Τρίτη, 23 Απριλίου 2013

ΕΛΛΆΣ-ΓΑΛΛΊΑ-ΣΥΜ-ΜΑ-ΧΊΑ!..
«Πράσινο φως στους γάμους ομοφυλόφιλων στη Γαλλία.»
(οι εφημερίδες)

Οι ομοφυλόφιλοι παντρεύονται
κι υιοθετούν παιδιά.
Το άκουσα και σκέφτηκα
με αγαθή καρδιά:

Γιατί να μην ενώνονται
με τα δεσμά του γάμου
κι όσοι άντρες καψουρεύονται
με άντρες κι εδώ χάμου;

Πονά η ψυχή μου βλέποντας
τους τρεις μας τροϊκάνους
με λίγωμα καθένας τους
να βλέπει τους δυο άλλους:

Το Φώτη ο Βαγγέλης μας
ο Φώτης τον Αντώνη
και ο Αντώνης και τους δυο,
με βλέμμα που πυρώνει.

Κι όλο χαμόγελα θερμά
και όλο χειραψίες
και όλο ακατόρθωτες
πριν λίγο συμφωνίες…

Η ευτυχία λες χτύπησε
τους τρεις, όχι με βέλος
μα η ίδια έπεσε πάνω τους
με φόρα δίχως τέλος.

Ας τους παντρέψουμε λοιπόν
μη κι ο λαός γλιτώσει
απ’ όσα ως τώρα βάσανα
τον έχουν πελαγώσει.

Γιατί ετότε το λαό
θα τον αφήνουν ήσυχο
μετάξυ τους μερεύοντας
το… πάθος τους το ανήσυχο!
ΤΑ ΤΟΥ ΚΑΊΣΑΡΟΣ ΤΩ ΚΑΊΣΑΡΙ…



α.
ΧΟΎΝΤΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΏΝ-ΧΟΎΝΤΑΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΏΝ
ΒΊΟΙ ΠΑΡΆΛΛΗΛΟΙ

23 Απριλίου-επέτειος της επίσημης εγκαθίδρυσης του Μνημονίου

(Με ημίψηλο ή πηλίκιο
του λαού πάει το δίκιο-
με στολή ή με Βουλή
του λαού πάει η βουλή)

Είκοσιμία Απριλίου-χούντα των συνταγματαρχών.
Είκοσι τρεις του Απριλίου-η χούντα των πολιτικών.
Έφυγε ο Κόλλιοπαπαντρέου που ’συρε πρώτος το χορό.
Η κυριαρχία είναι τώρα Παπαδοπουλοσαμαρά
με τους Κουβελομακαρέζο και Βενιζελοπαττακό:
μια τριανδρία που κυβερνάει και διοικεί όλο χαρά.

Υπομονή τρία χρονάκια. Τότε θα πέσει ο Σαμαράς
κι Αβραμοπουλοϊωαννίδη η χούντα θα ’χει πια πρωτιά.
Κι αφού πουλήσει αυτός την Κρήτη και συλληφθεί-ο φουκαράς-
Τσιπροκαραμανλής θα φέρει «δημοκρατία» μια πλατιά.


