεκτικός
Μια θάλασσα μπλε

Ι
Ένας είχε μια ιδέα
Ιδέα
Κιδέα
Φωτεινή
Γόνιμο
Μια έξυπνη ιδέα

Κ
Ήταν μια φορά ένα κουνελάκι
Κουνελάκι
Λουνελάκι
Άσπρο άσπρο
Μουστάκι
Ένα κουνελάκι πηδηχτό

Λ
Ένας λύκος αγριωπός
Λύκος
Μύκος
Δόντια
Δύναμη
Ένας λύκος φοβερός

Μ
Ένα κόκκινο μήλο
Μήλο
Νήλο
Υγιεινό
Μαρμελάδα
Ένα Μήλο κόκκινο

Ν
Ήταν Μια Νύχτα χειμωνιάτικη
Νύχτα
Ξύχτα
Σκοτεινή
Κρύο
Μια Νύχτα μεγάλη

Ξ
Μια φορά ήταν ένας ξενοδόχος
Ξενοδόχος
Οενοδόχος
Λαγοκοιμιστός
Φροντίδα
Ένας καλόκαρδος ξενοδόχος

Ο
Κάποτε ήταν ένα Οχτώ
Οχτώ
Ποχτό
Μεσάτο
Ζυγός
Ένα ολόρθο οχτώ

Π
Μια φορά ήταν ένας πετεινός
Πετεινός
Ρετεινός
Λειράτος
Κουκουρίκου
Ένας φωνακλάς πετεινός

Ρ
Ήταν ένα ρυακάκι
Ρυακάκι
Συακάκι
Κελαρυστό
Δροσιά
Ένα φλύαρο ρυάκι

Σ
Είχα ένα σκιουράκι κεραμιδί
Σκιουράκι
Τιουράκι
Τρωκτικό
Καρύδια
Ένα σκιουράκι τρεχαλητό

Τ
Μια φορά ήταν ένα τύμπανο
Τύμπανο
Ύμπανο
Τεντωτό
Φασαρία
Ένα μικρό τύμπανο

Υ
Ήταν μια φορά ένα υμενόπτερο
Υμενόπτερο
Φυμενόπτερο
Μέλισσα
Βόμβος
Ένα ζωηρό υμενόπτερο

Φ
Ήμου κάποτε μια μικρή φυσαρμόνικα
Φυσαρμόνικα
Χυσαρμόνικα
Γλυκόηχη
Τραγούδια
Μια γλυκόηχη φυσαρμόνικα

Χ
Ήταν μια μικρή χαντρούλα
Χαντρούλα
Ψαντρούλα
Στρογγυλή
Κύλισμα
Μια μικρή μπλε χαντρούλα

Ψ
Ήταν ένα ψαράκι όμορφο
Ψαράκι
Ωράκι
Γλιστερό
Αμίλητο
Ένα όμορφο ψαράκι

Ω
Το γράμμα ωμέγα
Ωμέγα
Αμέγα
Τελευταίο
Μεγάλο
Το γράμμα ωμέγα.

Παρασκευή, 11 Ιουλίου 2014


Ο ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΤΗΚΕ

Ο Κασιδιάρης προφυλακίστηκε.
Κεφάλαιο άλλο ένα κλείστηκε.
Συμφωνώ με τους δικαστικούς
τους αδέκαστους και γνωστικούς.
Είχε δύο καραμπίνες διασκευάσει
και τον έκριναν μέγα κουμάσι.
Συμφωνώ. …γιατί εντός μου όμως
κάτι διαμαρτύρεται εντόνως;..

Χτύπησε την Κανέλλη λέει, κι ήταν και γι αυτό
Που μέσα τον εκλείσανε κι αυτόνε στον Κορυδαλλό.
Καλώς εκρίνανε. Σπουδάσει έχουν νομικά.
Το σπούδαγμα τις γνώμες των ανεύθυνων νικά.
Ενώ όμως το μυαλό με οτ’ είπαν συναινεί
γιατί τάχα η καρδιά μου κάπου διαφωνεί;..

Κλώτσησε λέει έναν δημοσιογράφο
κι έπρεπε στου Κορυδαλλού να μπει τον τάφο.
Σωστά. Γιατί όμως μ’ αυτά ενώ συμφωνώ
εντός μου νιώθω να με πνίγει ένα κενό;..

Είπε ακόμα: «θα ’χουμε νεκρούς».
Βαρύ αλήθεια και να το ακούς.
Στους δικαστές και πάλι δίνω δίκιο.
Ό,τι είπε ήτανε πολύ ανοίκειο.
Μα διάβολε! ας μου πει κάποιος  γιατί
ενώ μαζί τους συμφωνώ διαρκώς
αισθάνομαι ο άθλιος σαν γατί
που το κατασπαράζει ποντικός;

Ο ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑΣ
ΣΜΥΡΝΙΑΣ ΞΑΝΑΧΤΥΠΑΕΙ

«Ας κάνουν πρώτα κα’ να πόλεμο οι βραζιλιάνοι
κι ύστερα εθνικό καθώς εμείς να έχουν ύμνο»!
Είπε ο πολύς Λαβίθης
ο δειλός και κρυπτοαήθης.
Κοιμάται όρθιο το παιδί και λέει ότι φτάνει.
Ρε Νίκο δος του ευκαιρία να πάρει καναν ύπνο…

ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑ ΑΠΟ ΕΜΠΟΡΟΥΣ
(οι εφημερίδες)

Αντί να λένε πόσοι έμποροι αισχροκερδήσανε
(κάτι που από δεκαετίες  ξέρουμε
τόσο καλά όπως πως υποφέρουμε),
ας μας ελέγαν πόσοι έλληνες αυτοκτονήσανε…

ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΚΙΚΙΛΙΑΣ
ΣΤΟ ΚΟΚ-ΠΙΤ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟΥ
ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΥ

Και όλοι έτσι είδαμε
γιατί το δείξαν οι τηλεοράσεις
ότι κι οι δυο τους πόδια έχουνε.
(γιατί και που τους είδαμε-ε κι ύστερα;
γίναν τα μέσα μας πυρόσβεσης καλλίτερα;)
Λοιπόν ας έχουμε υπόψη μας
πως θα διανύουν μεγάλες αποστάσεις
κυνηγημένοι ‘όταν θα τρέχουνε.

ΓΙΑΤΡΟΣ ΠΗΡΕ ΦΑΚΕΛΑΚΙ
ΓΙΑ ΝΑ ΧΕΙΡΟΥΡΓΗΣΕΙ ΑΣΘΕΝΗ-10-7-14
(έσταξε η πυρά του γαϊδάρου στο πηγάδι…)

Πήγα προχτές την αναδεξιμιά μου
σ’ ένα νοσοκομείο εδώ κοντά μου
για μια σκωληκοειδίτιδα εκεί χάμου.

Και επειδή τυχαία είμαι γιατρός
(αλλά χωρίς να ειμ’ έμπορος καλός)
νόμιζα εξαιρούμαι ασφαλώς.

Μα μου ψιθύρισε ένα γιατρουδάκι
(δείχνοντας πάντως και ντροπή λιγάκι)
…πως κι από μένα θέλουν φακελάκι…

Το ’δωσα. Γιατί διάκριση έστω μία,
θα ισοδυναμούσε με ατιμία:
Έχουμε ή όχι Δημοκρατία;..

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Ε´ 14 - 19
14 Ὑμεῖς ἐστε οι εκμεταλλευταί του κοσμάκη. οὐ δύναται κέρασος κρυβῆναι ἐπάνω τούρτας κειμένη· 15οὐδὲ κλέπτουσι πτωχόν καὶ τιθέασιν αὐτὸν ὑπὸ τὸν δάπεδον, ἀλλ’ ἐπὶ τὴν αγχόνην, καὶ συνετίζει πάντας τους ἐν τῇ επικρατεία. 16 οὕτως λαμψάτω ο φασισμός ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ εσθλά ἔργα καὶ δοξάσωσιν την μητέρα ὑμῶν τήν ἐν Βερολίνω. 17 Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον βελτιώσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς λωποδύτας· οὐκ ἦλθον βελτιώσαι ἀλλὰ επιδεινώσαι. 18 ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ φασισμού ἕως ἂν πάντα γένηται. 19 ὃς ἐὰν οὖν καταργήσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν αισχίστων καὶ διδάξῃ οὕτως τοὺς ἀνθρώπους, αίσχιστος κληθήσεται ἐν τῇ Καγκελαρίᾳ τη εν Βερολίνω· ὃς δ’ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος ημέτερος κληθήσεται υπό της Καγκελαρίας της εν Βερολίνω.

Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2014


(από το προηγούμενο. Kαι σήμερα τέλος!..)
Τα λεφτά στη Σοφοκλέους σου επήραν
αλλά συ δεν τους εθύμωσες καθόλου
μόνο έσκυβες τα κέρματα να πάρεις
που απ’ τις χάσκουσες τις τσέπες τους επέφταν.

Κι η δουλειά σα να ’ναι όλων τους να λένε
όπου παν κι όπου σταθούνε μόνο «ΠΡΕΠΕΙ»,
τους ακούς με σοβαρότητα και δέος.
Κι ενώ «ΠΡΕΠΕΙ» από το στόμα όλο βγάζουν
μα το χέρι τους στην τσέπη σου το βάζουν
και σου παίρνουν ό,τι χρήματα σου μένουν.

Κι η βροχή σε πλημμυράει των τόσων «ΠΡΕΠΕΙ»
και σα να ’σουν μηχανή λαμαρινένια
μπαίνει μες στις πιο μικρές σου χαραμάδες,
κάθε κύκλο και γωνίτσα σου λαδώνει
και να! πάλι κελαδείς ευτυχισμένα
τόσα «ΠΡΕΠΕΙ» αφού σου ’χουν χαρισμένα.
Η ευκτική για σένα όλη ειν’ η ζωή σου
κι ειν’ ο παρατατικός ο θάνατός σου.

Μές σε σκάνδαλων το βάλτο σ’ έχουν ρίξει
και συ ένα καλαμάκι πήγες κι ήβρες
και μ’ αυτό αέρα λίγον ανασαίνεις
για να μη απ’ ασφυξία πας και πεθάνεις
και αυτοί ποιον πάλι θα ’χουνε να κλέψουν;

Σου λένε πως εισ’ έλληνας. Το χάφτεις
και πας στις εκκλησιές κεριά κι ανάφτεις
που ένδοξους προγόνους τόσους έχεις.
Κι οι Σλάβοι μέσα σου χορό έχουν στήσει
κι οι τούρκοι το μυαλό σου κυβερνάνε
κι οι βούλγαροι κι οι ενετοί κι οι άλλοι-
όσων σπορά μπασταρδεμένη υπάρχεις-
δεν ξέρουνε, για κλάμα ή για γέλιο
είναι το που εφτιάξανε χαρμάνι!

Κι όπως τραβάς στα μιαρά των υπουργών γραφεία
για μια θεσούλα κλαίγοντας του γιου σου ή της κόρης
έτσι και στα κανάλια τους τα βρωμερά πηγαίνεις
δίκιο εκεί μέσα για να βρεις σα δικαστήρια να ’ναι.
Και οι παλιάνθρωποι αυτοί, οι δημοσιογράφοι
μια δεύτερη κυβέρνηση έχουνε πλέον γίνει
ίδια με κείνην σε βρωμιές, σε διαφθορά και απάτες.
Κι η μια την άλληνε βοηθά για να σε  κατακλέψουν
και ατιμώρητοι μετά να μείνουνε δια βίου
γιατί ο πολύς πρωθυπουργός, όποιος αυτός κι αν είναι,
«τους έστειλε στο σπίτι τους» ήσυχα για να φάνε
όσα σεμνά και ταπεινά σου έχουνε σουφρώσει.
Και στο αναγγέλλουν σαν βαριά να είναι τιμωρία
πως όσοι κλέψανε, μαζί θα πάρουν τα κλεμμένα
και με ταξίδια και χαρές και ζώντας μες σε βίλες,
θα τα χαλούν χωρίς ποτέ να δώσουν κάπου λόγο.
Και όπως τ’ οχταπλόκαμο θαλασσινό, αν πεινάει
ένα πλοκάμι του γοργά και λαίμαργα θα φάει,
έτσι και συ ο κουτεντές και ο πολυκλεμμένος
δεν τρως τις σάρκες των κλεφτών μ’ αυτές για να χορτάσεις
μα των παιδιών σου για να μη την ησυχία ταράξεις
των δολοφόνων και κλεφτών που σου ’πιανε το αίμα.

Να ο φασίστας σου ο Χαρδαβέλας
να ο Αυτιάς το τσόκαρο του Άλτερ,
να ο Παπαδάκης σου ο καραγκιόζης,
να ο ινστρούχτορας ο Πρετεντέρης,
να η παγοκολώνα σου η Τρέμη
βασίλισσα σφηκοφωλιάς αντάξια,
να ο σαλιάρης ο Παυλόπουλος σου
που μια βλακεία πετάει κάθε μέρα,
να η μικρόνους Παναγιωταρέα
για γοερά που ειν’ κλάματα δασκάλα,
να κι όσοι εδώ από μένα είναι γραμμένοι
κι όσοι δε γράφτηκαν, γιατί πολλοί ’ναι.
Να οι χρυσοπληρωμένοι σου χαφιέδες
λαέ, που όπως κάθε υπουργός σου
έτσι καθένας απ’ αυτούς σε κλέβει
και καλοζεί απ’ τον δικό σου ιδρώτα.

Χορεύουνε τα σκάνδαλα εναγύρω
κι αντί στο Ζάλογγό τους να τα στείλεις,
χαζά χοροπηδάς και συ μαζί τους.
Και να οι περιουσίες που φτιαχτήκαν
σε βουλευτηλικιού ένα μόνο χρόνο!
Να! οι αγορές σπιτιών με το τσουβάλι
να! στρέμματα χρυσά φτηνοπαρμένα
να! οι βίλες οι πανάκριβες που βγαίνουν
όπως μετά βροχή τα μανιτάρια
να! νυφικά εκατό χιλιάδες το ’να
να! οι εξαποδώ οι εταιρίες
να! η χλιδή-να! ο πλούτος ο κλεμμένος.

Και συ τ’ ακούς και όπως τα πουλάκια
πάνω σε ιπποπόταμους καθόντας
σιχαμερά τσιμπολογούν τσιμπούρια,
έτσι κι εσύ πετάς ολόγυρά τους
κι απ’ τις ευθύνες τους τούς καθαρίζεις
και καθαρούς τους αποδίδεις πάλι
στης δυστυχίας σου τον φαύλο κύκλο.

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

Κι οι υπουργοί όχι μονάχα κλέβουν,
μα και σκοτώνουν-μιας και τα λεφτά σου
πάνε στις τσέπες τους και όχι σ’ έργα,
αντί στους τόπους της δουλειάς ασφάλεια,
αντί των πλοίων και σιδηροδρόμων
τ’ αναίμακτα να χτίζουν δρομολόγια.
Και συ; Εσύ τους βλέπεις μετά κάθε
που εκείνοι έκαναν δολοφονία
να βγαίνουν και ανενδοίαστα να λένε
ότι «ΕΔΕ διετάχθη παραχρήμα»
και ότι «μέτρα θα ληφθούν έτσι ώστε
ποτέ να μη ξανασυμβούν παρόμοια».
Κι αν και αυτά στα έχουν ειπωμένα
χίλιες φορές, μα συ με χαίνον στόμα
τους βλέπεις και πιστεύεις ό,τι λένε
και ήσυχος πηγαίνεις στη δουλειά σου
μετά ’πο την κηδεία των δικών σου
που μες σε δρόμους και μες σ’ εργοστάσια
την τελευταία αφήσανε πνοή τους
που δροσερό αγεράκι είναι για κείνους
που με τον πλούτο για όπλο τους σκοτώσαν.