Δευτέρα, 22 Απριλίου 2013

ΤΑ ΤΟΥ ΚΑΊΣΑΡΟΣ ΤΩ ΚΑΊΣΑΡΙ…

α.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967

-Τι εννοείτε λέγοντας ότι η δημοκρατία δεν είναι αυτονόητη;
-Ότι έχει ανάγκη καθημερινής υποστήριξης και φροντίδας για να εξακολουθεί να υπάρχει.
-Εσείς σαν κράτος φροντίζετε γι αυτό;
-Βεβαίως.
-Μου δίνετε ένα παράδειγμα της φροντίδας σας;
-Δύο! Πιάσαμε τους οπλοφόρους της Μανωλάδας… αυξήσαμε τους φόρους… θέλετε κι άλλα;
-Όχι ευχαριστώ. Ποια είναι τα φαινόμενα του αντικοινοβουλευτισμού για τα οποία μιλάτε;
-Οι ύβρεις ενάντια στους βουλευτές και οι κατηγορίες εναντίον τους. Και όπως ξέρετε κοινοβουλευτισμός ίσον δημοκρατία.
-Λέτε: «Σαν σήμερα, πριν από 46 χρόνια, η δημοκρατία καταλύθηκε για να ξεκινήσει μια μαύρη περίοδος ανελευθερίας, καταπίεσης και πολιτισμικής οπισθοδρόμησης που κατέληξε στην τραγωδία της Κύπρου» Σήμερα υπάρχει ελευθερία;
-Αμφιβάλλετε;
-Ο πεινασμένος είναι ελεύθερος;
-Βλέπετε να έχουν αλυσίδες; Βέβαια είναι ελεύθεροι.
-Σήμερα δεν υπάρχει καταπίεση;
-Όχι. Λάθος;
-Το στύψιμο των πολιτών να πληρώσουν λεφτά που δεν έχουν… οι αυτοκτονίες τους;..
-Ε τι; Δεν έχουν να πληρώσουν, θα πάνε φυλακή. Νόμος. Στη δημοκρατία σημασία έχει η τήρηση του νόμου. Ως για τις αυτοκτονίες, άλλη μία απόδειξη ελευθερίας. Εκείνοι διαλέγουν.
-Μπορείτε να μου εξηγήσετε πώς η πολιτισμική οπισθοδρόμηση κατέληξε στην τραγωδία της Κύπρου;
-Άμα δεν υπάρχει πολιτισμός, δηλαδή αν δεν έχει κάθε χωριό σύλλογο εκπολιτιστικό που να κάνει πέντε πανηγύρια το χρόνο, με τι ψυχική δύναμη και διαύγεια και όρεξη θα φροντίσει ο λαός μας την Κύπρο; Παράδειγμα πριν μου το ζητήσετε: μας πήρανε κανένα νησί όταν εγώ ήμουνα υπουργός πολιτισμού;
-Λέτε: «Η δημοκρατία έχει εχθρούς, υπονομεύεται και αποδυναμώνεται όταν αναπτύσσονται φαινόμενα αντικοινοβουλευτισμού, μισαλλοδοξίας και ρατσισμού. Πολύ περισσότερο όταν αποθρασύνονται νοσταλγοί των πραξικοπηματιών που αναπολούν τις μέρες και τα έργα της χούντας».
-Ναι.
-Με τη μισαλλοδοξία πού το πάτε;..
-Είναι φανερό. Παράδειγμα: όταν ζηλεύουν τη δόξα μου οι πολιτικοί μου αντίπαλοι επειδή είμαι πρωθυπουργός και αυτοί δεν είναι… καταλαβαίνετε, όλη τους η έννοια είναι να με ρίξουν και να γίνουν αυτοί πρωθυπουργοί.
-Είναι δόξα το να είναι κάποιος πρωθυπουργός στην Ελλάδα;
-Επιτρέψτε μου να μην απαντήσω.
-Ρατσισμός. Εννοείτε τη Χρυσή Αυγή;
-Κυρίως.
- Σε μια δημοκρατία δεν έχει δικαίωμα κάποιος να αγωνίζεται για ένα άλλο σύστημα διακυβέρνησης;
-Δεν υπάρχει καλλίτερο σύστημα διακυβέρνησης από την κοινοβουλευτική δημοκρατία!
-Λέτε: «έχει σημασία να τιμάμε όσους αγωνίστηκαν εναντίον της δικτατορίας, έχει νόημα να θυμόμαστε τι προηγήθηκε...»  Εκείνους που αγωνίζονται εναντίον της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας δεν πρέπει να τους τιμάμε;
-Πρέπει. Κρεμώντας τους.
-Έχετε τη γνώμη ότι συμφέρει τη δημοκρατία να θυμηθεί τι προηγήθηκε της δικτατορίας;
-Δεν με πειράζει, με ατράνταχτα επιχειρήματα θα αποστομώσω όποιον κατηγορήσει την κοινοβουλευτική δημοκρατία. Εσάς-άλλο παράδειγμα- δεν σας αποστόμωσα;
-Μπορώ να δημοσιέψω τη συνομιλία μας;
-Και βέβαια.
Ευχαριστώ. Χαίρετε.
-Χαίρετε.

Παρασκευή, 19 Απριλίου 2013

Χιλιάδες χρόνια τώρα
και ακόμα
με γράμματα συνεννοούμαστε
και με κρασί μεθάμε…
Εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας ορίζεται με απόφαση του Αντώνη Σαμαρά η βουλευτής Ιωαννίνων Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου.

Η κυρία Ασημακοπούλου εξελέγη βουλευτής με τη ΝΔ στις εκλογές του Ιουνίου 2012. Είναι διπλωματούχος Οικονομολόγος του Πανεπιστημίου Bryn Mawr της Πενσυλβάνια. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Νομική με ειδικότητα στις Διεθνείς Νομικές Σχέσεις στο Πανεπιστήμιο Cornell της Νέας Υόρκης και έκανε εξειδίκευση στο London School of Economics, στο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης και στο Institut d’ Etudes Francais d’ Avignon.

Τι μυστήρια η πολιτική!
Τι σπουδές αλήθεια που χρειάζονται
για να λες δυο ψέματα εκεί
σε δημοσιογράφους που αγοράζονται…

Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013

ΜΙΚΡΆ-ΜΙΚΡΆ

1.
Με ομόφωνη απόφαση του Προεδρείου της Βουλής, ο Πρόεδρος του Σώματος κ. Ευάγγελος Μεϊμαράκης, όρισε σήμερα τον Β’ Αντιπρόεδρο της Βουλής, κ. Γεώργιο Καλαντζή, ως Πρόεδρο της Επιτροπής Ελέγχου των Οικονομικών των Πολιτικών Κομμάτων και συνασπισμών Κομμάτων, των υποψήφιων Βουλευτών και των δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης των Πολιτικών, με τις αρμοδιότητες που προβλέπουν οι διατάξεις του Ν. 3023/2002.


Τέρμα: σώθηκε η Ελλάδα.
Θα βρεθούνε οι κλέφτες όλοι,
θα τους πάρει ο διορισμένος
Καλαντζής το πορτοφόλι

και ο κάθε έλλην πλέον-
τύπος είτε τύπισσα-
θα περνά βίον ωραίον.
Ύστερα εξύπνησα!




2.
 «Η τρόικα και οι εταίροι μας χρειάζεται να καταλάβουν ότι διαπραγματεύονται και δεν επιβάλλουν.»
Κουβέλης


Πώς να μη το καταλάβουν
αφού εσείς-νέοι και γερόντια-
τους το δείχνετε όλη μέρα
τρίζοντας σ’ αυτούς τα δόντια;

Πλην εάν αυτοί ανθιστούνε
πως οι τέτοιες σας κορδέλες
δεν αξίζουν φράγκο- ήτοι:
ότι έχετε μασέλες…




3.
«Οι θυσίες πιάνουν τόπο»
Σαμαράς

                     Retrograd
Και βέβαια πιάνουνε. Πιάνουν τον τόπο
της αξιοπρέπειας μας και της χαράς μας.
Κι ό,τι πριν ήτανε για μας αδάμας,
κάρβουνο γίνεται με δίχως κόπο.




4.
«Ενθαρρύνουμε τον Πρωθυπουργό να ετοιμαστεί για την ηρωική έξοδο και για εκλογές.»
Τσίπρας

Τσίπρα η έξοδος θέλει ελεύθερους
πολιορκημένους.
Και θέλει πείνα και όχι πάμπλουτους
καλοθρεμμένους.

Και θέλει απέξω να περιμένει
τον Κιουταχή
και όχι βίλες και καταθέσεις
και γιώτα-χι.



5.
«Με τον διάσημο Βρετανό ηθοποιό Στίβεν Φράι συναντήθηκε σήμερα το πρωί η υπουργός Τουρισμού, Όλγα Κεφαλογιάννη…» 

Όλγα μου γλείψε λίγο ακόμα
κι ελπίδες έχε για τουρισμό.
Όμως φοβάμαι θ’ αποτύχεις
κι ας έχεις σάλιο-κατακλυσμό.

Οι ξένοι θέλουν φτήνια κι ειρήνη 
κι αυτά η Ελλάδα δεν τους τα δίνει.



6.
«…είναι δυνατό να επιβληθούν αποτελεσματικές κυρώσεις (στη Χρυσή Αυγή) ή απαγόρευση, εάν χρειάζεται.»
Νιλς Μούιζνιεκς

Για’ δεν τους καίτε
αφού τους νόμους σας αψηφήσαν-
κι απέ αμέτε-
κάψτε και κείνους που τους ψηφίσαν.
Έτσι δουλεύει η Δημοκρατία
κύριε Μούιζνιεκς στη Λετονία;

Τετάρτη, 17 Απριλίου 2013

«Ο πρωθυπουργός βλέπει φως στο τούνελ»
(οι εφημερίδες)

ΦΩΣ ΣΤΟ ΤΟΎΝΕΛ
                 ή
  Η ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗ

Θεοδοσιάδη είσαι σκιτζής.
Σε σένανε το λέω
«σπουδαίε» οφθαλμίατρε-
τίνος; ποιος ξέρει ελέω…

Εσύ δεν έχεις κλινική
μα έχεις επιχείρηση-
ψέματα λες πως πέτυχε
του Σαμαρά η εγχείρηση.

Αν όντως τόνε γιάτρεψες
εξήγησέ μας πώς
εκ των ελλήνων μόνο αυτός
βλέπει στο τούνελ φως;

Επειδή ξέρουμε καλά:
αν γίνει θεραπεία,
πια παύει η αποκόλληση
να δίνει φωτοψία…
ΚΑΘΈΝΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΌΝΟ ΤΟΥ
α.
ΣΤΛΛΗΠΗΤΉΡΙΑ ΣΑΜΑΡΆ ΣΤΟΝ ΟΜΠΆΜΑ

Συλλυπητήρια κύριε Πρόεδρε
με θλίψη μου βαθιά σας λέω.
(κι αν ανοιχτό είχατε το σκάϊπ σας
θα βλέπατε κι εγώ πως κλαίω).