Δε βασανίζουν τώρα το κορμί σου
με κνούτα, με τροχούς και με τανάλιες
αλλά στοχεύουνε μες στο μυαλό σου
με διαφημίσεις και γελοία «σόου».
Οι δημοσιογράφοι σου μπορούνε
να πουν ό,τι θελήσουν, αρκεί μόνο
ενάντια στις κλεψιές να μη μιλήσουν.
Και συ ακόμα, το δικαίωμα έχεις
να πεις όποιαν ιδέα σου κατέβει
έξω από κείνες που ενάντιά τους στρέφουν
αυτούς που την κλεψιά δεν την αντέχουν.
Και σ΄ έχουν μάθει να πιστεύεις ότι
το κράτος δεν δικιώνεται να κλέβει
 (κι ας  κλέβει, κι ας ληστεύει κι ας ρημάζει),
μα το δικαίωμα να κλέβουν το ’χουν
οι ιδιωτικές μεγαλοεπιχειρήσεις,
λες και αυτές το χρήμα δεν το κλέβουν
απ’ το λαό σαν που το κράτος κάνει.
Κι έτσι αν κάποτε έφτιαχνες το κράτος
και κείνο έπαυε τελείως να κλέβει,
όλα σου τα κλεμμένα τότε θα ’ταν
στων επιχειρηματιών τις τσέπες-
θα πει όχι και πάλι στις δικές σου.

Και τώρα που για πτώχευση πηγαίνεις
κι ούτε να φας δεν έχεις κακομοίρη
αυτοί επιτροπές σκαρώνουν τάχα
για ομόλογα, για ζήμενς, βατοπέδι,
και κάνουν πάλι τα ίδια και τα ίδια:
Κωλυσιεργούν, τσακώνονται από πάνω
από το πεινασμένο το κορμί σου,
συμψηφισμούς ακόμα τώρα κάνουν,
και αναλώνονται σε κείνα μόνο
που θα τροφοδοτήσουν τα κανάλια.
Και πάλι κάποιο πόρισμα θα βγάλουν
«ήξεις αφίξεις, τρία και δύο πέντε,
μου δίνεις και σου δίνω» και τα τέτοια,
και να! κανείς τιμωρημένος πάλι,
να! τα λεφτά μες στων κλεφτών τις τσέπες!
Και όλοι ενώ γνωρίζουν στην Ελλάδα
ποιοι είναι οι κλέφτες κι ο καθένας πόσα
έχει απ’ του κράτους τα λεφτά κλεμμένα,
κανένας δεν κινείται να τους πιάσει
και μες στη φυλακή να τους σταυλίσει
και να τους πάρει τα κλεμμένα πίσω.

Και νοιώθεις να ’σαι τρισευτυχισμένος
ν’ ακούς να λέει ο πρωθυπουργός σου
ότι μαζί στο δρόμο προχωράτε
κάνοντας και οι δυο βαριές θυσίες
για της πατρίδας σας τη σωτηρία.
Αλλά τι λέω-αυτό καλά το ξέρεις
εσύ, που συναντώντας μες στο δρόμο
τον πρόεδρο της κυβερνήσεώς σου
τον σταματάς με δάκρυα στα μάτια
και τον παρακαλείς: «Ω! Μη διστάζεις!
Να! Κόψε τους μισθούς μου! Η Ελλάδα!
Η Ελλάδα να σωθεί κι εγώ ας πάω!..»
«Φιλοπατρία» που σε δέρνει αλήθεια…



Βεβαίως. Αφού σ’ έχουν συνηθίσει
με Βουγιουκλάκες για ηθοποιούς σου
με Καστρινό-Φλερύ για χορογράφους,
με άθλιο σινεμά και θέατρο νούλα,
με «δρώμενα» που αν τα στύψεις όλα
ούτε σταγόνα Τέχνη δε θα βγάλεις,
με τηλεόρασης καρικατούρα,
πια έμαθες στ’ ανύπαρκτα ή στα μέτρια
και που δεν έχεις δε σε νοιάζει Υγεία,
κι ουτ’ η Παιδεία διόλου δε σου λείπει.

Και, καραγκιόζης συ, στέκεις αντίκρυ
από λαούς γεμάτους με ζωντάνια,
λαούς με εργατικότητα, συνέπεια,
λαούς που ξέρουν από πού κρατιόνται,
που έχουν εργοστάσια και αγρότες
κι όχι τεμπέληδες και συντεχνίες,
λαούς μπροστά γερά που περπατάνε
στις ίδιες τους δυνάμεις στηριγμένοι
κι όχι μ’ ΕΟΚ και ΝΑΤΟ δεκανίκια,
λαούς που τους αντρώνει η περηφάνεια
κι όχι το ψευτοπαίνεμα με λόγια,
λαούς που έχουν σύνορα και φράχτες
που μέσα τους κανείς δεν μπαίνει ξένος
κι όχι Αιγαία που έχουν και που εντός τους
οι γείτονες χορό έχουνε στήσει,
λαούς που οι ξένοι τους υπολογίζουν
και δεν τους έχουνε για να γελάνε,
λαούς ισάξιους με κεινούς σε κότσια
που δόξα δεν μετράνε αυτήν που όλοι
κερδίζουν στους αντρόφονους πολέμους,
μα κείνη που κερδίζουν στην ειρήνη
με εργατικότητα, μ’ ιδρώτα κι αίμα.
Λαούς, πολιτικούς κι ηγέτες που έχουν
κι όχι αντρείκελα των ευρωπαίων-
γάλλων και γερμανών ή όποιων άλλων-,
ηγέτες που μιλάνε όπως ίσοι
με όποιους μεγάλους άλλους κι αν βρεθούνε.
Ηγέτες που όταν τους χτυπά στην πλάτη
κάποιος Ζισκάρ ή Σαρκοζί κανένας
δεν χαίρονται βραβείο σαν να πήραν
ούτε χεσμένοι εδώ μας ξαναρχόνται,
τρανοί κι αυτοί θαρρώντας πως εγίναν.
Ηγέτες όπου δεν εκλιπαρούνε
και δεν ακκίζονται πόρνες σαν να ’ναι
ούτε σαν κίναιδοι-που είναι-κουνιόνται
και ως τ’ αυτιά τους δεν ανοιούν το στόμα
σε κάποιο αστείο που ο Μεγάλος είπε
σαν από κάτω του να είναι κιόλας
και κατακόκκινοι να ευχαριστιόνται
ζητώντας ένα βλέμμα να τους ρίξει
ο αμερικάνος πρόεδρος, να το ’χουν
να λένε και για να το δείχνουν και-οι γελοίοι-
να το εξαργυρώνουνε  με ψήφους…
…………………………………………………………………………………………………………..

Τρίτη, 8 Ιουλίου 2014

Στον φίλο κύριο Δέδε, που με ρωτάει, από την Αλάσκα,
τι μου αρέσει στην πολιτική «τέλος πάντων».

Ναι. Τον μισώ πολύ αυτόν τον καπιταλισμό,
που η Ελλάς με τον «πολύν» έχει πολιτισμό…

Ναι. Δε μου αρέσει τίποτα στον καπιταλισμό
που άλλοι τρώνε ψίχουλα και άλλοι το σκασμό.
Ναι. Δε μου αρέσει τίποτα στον καπιταλισμό
που όλοι εκτιμούν του χρήματος μονάχα το δεσμό.
Ναι. Δε μου αρέσει τίποτα στον καπιταλισμό
που όλοι διψούν του σώματος μόνον καλλωπισμό.
Ναι. Δε μου αρέσει τίποτα στον καπιταλισμό
που αδιαφορεί για ταπεινού ρυακιού κελαρυσμό.
Ναι. Δε μου αρέσει τίποτα στον καπιταλισμό
όπου κανένας δεν τηρεί τον Άγραφο Θεσμό.
Ναι. Δε μου αρέσει τίποτα στον καπιταλισμό
που κοινωνία οι άνθρωποι δε φτιάχνουν, αλλά εσμό.
Ναι. Δε μου αρέσει τίποτα στον καπιταλισμό
που έχει αντί για συντροφιά τον συναγελασμό.