Τα δάκρυα Πρόεδρε του προσώπου σας
πόσο το θέλω να σκουπίσω…
αλλ’ αν και σεις θέλετε, γίνεται:
να έρθω να σας συναντήσω;..


β.
ΣΥΛΛΥΠΗΤΉΡΙΑ ΒΕΝΙΖΈΛΟΥ ΣΤΟΝ ΟΜΠΆΜΑ

Κύριε Πρόεδρε θερμά συλλυπητήρια!
Όλα χτες ήταν εκεί τόσο καλά…
όμως πράγματα καθώς αυτά συμβαίνουνε
αν τα φέρνει ο Πανδαμάτωρ ως κυλά…

Να! Εγώ μέχρι τα χτες πασάς δεν ήμουνα
κι ο λαός-το ζώο-με πήγαινε καβάλα;
Ν’ ανεβώ πάλι πασάς πάνω στη ράχη του
Πρόεδρέ μου θα βοηθήσετε μια στάλα;…



γ.
ΚΑΤΑΔΊΚΗ ΒΟΜΒΙΣΤΙΚΉΣ
ΕΝΈΡΓΕΙΑΣ ΑΠΌ ΚΟΥ ΚΟΥ Ε

Α! Να χαθούνε οι παλιο-τρομοκράτες!
Τι άνθρωποι απολίτιστοι αλήθεια!
Αθώων να χύνουν αίμα οι αλιτήριοι...
Θε’ μου! Δεν έχουνε καρδιά στα στήθια;..

Του Κου Κου Ε δε βλέπουν το μοντέλο
όπου παράνομο δεν είναι μπήτη
και σ’ αιώνες τρεις την εξουσία θα πάρει
χωρίς ν’ ανοίξει ούτε μία μύτη;…



δ.
ΣΥΛΛΥΠΗΤΉΡΙΑ ΑΒΡΑΜΌΠΟΥΛΟΥ
                  ΣΤΟΝ ΟΜΠΆΜΑ
Συλλυπητήρια για τα παντελόνια
που-τα καημένα μου- τους χάλασε η τσάκιση.
Για κάθε που εχάλασε μπατζάκι
δεκαετίες προτείνω Πρόεδρε φυλάκιση.

Για να μην πω για τις μοντέ γραβάτες
που λερωθήκαν όταν κόπηκαν λαιμοί…
Γι αυτούς, κύριε Πρόεδρε επιμένω
να εκτελέστούν-παράκληση θερμή!

Δευτέρα, 15 Απριλίου 2013

«…α ν   ε φ α ρ μ ο σ τα ε ί   τ ο   π ρ ό γ ρ α μ μ α   κ α ι   ε π ι τ ε υ χ θ ε ί   τ ο   π ρ ο β λ ε π ό μ ε ν ο   π ρ ω τ ο γ ε ν έ ς   π λ ε ό ν α σ μ α, δε θα χρειαστεί να ληφθούν άλλα μέτρα περικοπών σε μισθούς και συντάξεις,»
Πωλ Τόμσεν

Ο Αντώνης το ’μαθε απ’ τον Πωλ 
ή ο Πωλ απ’ τον Αντώνη;
Μα όπως να ’ναι, του λαού
το δράμα δεν τελειώνει…

Μιλώ για την προϋπόθεση
που πάντοτε απαιτείται
ώστε να γίνει κάτι τι,
που, αλλιώς… δε θα το δείτε!

Ας ξέρουνε οι μισθωτοί
λοιπόν κι οι συνταξιούχοι:
κ α ι  νέα μέτρα θα ’ρθουν,  κ α ι
θα μπουν με το τσαρούχι!

Σάββατο, 13 Απριλίου 2013


ΚΥΡΙΑΚΉ Δ΄ΝΗΣΤΕΙΏΝ
ΤΟ ΕΥΑΓΓΈΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΈΡΑΣ-βοήθειά μας.

«Τω καιρώ εκείνω άνθρωπός τις Σαμαράς προσήλθε τω Μερκελησού γονυπετών αυτώ και λέγων ισχυρέ, ήνεγκα την Γραικοθυγατέρα μου προς σε, έχουσαν πνεύμα νεοφολελεύθερον. Και όπου αν αυτήν καταλάβη,  αναστατώνει αυτήν , και όλο ψωνιζει και δανείζεται , και ύστερον λιμοκτονεί. Kαι είπον τοις μαθηταίς σου ίνα αυτό εκβάλωσι, και ουκ ίσχυσαν. ο δε αποκριθείς αυτώ λέγει ώ χώρα άπιστος, έως πότε προς υμάς έσομαι; έως πότε ανέξομαι υμών; φέρετε αυτήν προς με. Και ήνεγκαν αυτήν προς αυτόν. Και ιδών αυτήν ευθέως το πνεύμα εσπάραξεν αυτήν, και αγνοούσα τους πέριξ έπραττεν ωσεί ψωνίζουσα.
Και επηρώτησε τον πατέρα αυτής πόσος χρόνος εστίν ως τούτο γέγονεν αυτή; ο δε είπε παιδιόθεν. Και πολλάκις αυτήν εις Χρηματιστήριον έβαλε και εις Κρίσεις, ίνα απολέση αυτήν αλλ’ ει τι δύνασαι, βοήθησαν ημίν σπλαγχνισθείς εφ' ημάς. ο δε Μερκελησούς είπεν τω Σαμαρά το εί δύνασαι πιστεύσαι τυφλώς εις εμέ, πάντα δυνατά τω πιστεύοντι. Και ευθέως κράξας ο πατήρ του παιδίου μετά δακρύων και όρκων βαρέων και υπογραφών έλεγε- πιστεύω, κύριε βοήθει μου τη απιστία. Ιδών δε ο Μαρκελησούς ότι επισυντρέχει όχλος επετίμησε τω πνεύματι τω ακαθάρτω λέγων αυτώ το πνεύμα το σπάταλον και κωφόν, εγώ σοι επιτάσσω, έξελθε εξ' αυτής και μηκέτι εισέλθης εις αυτήν. Και κράξαν και πολλά σπαράξαν αυτήν εξήλθε, και εγένετο ωσεί νεκρά, ώστε πολλούς λέγειν ότι απέθανεν. ο δε Μερκελησούς κρατήσας αυτήν της χειρός και Μνημονίζων αυτήν, ήγειρεν αυτήν και ανέστη.
Και εισελθόντα αυτόν εις οίκον οι μαθηταί επηρώτων αυτόν κατ' ιδίαν, ότι ημείς ουκ ηδυνήθημεν εκβαλείν αυτό. Και είπεν αυτοίς τούτο το πονηρόν πνεύμα εν ουδενί δύναται εξελθείν ει μη εν υφέσει και φόροις και νηστεία. Και εκείθεν εξελθόντες παρεπορεύοντο δια της Ευρωζώνης και ουκ ήθελεν ίνα τις γνώναι. εδίδασκε γαρ τους μαθητάς αυτού ότι ο υιός του Θείου Σαμ παραδίδοται εις χείρας ευρωπαίων, και αποκτενούσιν αυτόν, και αποκτανθείς τω τετάρτω Ράϊχ πάλιν αναστήσεται».

Παρασκευή, 12 Απριλίου 2013

Η ΕΛΛΑΔΑ ΒΓΑΙΝΕΙ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΖΕΤΑΙ

Ο Μήτρος τις χερούκλες του κινώντας πάνω κάτω
και φτάνοντας οι φτέρνες του στους δυνατούς του ώμους,
κάνοντας μια δρασκελιά πλατείες, δρομάκια, δρόμους
στο σπίτι φτάνει που ήρεμο φιλοξενεί το Γιάννο.
«Γιάννοο!», φωνάζει δυνατά. «Γιάννοοο!», ξαναφωνάζει.
Κι όταν απ’ το παράθυρο μύτη ο Γιάννος σκάζει:
«Φίλε μου Γιάννο να χαρείς  άνοιξε να σε δω
κι αυτό που θέλω να σου πω δε λέγεται από δω.»
«Τι θες ρε Μήτρο να μου πεις που από κει δε λέγεται;»
«Γιάννο μου, ο πρώτος φίλος σου μπρος σου κοιτάς να καίγεται
και δεν…»
                       «Στάσου ρε Μήτρακα που καίγεσαι μου λες-
Αυτό το ’χω από σένανε ακουστά φορές πολλές:
όλο μου φτάνεις τρέχοντας και με σπουδή μεγάλη
μα δίχως να ’χεις τίποτα σπουδαίο στο κεφάλι
και καταλήγεις να μου λες κάτι πολύ κοινό,
κάτι που και για σήμερα το βλέπω πιθανό.»

-Γιάννο μου δε θα σου ειπώ αλλά θα σου ζητήσω
και σπίτι μου χωρίς αυτό, στο λέω, δε θα γυρίσω.

-Μπα μπα μπα μπα! Μωρ’ τι μου λες; Και σίγουρος πώς τόσο
είσαι πως ό,τι μου ζητάς εγώ θα σου το δώσω;

-Γιάννο μου έλα κι άνοιξε κι άσε τα λόγια τώρα.
Έλα γιατί έχω κουραστεί τρέχοντας τόσην ώρα.
Άνοιξε να καθίσουμε σαν άνθρωποι κι εμείς.
Έλα. Θα φύγω γρήγορα. Στο λέω λόγω τιμής.

-Αλήθεια αυτό με συγκινεί. Το πως θα φύγεις γρήγορα
είναι από τα λόγια σου που ακούγονται παρήγορα.
Λοιπόν ανοίγω. Έλα. Μπες.
και πες μου φίλε μου ότι θες.