Δε μ’ αρέσει που οι γυναίκες πόρνες έχουν όλες γίνει
δε μ’ αρέσει που κι οι άντρες μαστροποί γίναν κι εκείνοι.
Μου αρέσει οι γυναίκες να ’ν’ ελεύθερες υπάρξεις
και στον έρωτα να λείπουν «ηθικές», ταμπού και τάξεις.
Δε μ’ αρέσει που όλοι κλέφτες ειν’ ο ένας για τον άλλο
και στον κλέφτη απολογούνται  όλοι τους, τον πιο μεγάλο.
Μου αρέσει να γινόνται οι ανταλλαγές τιμίως
που σημαίνει να μην κλέβει ένας άλλονε αγρίως.
Διαπλοκή καμιά δε θέλω να ’χουν οι δημοσιογράφοι
και μελάνι, κι όχι αίμα, τα γραφτά τους να τα βάφει.
Να υπηρετούνε θέλω το σεπτό λειτούργημά τους
σα να γίνονται όσα λένε, στα χωράφια τα δικά τους.
Δε μ’ αρέσει να με κλέβει των πολιτικών η φάρα
και να μη χωρά η βρωμιά τους να περάσει ουτ’ από σκάρα.
Θέλω να ’χει τίμιους άντρες της Βουλής μου η απόχη,
που να είναι ΝΑΙ το ναι τους-τ’ όχι τους να είναι ΟΧΙ.
Η Παιδεία θέλω να βγάζει μόνο ανθρώπους κι όχι ζώα.
και να διατηρεί η Υγεία και ψυχή και σώμα σώα.
Στην τιβί θέλω ν’ ακούω σοβαρές μόνο εκπομπές-
σοβαρό να ’ναι το κλάμα σοβαρές και οι χαρές.
Θέλω νιάτα για μπροστάρη στης πατρίδας τη βιοτή
θέλω Λαό πρώτον σε Χρέος, μα και πρώτον σε γιορτή.

Κύριε Δέδε με δυο λόγια: δε μ’ αρέσει ο φασισμός
που εσείς γι αυτόν μιλάτε σαν «ο καπιταλισμός».
Τι μ’ αρέσει; Δεν μαντεύεις; Η Δημοκρατία! Να!
Πού υπάρχει; Βρες το. Αν όχι, τότε ρώτα με ξανά.

Δευτέρα, 7 Ιουλίου 2014

ΒΟΥΛΗ ΕΦΗΒΩΝ

Βουλή εφήβων.
Είχε κι ο Παπαδόπουλος.

Τα κωλόπαιδα
που κάποτε θα γίνουν βουλευτές
πρέπει να συνηθίζουν από τώρα
πως όλο κι όλο που έχεις
είναι να κάνεις ερωτήσεις
και να ψηφίζεις ή να μην ψηφίζεις, αναλόγως
της διαταγής του κάθε αρχηγού.
Κι όταν ο μακελάρης υπουργός τους λέει
πόσο είναι βαρυσήμαντες οι ερωτήσεις τους
και της δημοκρατίας μας ο πρόεδρος
ακούνε στις ειδήσεις πως με προσοχή(!)
παρακολούθησε τη συνεδρίασή τους
και την ευφυία τους εθαύμασε,
τι άλλο μένει
για να πειστούνε
πως το αξίωμα του βουλευτή είν’ επίζηλο;
Λοιπόν ας μάθουνε να κλέβουν από τώρα-
πόσο πάει η ερώτηση,
πόσο η ψήφος σ’ ένα νομοσχέδιο,
πόσο η παρουσία σ’ ένα γεύμα,
πόσο μια δήλωση στην τηλεόραση
για να ειπούμε μόνον τα ψιλά.
Μα το κυριότερο είναι να μαθαίνουν από τώρα
πως ο κοινοβουλευτισμός
είναι αδιαπραγμάτευτο ένα κάτι
και με βάση αυτό να κάνουν πρέπει
τα σχέδια της ζωής τους τα μακρόπνοα.

Βουλή εφήβων.
Είχε κι ο Παπαδόπουλος.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
Κλείνουν 121 χρόνια από τη γέννηση του Μαγιακόφσκι, λιβανιού στην εκκλησία του κουμουνισμού.
   

L;igo kauysterhm;eno gia thn hm;era aneharths;iaw thw Amerikk;hw

    FORTH OF JULY

Όταν τα πολυδώρητα βλαστάρια
Αμερική, βυζαίνοντας, της γης σου
αντρώθης, κι είδες γύρω σου καθάρια,
Ελευτεριά επόθησε η ψυχή σου.

Σου ’παν πως στην Ελλάδα εγεννήθη
κι εκεί αβάσταγη κοίταξες πρώτα.
Μ' αντίς γι αυτήνε βρήκες δούλων πλήθη
στον ίδιο τους πνιγμένα τον ιδρώτα.

Άκουσες να μιλάνε για τη Ρώμη.
Όμως κι αυτή εδείχτηκε ένα ψέμα-
όλες της οι πλατείες ήταν κι οι δρόμοι
πνιγμένοι στων αδύναμων το αίμα.

Μετά μπροστά σου ανοίγει της Γαλλίας
η επανάσταση κι η γκιλοτίνα.
Κεφάλια πέφτουν-μα τα παίρνουν λίγοι
και χτίζουνε τον πλούτο τους με κείνα.

Και παύεις τώρα γύρω σου να ψάχνεις.
Και πια το βλέμμα στρέφεις στον εαυτό σου.
Και μία Λευτεριά δική σου φτιάχνεις.
Κι όλο το μεγαλείο της δικό σου.

Κι η Λευτεριά σου δούλους δε χωράει.
Κι ουτ’ αίμα. Κι όλοι χαίρονται τον πλούτο.
Κι η Αδερφοσύνη εντός της τραγουδάει
με τη Χαρά να παίζει το λαγούτο.

Εύγε σού πρέπει Αμερική μεγάλη
που κόσμο έπλασες από τα χάη.
Κόσμο που εντός του Ελευθερία θάλλει
όψη χωρίς σπαθιού να τη μετράει.

Κυριακή, 6 Ιουλίου 2014

Αφού η γκόμενα έχει πάει στην Αθήνα
άλλο τι πια να κάνω εγώ στο σπίτι μόνος…
παίρνω τα νέα από τη «Ζούγκλα» κι από κείνα
στιχάκια φκιάνω: να περνάει κάπως ο χρόνος…

Εγκρίθηκε επί της αρχής από ΝΔ-ΠΑΣΟΚ το ν/σ για τη «μικρή ΔΕΗ»
Εγκρίθηκε επί της αρχής,
θα εγκριθεί κι επί του τέλους
και ποιος θα το σταμάταγε.
Θα ουρλιάξουνε οι αριστεροί
(αυτή ’ναι η δουλειά τους)
θα σκούξουνε οι κεντρώοι
μα η δυστυχία του λαού
τα τέτοια δεν τα τρώει.
Θα προχωρήσει ακάθεκτη
κι όλα θα τα χαρίσει
αφού κι αυτά όπως και μεις
ανήκουνε στη Δύση…




«Είχα σκεφτεί δύο φορές να παραιτηθώ»
Χατζηδάκης

Πω πω! Για σκέψου! Εμπρός εσύ
Παγκόσμια ιστορία!
Ανασκουμπώσου κι εξ αρχής
κάτσε και ξαναγράψου!

Μωρ’ τι μας λες... ένας λακές
του φασισμού  εσκέφτηκε
δις κιόλας να παραιτηθεί
και η φοράδα εχέστηκε…





Απογευματινή βόλτα στο Καστελλόριζο
(έκανε ο Σαμαράς)

Ο εγκληματίας αν κωλύεται
στον τόπο του εγκλήματος να πάει
πάει αυτός που ανάλαβε
το έγκλημα διαρκές να το κρατάει.