Κι αφού καθίσανε κι οι δυο, ο Μήτρος ξαναμμένος
κι Γιάννος διερωτώμενος και λίγο απορημένος,
ο πρώτος, τέλεια αδιάφορος για ευγένειες και προσχήματα,
λέει στο Γιάννο ορθά κοφτά: «Γιάννο μου θέλω χρήματα!»

-Αυτό ήταν; δε μου το ’λεγες αυτό όταν ήσουν κάτω
να ’λεγα ένα όχι εγώ να πάμε παρακάτω;

-Μη μου αρνείσαι Γιάννο μου, γιατί αποφασισμένος
είμαι, σα φύγω από δω να φύγω ματσωμένος.
Και δε ζητάω μ’ αγύριστα λεφτά να με βοηθήσεις
αλλά ζητάω Γιάννο μου-μ’ ακούς;-ΝΑ ΜΕ ΔΑΝΕΙΣΕΙΣ!

-Σ’ ακούω. Δεν κουφάθηκα. Γι αυτό μη μου φωνάζεις-
με τις φωνές που μου ’βαλες νομίζεις πω με σκιάζεις;
Λοιπόν κι ας έχω χρήματα μα δε θα σε δανείσω.

-Γιαννάκο μου το λόγο σου αυτόν πάρτονε πίσω.
Για μια φορά ο φίλος σου τόση ανάγκη έχει
που για να σ’ έβρει πριν να βγεις δεν περπατεί μα τρέχει.
Δώσε μου Γιάννο δανεικά να ’χω κι εγώ ένα πρόσωπο
και να μπορώ την κοινωνία να βλέπω καταπρόσωπο.
Να με θαυμάζουν οι γνωστοί, οι εχθροί να μου ’χουν ζήλεια
και να ’μαι καλοπρόφερτος σε ολωνών τα χείλια.
Να τριγυρνώ περήφανα στης πόλης μας τους δρόμους
κι από διατάξεις άπιαστος να είμαι κι από νόμους.-
Στην αγορά σαν περπατώ να μ’ υπολήπτονται όλοι
γιατί κρατώ με δανεικά γεμάτο πορτοφόλι,
και οι δουλειές μου από δω να γίνονται και πέρα
σα ρέντα να ’χω μαγική την κάθε μια ημέρα.
Δώσε μου Γιάννο χρήματα αν ευτυχή με θέλεις
Γιαννάκο μου μη αδάνειστον στο σπίτι μου με στέλνεις.

-Λεφτά δε θες αγύριστα. Κι εξάλλου ξέρω πως
κάποιον παρά ότι κρατάς μακριά ’πο ήλιου φως.
Να μου ζητάς λοιπόν λεφτά, κάπου δεν μου κολλάει.
Κάποιος που έχει ήδη λεφτά πώς δανεικά ζητάει;
Και πώς -αυτό εξήγησε-αγύριστα δεν δέχεσαι;
Τόσες φορές σου έδωσα. Και τώρα ξάφνου ντρέπεσαι;

-Γιάννο μου, αδιάβαστον θαρρώ, όπως σπανίως, σε πιάνω.
Δεν άκουσες τι έγινε με την Ελλάδα Γιάννο
που βγήκε χτες στις αγορές και χρήματα δανείστηκε;

-Ε και λοιπόν;

-                        Τι «ε και λοιπόν»; Σου είπα δεν της χαρίστηκε
όποιο της δόθηκε ποσό, μα το ’χει δανειστεί.

-Ναι. Η πληροφορία σου αλήθεια είναι σωστή.
Λοιπόν;

             -«Λοιπόν!..»  Ε! Ύστερα δεν είδες μωρέ Γιάννο
πόσο απότομα η Ελλάς κι εύκολα πήγε πάνω;
Δεν είδες πόσο έλαμπε η μαγκιά του Αντωνάκη
σαν που φοράει μονόπαντα σακάκι κουτσαβάκι;
Δεν είδες που εγέλασε, με γέλιο έστω πλαστό
η φάτσα του Ευάγγελου που μοιάζει με παστό;
Κι όλες οι ξένες αγορές εύσημα μας φορτώνουν,
τα κράτη όλα πάψανε πλέον να μας μουντζώνουν,
οι υπουργοί μας χαίρονται σα να ’χανε γιορτή
με βουλευτάδες της Νου Δου απόκοντα ασορτί…
Ρίξε ένα βλέμμα γύρω σου. Διπλά δε λάμπει ο ήλιος;
Και αν προσέξεις και ο Ζεύς εγίνηκε πιο Φίλιος.
Η δυστυχία μας εχτές είδες πόσο ήταν χάλια;
Λέγανε άλλο τίποτε χτες βράδυ τα κανάλια;
Ως κι οι αχρείοι που βάλανε τη μπόμπα στη Σταδίου
δήλωσαν πως θα ντρέπονται μεγάλως και δια βίου.
Όλη η υφήλιος φίλε μου-κοίταξε- μας συγχαίρει
κι όλοι το βρώμιο μας ζητούν να πάρουνε το χέρι
και πάνω κάτω για πολλές φορές να το κουνήσουν
μέχρι και κείνωνε κι εμας τα χέρια κοκκινίσοουν.
Γιατί η Χίλαρι έκανε μια βόλτα όλο χάρη
ένα παπούτσι για να μη στο μάτι της την πάρει;
Κι ακούω πως σαν θαυμασμού ένδειξη από τον Πούτιν
στο θάμα αυτό που έκανε η Ελλάδα η μικρή
ήταν να πάρει -φεύγουνε την ώρα ακόμα ετούτη-
απ’ την Κριμαία τους άντρες του. Για σε είδηση πικρή.
Μα σκέψου-δείχνει πόσο αυτό που έκανε η Ελλάδα
σε όλους δημιούργησε χαρούμενη ζαλάδα.
Τώρα κατάλαβες λοιπόν τα δανεικά τι αξίζουν;
Πόσο οι δανειζόμενοι μα κι όσοι τους δανείζουν
κάνουν καλό και σε αυτούς μα και στην Πλάση όλη;
Λοιπόν θ’ ανοίξεις Γιάννο μου για με το πορτοφόλι-
την κίνηση τη μαγική να κάνεις που θα δώσει
στο φίλο σου τον θαυμασμό των γύρω του να νοιώσει;

-Μήτρο, σε πόρτα χτύπησες λάθος καλέ μου φίλε.
Την πόρτα χτύπα του Θεού-ήτοι σε κείνον στείλε
μια προσευχή και ζήτα του όχι ότι η Ελλάδα,-
λεφτά τουτέστιν δανεικά-μα λίγη εξυπνάδα…







ΔΈΚΑΤΟ ΈΝΑΤΟ ΣΥΝΈΔΡΙΟ
        ΤΟΥ ΚΟΥ ΚΟΥ Ε

Σκοτώνεται η Παπαρήγα
για να μας πείσει ντε και ντε
πολλά καλά μες στη ζωή μας
πως έφερε το Κου Κου Ε.

Επιτυχίες μεγάλες λέει
το κόμμα της πως έχει κάνει
αφότου έπαψε του Εμφύλιου
μολύβι να ξερνάει η κάνη.

Όμως μεγάλο είναι ψέμα
ό,τι παρόμοιο και να πει:
στου Κου Κου Ε πάνω το πτώμα
να κλαίει θα ’πρεπε, γιατί,

τ’ άθλιο της Βάρκιζας καμίνι
του Κου Κου Ε έχει τάφος γίνει.
Και κουκουές με δίχως όπλο
στης Δεξιάς κι αυτός το κόλπο.

Το ξεροκόμματο στη φτώχια
το ’δωσε ο καπιταλισμός
γιατί πια δεν καταπινόταν
σκέτος ο μέλανας ζωμός.
                   -----





Τετάρτη, 10 Απριλίου 2013

Τῌ ΠΑΡΑΣΚΕΥῌ
ΤΗΣ Δ´ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Ἀναγινώσκεται τὸ Μικρὸν Ἀπόδειπνον (σελ. 6). Μετὰ τὸ «Ἄξιόν ἐστιν» ψάλλεται ὑπὸ τῶν Χορῶν ὁ Κανὼν τῆς Θεοτόκου (σελ. 28) καὶ τὸ Κοντάκιον· «Τῇ Ὑπερμάχῳ» ἀργῶς (σελ. 54), μεθ᾿ ὃ ἀπαγγέλλεται ἐμμελῶς ὑπὸ τοῦ Ἱερέως ἡ Δ´ Στάσις τῶν «Χαιρετισμῶν».

ΣΤΑΣΙΣ ΤΕΤΑΡΤΗ-βοήθειά μας

 Τεῖχος εἶ διεφθαρμένων, Σαμαρά Δουλεμένε, καὶ πάντων τῶν εἰς σὲ προστρεχόντων· ὁ γὰρ τοῦ Δου Νου Του καὶ τῆς Ευρωζώνης, κατεσκεύασέ σε Ποιητὴς Ἄχρηστε, οἰκήσας εν τω Μαξίμω σου, καὶ πάντας σοι προσφωνεῖν διδάξας·

Χαῖρε, ἡ στήλη τῆς υποτελείας· χαῖρε, ἡ πύλη τῆς γενικής απωλείας.

Χαῖρε, ἀρχηγὲ χειροπιαστής καταβάσεως· χαῖρε, χορηγὲ μερκελικής αθλιότητος.