Πήγε λοιπόν κι ο Σαμαράς
εκεί, για να εμπνευστεί
τη σούπα πώς του Δυο Νου Του
να την κρατάει ζεστή…


Μήνυμα Γεωργιάδη στη ΓΕΝΟΠ:
«Θα υποστείτε τις συνέπειες»

Τόσες που υποστήκανε
συνέπειες που ανεχτήκανε
για υπουργό να σ’ έχουνε
υγείας οι πολίτες,
λίγες ακόμα αντέχουνε
ωσότου, αναίτιοι θύτες,
να πάνε να πνιγούν λόγω βλακείας
στη θεία λίμνη της Αχερουσίας…



«Ανεπίτρεπτο να περνάει η ενέργεια στα χέρια ξένων»
Γλέζος

Το είπε και ησύχασε.
Κουτός μα την αλήθεια
να μην την έχει από μικρός
αυτήνε τη συνήθεια,

και να ’λεγε «ανεπίτρεπτο
ναζιστική σημαία
να κυματίζει στο σεπτό
κτίσμα του Περικλέα»,

και ύστερα να ησύχαζε
στον φτωχικόν του οίκον
αντί να κρύπτεται έως ου
οι σύμμαχοι ενίκων…




«Δεν θα υπογράψω για το δημοψήφισμα για τη μικρή ΔΕΗ»
Ψαριανός

Είτε υπογράψεις είτε μη
ποιος σε ρωτάει ρε βλάκα;
Χαμπάρι δεν επήρες πως
ψηφίζει μόνο η κλάκα;

Κι αυτή γραμμένονε και σε
κι όλους τους άλλους έχει
αφού ό,τι θέλει κανει αυτή
είτε χιονίζει ή βρέχει…




«Υπό εξέταση νέα μείωση των ασφαλιστικών εισφορών»
Βρούτσης

Ναι. Ξαναεξετάστε τη
κι αφού την εξετάστε
ξαναξαναεξετάστε τη
και έτσι ώσπου να φτάστε

που με χρυσό θα  βλέπετε
ξέχειλο το πανέρι
που του λαού εγέμισε
το ηλίθιο το χέρι.

Κι ύστερα σεις πια φύγετε
κι άλλος τη θέση ας πάρει.
Αρκεί να είναι όπως εσείς
ίδιο κι αυτός τομάρι…




Το ΦΕΚ της επιστράτευσης
στην εφημερίδα της κυβερνήσεως

Αυτό γυρεύανε κι αυτοί.
Μας γδάραν τόσα χρόνια
και ξέροντας ότι αυτό
δεν θα κρατεί αιώνια

είπαν «τα εματσώσαμε
γερά από τους χαχόλους
ας πούμε πως φροντίζουμε
τώρα για κείνους όλους.

Ας απεργήσουμε λοιπόν
τάχα ότι νοιαζόμαστε
κι όταν μας ντύσουν στο χακί
ως και ήρωες γινόμαστε!»



«Η κυβέρνηση δεν απειλείται και δεν εκβιάζεται»
Ασημακοπούλου

Βρε μωρό τι πας και μπλέκεσαι
μ’ εκβιασμούς και κυβερνήσεις
και δεν πας στην κουζινίτσα σου
πιπεριές να τηγανίσεις;

Άντε μπράβο γιατί λίγο
βλέποντάς σε θέλω ακόμα
για Νου Δου λόγος εγκάρδιος
να μου βγει από το στόμα…




«Η πολιτική της κυβέρνησης προκαλεί κοινωνικά ρήγματα»
Κουβέλης

Μωρέ πώς το κατάλαβες;
Θεέ μου! Τι ευφυία!
Αυτού Ηρώδη Αττικού
του πρέπει κατοικία.

Τότε σε κάποια αναλαμπή
μπορεί να ξεστομίσει
πως: «ΠΡΕΠΕΙ σύντομα ο λαός
να βγει από την Κρίση»!...




«Δύσκολη αλλά αναγκαία η απόφαση για την επιστράτευση»
ΠΑΣΟΚ

Δύσκολη κι η απόφαση
ουρά Νου Δου να γίνεις
και ό,τι κλάνει ο Σαμαράς
εσύ να καταπίνεις

αλλ’ αναγκαία για να μη
στο εδώλιο καθίσεις
και σ’ αναγκάσουν για γερτά
υποβρύχια να μιλήσεις…






Γ. Σoύρλας: «Η Αργώ παγκόσμιο έμβλημα της ναυτιλίας»
Και η Ελλάς παγκόσμιο έμβλημα μωρίας.





«Αντισυνταγματικό πραξικόπημα η επιστράτευση»
Στρατούλης

Δώστε του παρακαλώ ένα γλυφιντζούρι
που τα έχει στην κυβέρνησή μας σούρει!
Σήμερα έδωσα κι εγώ στον ανηψιό μου
που τα ίδια είπε σε μένα-το καλό μου.

Κι όλοι οι έλληνες θα γλύφουν σε λιγάκι
γλυφιντζούρι ο καθένας με ξυλάκι
υπερήφανοι γυρνώντας δω και κει…
και ας ειν’ όλοι ντυμένοι στο χακί…




«Με "αποφασίζομεν και διατάσσομεν" δεν λύνονται τα προβλήματα»
Κουτσούμπας

Τι ωραίες όπου βρίσκουν όλοι εκφράσεις
της Νου Δυο να επιτιμούν τις αποφάσεις!
Ως κι οι λάτρεις του Ίλιτς Λένιν και του Στάλιν
παραβλέποντας των τάξεων την πάλην
με την πάλην της ΔΕΗ γίνονται ένα
και προβλήματα να λύσουν θέλουν ξένα…




«Όσοι δεν παραλάβουν τα φύλλα πορείας θα απολυθούν»
Κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νου Δου

Αυτός μάλιστα! Τα είπε όλα δια μιας!
Τι πολίτευμα καλό η Δημοκρατία!
Δέκα γνώμες εναντίον μιας βρωμιάς,
μια υπέρ, και γίνεται ό,τι θέλει η μία!

Ζήτω! ο κοινοβουλευτισμός!
που δεν τον κουνάει ούτε σεισμός.
Που κουμάντο κάνουν λόγω οι πολλοί
αλλά έργω του ενός μόνο η βουλή…



Ο Τέρενς Κουίκ για την επίταξη των εργαζομένων στη ΔΕΗ

Δεν έλειψε, εμίλησε και ο βλαξ!
Και είπε: βρεκεκέξ κοάξ κοάξ
ή μάλλον αφού λέγεται Κουίκ
θα είπε βρεκεκέξ κουίκ κουίκ.

Τι άλλο να ειπείς γι αυτόν αφού-
ο τάλας-δεν διαθέτει φαιά ουσία
Τι άλλο να ειπείς για κείνον που
κάθε του πρόταση και μαλακία…

Σάββατο, 5 Ιουλίου 2014

ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ ΣΜΥΡΝΙΑ
ΚΑΙ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ

Συνταγές κάποιας αρχόντισσας σμυρνιάς
των ΜΜΕ ο πρίγκιπας ξεθάβει
και μ’ αυτήν προσάναμμα μεμιάς
της φυλλάδας του τη φλόγα πάλι ανάβει.

Της Νου Δου παιδί αγαπημένο
πέρασε απ’ όλα τα σκαλιά της.
Κέρατό της μυτερό βερνικωμένο.
Λαϊκών αγώνων νεκροθάφτης.

Από μάτσο ΜΜΕ έχει περάσει
καθενός υμνολογώντας τους αφέντες.
Του συστήματος το χείριστο κουμάσι
θα τον λέγαμε χωρίς πολλές κουβέντες.

Σοβαροφανής, με τα γυαλιά του,
φασισμού σκυλί κακό και λυσσασμένο
που αφού χρυσό γεμίσει την κοιλιά του
τον χωνεύει σ’ έναν ίσκιο ξαπλωμένο.

Με μια τέχνη του διαβόλου που μονάχα
το μυαλό μπράβου που έχει κουβαλάει,
τη δημοκρατία υποστηρίζει τάχα
φασισμό ενώ αλήθεια ευλογάει.

Και να τώρα κι η αρχόντισσα η σμυρνιά
που οι δούλοι του συνέχεια διαφημίζουν-
δούλοι που άλλη μια φτιάχνουν γενιά
σκύλων που όλοι χουντικά κι αυτοί γαυγίζουν.

ΒΟΥΛΤΕΨΗ ΚΑΙ ΑΠΕΡΓΟΙ ΤΗΣ ΔΕΗ

Είπε η Βούλτεψη, το καθαρματάκι,
που αν δεν ήτανε τα λόγια της χαζά
θα ’λεγα πως είναι όλο φαρμάκι:
«Τα καθάρματα, τα ξωτικά, τα ζα,

αποφάσισαν να κάνουν απεργία…
Και καλά, ας πεθάνουν μερικοί
που οξυγόνου για να ζουν έχουνε χρεία.
Μα δεν ξέρουν, οι αηδιαστικοί,

πως βαριά τον τουρισμό έτσι θα βλάψουν;
Μα ευτυχώς που δε διατάζουνε αυτοί
αλλά εμείς! Και το βιολί τους για να πάψουν
θα τους ντύσουμε αμέσως στο χακί!

Το βρακί του αν κατεβάζει ο Σαμαράς
σ’ όποιον έρχεται απ’ την τρόικα επόπτη
τι θαρρούν;  Μπορεί κι ο κάθε μασκαράς
της ΔΕΗ να κατεβάζει το διακόπτη;..»
ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ

Λόγοι βουλευτών
Άκουγέ τα όλα κι όσα θέλεις πίστευε.

μικρή ΔΕΗ
Μικρή τρύπα βουλιάζει μεγάλο καράβι.

Βενιζέλος
Σκύλος που γαβγίζει δε δαγκώνει

Καθαρίστριες και κυβέρνηση
Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα.

Χρυσή Αυγή
Από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια.

Φοροδιαφυγή και εξυγίανση των Οικονομικών
Δυο καρπούζια κάτω από μια μασχάλη δε χωράνε...

ΠΑΣΟΚ και κυβέρνηση
Όποιος μπαίνει στο χορό πρέπει να χορέψει.

Βενιζέλος και υποβρύχια
Καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά τ’ όνομα.

ΣΥΡΙΖΑ
Μοναχός σου χόρευε και όσο θέλεις πήδα.

Σαμαράς και φασισμός
Η καμήλα δε βλέπει την καμπούρα της.

Σαμαράς και Βενιζέλος
Το αίμα νερό δεν γίνεται.

Απεργίες και κυβέρνηση
Αν δε κλάψει το μικρό η μάνα δεν του δίνει να φάει.

Άδωνις και εκπροσώπηση
Καλύτερα σήμερα ένα αυγό παρά αύριο μια κότα.

Ζάππεια
Όπου ακούς πολλά κεράσια κράταγε μικρό καλάθι.

Πολιτικοί: «Να δώσουμε ελπίδα στο λαό»
Αυτός που τρέφεται μόνο με ελπίδες, πεθαίνει της πείνας.

Λαός πενόμενος
Γάτα που κοιμάται, ποντικούς δεν πιάνει.

Λοβέρδος και «Ελιά»
Κύλισε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι.

Βενιζέλος-Πάγκαλος
Βουνό με βουνό δε σμίγει

Σαμαράς-ΠΟΛΑΝ
Σπίτι μου σπιτάκι μου φτωχοκαλυβάκι μου.

Γραφειοκρατία
Εγώ το λέω στο σκύλο μου, κι ο σκύλος της ουράς του.

Επανακεφαλαιοποίηση Τραπεζών και λαός
Παπούτσι από τον τόπο σου κι ας είναι μπαλωμένο.

Πολιτικοί και κλεψιά
Όποιος ξέρει τέχνη έχει μια περιουσία.

ΠΑΣΟΚ στη ΝΔ
Εκεί που είσαι ήμουνα κι εδώ που είμαι θα ’ρθεις.

Κυβέρνηση και φοροδιαφυγή
Γάτα με γάντια ποντικούς δε πιάνει.

Βορίδης και χούντα
Από το δέντρο καταλαβαίνουμε το φρούτο.

Παρασκευή, 4 Ιουλίου 2014

(συνέχεια από το προηγούμενο)

Εμπρός! Ανοίξτε το ραδιόφωνό σας!
Τι ακούτε; Θα σας πω εγώ τι ακούτε:
Μονάχα δυο σταθμούς: της Εκκλησίας
έναν, και του ποδόσφαιρου τον άλλον.
Μ’ αυτούς  τους δυο σταθμούς σας νανουρίζουν
μ’ αυτούς τους δύο σας αποβλακώνουν
μ’ αυτούς τους δυο σταθμούς σας μαστουρώνουν,
και ύστερα σας κλέβουν… σας  σκοτώνουν…

Οι ξένοι βλέπουνε τις απεργίες,
βλέπουνε τα κλεισίματα των δρόμων,
βλέπουνε των σχολών τις καταλήψεις
κι αναρωτιούνται πώς-γιατί όλα τούτα,
ενώ στις χώρες τους αυτά γινόνται
χωρίς να κακοπάθουν οι πολίτες,
χωρίς συγκοινωνιών παρακωλήσεις
ή κλείσιμο σχολείων και τα τέτοια.
Δεν ξέρουν οι καημένοι οτ’ η Ελλάδα
από ληστές και κλέφτες «κυβερνιέται»
κι ότι σ’ αντάλλαγμα για τις κλεψιές τους
αφήνουν οι πολιτικοί τον κόσμο
(λαό πια έχουν πάψει να τον λένε)
να κάνει ό,τι θέλει ένας στον άλλο,
αρκεί σ’ εκείνους να μη χέρι βάλει
και τα κλεμμένα πίσω τους ζητήσει.
Έτσι κι εκείνοι κάνουν ό,τι θέλουν-
θα πει τρωγόνται αναμεταξύ τους.
Κι έτσι ενεργώντας την εντύπωση έχουν
πως ειν’ ελεύθεροι, γιατί αυτό δείχνει
που ό,τι θέλουν –οι αστείοι- κάνουν.
Και δεν γνωρίζουν πως η ελευθερία
ποτέ στους πεινασμένους δεν πηγαίνει,
καθώς δεν αγαπά η δημοκρατία
και τη σκλαβιά ποτέ δεν συντροφεύει.

Και ο πρωθυπουργός της δυστυχίας
των άμυαλων και άσωτων ελλήνων
δόστου με το τσουβάλι λόγους βγάζει
για τις θυσίες μιλώντας των ελλήνων
(καλά που δεν τις λέει κι αυτοθυσίες…)
και πως η χώρα πια το δρόμο βρήκε
στην ευτυχία που τήνε πηγαίνει,
ενώ η δυστυχία πιο κει γελάει
και μ’ ανοιχτή αγκαλιά σας καρτεράει.

Ψάχνουν οι υπουργοί να βρουν ποιοι είναι
όσοι κρυβόνται πίσω απ’ τις κουκούλες
και σπάζουνε και καίνε και ρημάζουν.
Και δεν μπορούνε. Αλλ’ από την άλλη
και ο λαός ψάχνει να βρει ποιοι είναι
αυτοί που αίμα κι ίδρωτα του πίνουν
και πίσω κρύβονται από την κουκούλα
του υπουργού, του βουλευτή κι ακόμα
των μπράβων τους και των παλληκαριών τους
(βιομήχανων και δημοσιογράφων
και λυμεώνων καρεκλοκενταύρων
και συγγενών και φίλων και κουμπάρων)
και ούτε αυτοί μπορούνε-οι καημένοι!
Κι ας έχει ο λαός δύναμη τόση
που όλους μεμιάς μπορεί να εξοντώσει΄
μα δεν το κάνει: μεγαλύτερη είναι,
από τη δύναμη, η βλακεία που ’χει.

Όσοι κατηγορούνται ότι κλέψαν
ξέρουν πολλά για τους κατήγορούς τους
κι απ’ όπου να σκεφτείτε «τους κρατάνε»,
γι αυτό κι εκείνοι δε θα τους «καρφώσουν»
κι όλοι τους τελικά θα βγούνε λάδι.
Γι αυτό και έλληνα, κουτέ λαέ μου,
μην περιμένεις κάτι να προκύψει
για να πληρώσουν οι εγκληματίες.
Αλλά τι κάνω και σε συμβουλεύω,
μιας και καλά κι εγώ και όλοι ξέρουν
πως απ’ τα πριν συ έχεις συχωρέσει
όλους τους κλέφτες τους πολιτικούς σου.
Τι λέω τώρα «έχεις συχωρέσει»…
απλά, εσύ ούτε χαμπάρι πήρες
πως σ’ έκλεψαν και το αίμα σου σού ήπιαν-
τόσο καλός σαν, λες, να μην υπάρχεις…

Ωραία: Να σε κλέβουν όλοι οι άλλοι.
Μα να σε κλέβει και ο κουτο-Άκης
ένας λιμοκοντόρος της δεκάρας;
Ο Άκης ο «ωραίος», της Αμύνης
ο υπουργός που αν άκουγε για τούρκο
επάνω του -ο ψόφιος- εχεζόνταν;
Ο Μουσολίνι των σοσιαλιστάδων;
Ο σοβαροφανής, που ο Αντρέας
τον πήρε κι υπουργό τον είχε κάνει
για να ’χει και η Βόρεια η Ελλάδα
κάποιον εκπρόσωπο στο φαγοπότι;
Μα να σε κοροϊδεύει και ο Άκης;…
Και τόσα χρόνια οι σοσιαλιστές σας
που ο κλέφτης τους επάσαρε το «έσχες»
δεν είχαν δει πως γδέρνει το Δημόσιο;
Έπρεπε να ’βγει κάποια εφημερίδα
(άλλοι αισχροί και κείνοι παλιοκλέφτες)
να πει αυτά που ολ’ η Ελλάδα ξέρει
και τότε να «σκεφτούνε» οι πασόκοι
να ερευνήσουνε του Δον Ζουάν τους
τα βρώμια και τα μαύρα και τα ξέφτια;

Αυτοί ’ναι των κομμάτων σας οι πρώτοι!
Αυτά τα βρώμια είναι κόμματά σας!
Αυτοί ’ναι οι αισχροί οι βολευτές σας!
Να τους χαιρόσαστε γιατί σας πρέπουν.
Γιατί αν δεν σου πρέπαν θα τους είχες
στείλει απ’ όπου ήρθανε αμέσως
στην πρώτη που εκάμαν κουτσικέλα.
Μυαλό αλήθεια δε θα πρέπει να ’χεις
Λαέ, κι αξιοπρέπεια, αισθήματα ούτε.
Ένα ον άβουλο κι υποταγμένο
όλη σου είναι η αξία που ’χεις.
Γιατί αυτιά και μάτια έχεις. Κι ούτε
τα χέρια σου πιασμένα δε σου είναι.
Και ούτε όπλα φονικά σου λείπουν.
Μυαλό λοιπόν! Μυαλό λαέ σου λείπει.
Ένα ρομπότ που προγραμματισμένο
στην υπακοή και στη δουλεία είσαι,
ένας λαός ντροπή της γης, που ως στρέφει
ανάμεσα στ’ αδέρφια της τ’ αστέρια,
εκείνα ειρωνικά τήνε κοιτάζουν
για το κατάντημα ενός παιδιού της,
που ως τ’ άλλα, σαν ζωή να ’χουν, δε ζούνε,
παρά κι αθάνατα είναι πεθαμένα.
Απόφαση ας το πάρουνε πια όλοι-
και πιο εγώ που κι άλλα έχω γνωρίσει
έθνη, λαούς, κράτη στη γη επάνω
και μου ’δωσε η φύση την κατάρα
μυαλό να έχω και σωστά να κρίνω-
πως οι έλληνες ποτέ δε θα εκδικήσουν
το αίμα που τους έχουνε πιωμένα.
Ότι ποτέ τους δε θα κινηθούνε
σε κείνους που τους έχουν κάναει σκλάβους.
Ελλάδα στη γη πάνω αλήθεια είσαι
η πρώτη στην ανείπωτη βλακεία.

Κάνει ο Παπαντρέου-και μαζί του
όλη η κλίκα που σε «κυβερνούσε»-
μάτσο τις διαπιστώσεις κάθε μέρα
κι ορμητικά επάνω σου τις ρίχνει
λες και τον έβαλες εκεί για να ’βρει
για τη φριχτή κατάντια σου ποιος φταίει
κι όχι για να σε βγάλει απ’ αυτήνε.
Και σου κατηγορεί τους κερδοσκόπους
και μύδρους προς Βρυξέλλες εκτοξεύει,
τη Νέα Δημοκρατία καταγγέλλει,
επίορκους και φαύλους εντοπίζει,
κι εν τέλει με τον άδικο τα βάζει
τον κόσμο έτσι που φτιαγμένος είναι.
Κι αυτός μετά ’π’ αυτά τι κάνει όλα;
Διορθώνει τίποτα; Όχι βεβαίως:
πώς με τον εαυτό του να τα βάλει
αφού όπου κι αν χτυπήσει για να σπάσει
το σάπιο και το βρώμιο και το άθλιο,
τον εαυτό του θα ’βρισκε αποκάτου
είτε σαν υπουργό, είτε σαν μέλος
και του ΠΑΣΟΚ, μα και του άθλιου όλου
του οικοδομήματος, που οι λεφτάδες
έχουνε στήσει ώστε να μη κάποιος
την εξουσία τους αμφισβητήσει…
Και πια τι κάνει ο πρωθυπουργός σου;
ΠΡΕΠΟΛΟΓΕΊ! Αυτό και μόνο κάνει.
Μιλάει και στους χρόνους όλους κλίνει
ρήματα ισοδύναμα του ΠΡΈΠΕΙ
μιας και το ίδιο-κρίμα!-αυτό το «ΠΡΕΠΕΙ»
δεν κλίνεται και πουθενά δε βγάζει
έξω απ’ τη φρούδα επανάληψή του.
Κι ας κρύβει μέσα του τόσες ελπίδες
αλλ’ ανεκπλήρωτες κι αυτές σαν το ίδιο,
που πουθενά ποτέ δε «μεταβαίνει».
Και όχι μόνον ο πρωθυπουργός σου
αλλά και όλοι οι πολιτικοί σου
«ΠΡΕΠΕΙ» φωνάζουν απ’ τα παραθύρια
που η τιβί προθύμως τους ανοίγει,
«ΠΡΕΠΕΙ» φωνάζει κάθε σαλτιμπάγκος
σαν τον ζορίσουνε ν’ αρθρώσει κάτι.


Ονόματα μπροστά σου παρελαύνουν
κρατώντας διαφθοράς μαύρες σημαίες
και συ χειροκροτείς βλέποντας μόνο
τα καλογυαλισμένα τους παπούτσια
κι ακούγοντας τις μπάντες που παιανίζουν
κι όχι τους στεναγμούς της δυστυχίας
που το λαό στα δίχτυα της τυλίγει.
Τι μεγαλοψυχία έλληνά μου!


Οι επιτροπές για διαφθορά πληθαίνουν
μ’ αποτελέσματα διόλου δε φέρνουν
και συ: «τιτάνιο αλήθεια έχουν έργο»,
λες, «ο θεός δύναμη ας τους δίνει».


Οι δημοσιογράφοι σου αραδιάζουν
ό,τι τους έχουνε διατάξει εκείνοι
την προδοσιά τους που χρυσοπληρώνουν:
κουτσομπολιά, ληστείες, μοντελάκια,
κι αφήνουν έξω αυτό που είναι ταγμένοι
να ανακαλύπτουνε και να προβάλουν.
Και συ τα φώτα της οθόνης βλέπεις
κι αρχίζεις ατελείωτους καυγάδες
για το αν έρωτα έκανε η τάδε
ή αν απλά έξω βγαίνει με τον δείνα
κι αν τα ελληνικά του Παπαντρέου
καλυτερεύουνε μέρα τη μέρα.
Χαζέ, μικρονοϊκέ, βλάκα λαέ μου
άθυρμα υπουργών και βουλευτών σου!

Κι ακούς να λέγονται λέξεις και φράσεις
που, αμόρφωτος, δεν τις καταλαβαίνεις,
μα που κουνάς το άδειο σου κεφάλι
σαν τάχα να ’χεις πλήρως εννοήσει.
Και είναι ν’ απορεί κανείς, τι χώρα
είναι αυτή όπου οι «κυβερνήτες»
άλλη μιλάνε γλώσσα απ’ το λαό της΄
αλλά είναι κι αυτό μια ιδιομορφία
του ευφυούς λαού αυτής της χώρας
κι είναι μια διαφορά του από τις τόσες
που έχει αυτός απ’ τους λαούς που λέει
«κουτόφραγκους» και «αμερικανάκια».
Και είναι φυσικά ολ’ η εξυπνάδα
στου έλληνα το τσερβέλο μαζεμένη
που πλέον χώρος δεν υπάρχει άλλος
να μπουν εκεί η τάξη, η νομιμότη,
η ανιδιοτέλεια, ο σεβασμός του άλλου,
κι η εργατικότητα κι η σωφροσύνη.
Ω! Εξυπνάδα! Ελλήνων μόνον ταίρι!
Δώρο της Φύσης που στα μάτια λάμπεις
μόνο των τετραπέρατων ελλήνων
που όλοι έξυπνοι είναι με πατέντα!
Δώσε και μένα τέτοια μια εξυπνάδα
όλα καθώς εκείνοι να τα βλέπω
ρολόϊ να βλέπω να δουλεύουν όλα
μες στην που πλέει στη χαρά πατρίδα
και που πλαντάζει από ευτυχία!
Για να ’μαι πια κι εγώ καθώς εκείνοι
έξυπνος και να μη-ο κουτός-νομίζω
πως όλα είναι στραβά σ’ αυτό τον τόπο!

Τα λεφτά τον κόσμο πλέον κυβερνάνε
κι όπου θέλουνε αυτά τον οδηγάνε.
Με αυτά ή ένας λαός μεγαλουργεί
ή να ζει να συνεχίσει δεν μπορεί.
Κι όλοι οι άνθρωποι μιας χώρας προσπαθούνε
λίγο χρήμα να μπορέσουνε να βρούνε
και μ’ αυτό είτε φτωχά είτε πιο φτωχά
να επιζούν μέσα στον άχαρο ντουνιά.
Και, λαέ ελληνικέ και συ το ίδιο.
Λίγα χρήματα πασκίζεις ν’ αποκτήσεις
ώστε ανθρώπινα στη γη πάνω να ζήσεις.
Αλλά γνώμη έχουν άλλη εκείνοι όπου
λυμεώνες και ολετήρες ειν’ του τόπου.

Ο Πρώτος σου απ’ όλους τους πολίτες
βγαίνει και τι να γίνει «ΠΡΕΠΕΙ» λέει-
κάτι που και οι κότες σου το ξέρουν
και δεν το λεν γιατί έχουν λίγη τσίπα
και δεν τη στέργουνε την κοροϊδία.
Και τον ακούς εσύ και τον θαυμάζεις.
«Μπράβο του ο τίμιος ο Πρόεδρός μας!
Ακόμα μια πενταετία να μείνει!»
Και μέσα του αυτός στα γέλια σκάει
με την ανοησία που σε δέρνει-
που αγράμματον εσένανε κρατάει
ενώ αυτός τις κόρες του σπουδάζει
στα ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια.

Κι όλο «ΠΡΕΠΕΙ» τσαμπουνάει ο Παπανδρέου
κι όλο «ΠΡΕΠΕΙ» ο Κωστάκης μπεμπεκίζει
κι οι υπουργοί κι οι βουλευτές που ’χεις ψηφίσει
μόνο «ΠΡΕΠΕΙ» λέει καθείς όπου καθίσει.
Και του «θα» στα ουράνια χαίρεται η ψυχή του
που παιδί ένα έχει βγάλει αντάξιό του
και την ίδια τη δουλειά με κείνο κάνει.
Και γελάς εσύ με μπρίο και καμάρι
που το «θα» δε λένε πια οι πολιτικοί σου
και γελάς όπως ο βλάξ ο Μανωλιός
που τα ρούχα του τα έβαλε αλλιώς.
(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ-και υπομονή, αύριο τελειώνει…)

Τετάρτη, 2 Ιουλίου 2014

Κυριακὴ Δ' Ματθαίου

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Η´ 5 - 13
5 Εἰσελθούση δὲ Μέρκελ εἰς  Καγκελαρίαν, προσῆλθεν αὐτή πρωθυπουργός Σαμαράς παρακαλῶν αὐτήν καὶ λέγων· 6 Κυρία, η Κυβέρνησίς μου βέβληται ἐν τω Μαξίμω πασοκική, δεινῶς συριζενομένη.7 καὶ λέγει αὐτῷ Μέρκελ· Ἐγὼ ἐλθούσα θεραπεύσω αὐτήν. 8 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ πρωθυπουργός ἔφη· Κυρία, οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς· ἀλλὰ μόνον εἰπὲ λόγῳ, καὶ ἰαθήσεται η κυβέρνησίς μου. 9 καὶ γὰρ ἐγὼ ἄνθρωπός εἰμι ὑπὸ την σην εξουσίαν, ἔχων ὑπ’ ἐμαυτὸν βουλευτάς, καὶ λέγω Αδώνιδι, άπελθε καὶ απέρχεται, καὶ Ντινοπούλω, πρόσελθε, καὶ προσέρχεται, καὶ τῷ δούλῳ μου Βενιζέλω, ποίησον τοῦτο, καὶ ποιεῖ. 10 ἀκούσασα δὲ η Μέρκελ ἐθαύμασε καὶ εἶπε τοῖς ευρωπαίοις· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐδὲ ἐν τη Γερμανία τοσαύτην πίστιν εὗρον.11 λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι πολλοὶ ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ δυσμῶν ἥξουσιν καὶ ἀνακλιθήσονται μετὰ Σόϊμπλε καὶ Γιούνκερ καὶ Βαν Ρομπέι ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν υποτελών, 12 οἱ δὲ ιοὶ τῆς βασιλείας ἐκβληθήσονται εἰς τὸ σκότος τὸ Δουνουτιακόν· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων. 13 καὶ εἶπεν η Μέρκελ τῷ πρωθυπουργῷ· Ὕπαγε, καὶ ὡς ἐπίστευσας γενηθήτω σοι. καὶ ἰάθη η κυβέρνησις αὐτοῦ ἐν τῇ ὥρᾳ ἐκείνῃ.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΟΥΝΤΑΛΑΚΗΣ
Ο ΑΤΟΦΥΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ

Δημοσιογράφος από τους «μεγάλους»
από τους λάλους ήτοι παπαγάλους
βαλτός από συμφέροντα βαρβάτα
γι αυτά να πολεμάει στα γεμάτα.

Καλά, όλοι τέτοιοι είναι οι μεγάλοι
να μη τα γράφουμε πάλι και πάλι.
Μα τούτος δω, ποιητική αδεία
είναι  στο ρόλο του ιδιοφυία…

Τη διαφορά η φωνή του τήνε κάνει
που ως προς αυτό καμία δεν την φτάνει:
Φωνή  εκλιπαρούσα, τρεμουλιάρα,
φωνή δειλή, επαίτη, διακονιάρα.

Φωνή όπου αυτός που τη μιλάει
ψωμιού λες ξεροκόμματο ζητάει.
Φωνούλα τρομαγμένη που ικετεύει,
σαν  καμπανούλας που ’ναι ραγισμένη.

Και βλέποντάς τον να μιλάει έτσι
λες τώρα! να! στα γόνατα θα πέσει
κι απλώνοντας ζητιάνικα το χέρι
το μέτωπο στο χώμα θα το φέρει…

Ο τύπος χαραμίζεται κει που ’ναι.
Πρωθυπουργό θα πρέπει να τον πούνε
ελληνικότατα να ζητιανεύει
χωρίς καμιά να επισύρει χλεύη.