Χαῖρε, σὺ γὰρ επροστάτευσες τοὺς συλληφθέντας αἰσχρῶς· χαῖρε, σὺ γὰρ επεβράβευσες τοὺς συληθέντας τὸν νοῦν.

Χαῖρε, ο τὸν φθορέα τῶν φρενῶν θεσμοθετών· χαῖρε, ο τὸν σπορέα τῆς ασωτίας τεκών.

Χαῖρε, παστὰς πολυσπόρου νυμφεύσεως· χαῖρε, πιστοὺς Μνημονίω ἁρμόζουσα.

Χαῖρε, προαγωγός παρθένων· χαῖρε, κλεπτών νυμφοστόλε Ἁπαισίων.

Χαῖρε, Πόρνη πολυνύμφευτε.

Λόγος ἅπας ἡττᾶται, συνεκτείνεσθαι σπεύδων, τῷ πλήθει τῶν πολλῶν βλακειών σου· ἰσαρίθμους γὰρ τῇ ψάμμῳ ᾠδάς, ἂν προσφέρωμέν σοι, Πρωθυπουργέ άτιμε, οὐδὲν τελοῦμεν ἄξιον, ὧν κόστισες ἡμῖν, τοῖς σοὶ βοῶσιν· Ἀλληλούϊα.

Σκοτοδόχον λαμπάδα, τοῖς ἐν φωτί φανεῖσαν, ὁρῶμεν τον φαύλον Σαμαράν· τὸ γὰρ ἄϋλον ἅπτων φῶς, ὁδηγεῖ πρὸς εξέγερσιν λαικήν ἅπαντας, χαρατσίω τὸν νοῦν κεντρίζοντα, κραυγῇ δὲ τιμώμενον ταῦτα·

Χαῖρε, ἀκτὶς πονηρού Ἡλίου· χαῖρε, βολὶς τοῦ δύοντος φέγγους.

Χαῖρε, διαφθοράς ἀστραπὴ τὰς ψυχὰς καταβαραθρώνουσα· χαῖρε, ὡς νομοσχέδιον τοὺς πτωχούς πλήττουσα.

Χαῖρε, ὅτι τὸν των πλουσίων ἀνατέλλεις φωτισμόν· χαῖρε, ὅτι τὸν υποτεταγμένον ἀναβλύζεις ποταμόν.

Χαῖρε, του εν παραβύστω νομοθετούντος τὸν τύπον· χαῖρε, τῆς οκταετίας ζωογονούντα τὸν ῥύπον.

Χαῖρε, λουτὴρ ἐκπλύνων αργύρια μαύρα · χαῖρε, κρατὴρ κιρνῶν πικρίαν.

Χαῖρε, ὀσμὴ τῆς Ασμοδαίου εὐωδίας· χαῖρε, ζωὴ φανερής δυστυχίας.

Χαῖρε, Πόρνη πολυνύμφευτε.

Χάριν δοῦναι θελήσας, ὀφλημάτων νέων, ὁ πάντων λωποδύτης ἀνθρώπων, ἐπεδήμησε δι᾿ ἑαυτοῦ, πρὸς τοὺς ἀποδήμους τῆς αὐτοῦ αντιχάριτος· καὶ τριπλασιάσας τον φόρον, ἀκούει παρὰ πάντων οὕτως· Ἀλληλούϊα.

Ψάλλοντές σου τὸ Μνημόνιον, ἀνυμνοῦμέν σε πάντες, ὡς ἔμψυχον ναὸν του Χρήματος Σαμαρά.  ἐν τω σω γὰρ οἰκήσας νοϊ , ὁ συνέχων πάντα τῇ χειρὶ Σόιμπλερ, ἡγίασεν, ἐδόξασεν, ἐδίδαξε βοᾶν σοι δεομένους πάντας·

Χαῖρε, σκηνὴ  Όλι Ρεν και Ολάντ· χαῖρε, Αισχρέ  Αισχρών μείζων.

Χαῖρε, καμπινέ χρυσωθέντα τῷ πενήντα τοις εκατό· χαῖρε, κλεμμένε θησαυρὲ τῆς ζωῆς των απόρων.

Χαῖρε, τίμιον ανδρείκελον ευρωπαίων πρωθυπουργών· χαῖρε, καύχημα σεβάσμιον τραπεζιτών ανευλαβῶν.

Χαῖρε, τῆς Δεξιάς ὁ ἀσάλευτος πύργος· χαῖρε, τῆς δουλείας τὸ ἀπόρθητον τεῖχος.

Χαῖρε, δι᾿ ου κρημνίζονται τρόπαια· χαῖρε, δι᾿ ου ἐχθροὶ θριαμβεύουσιν.

Χαῖρε, χρωτὸς τοῦ ἐμοῦ καταλύτη· χαῖρε, ψυχῆς τῆς ἐμῆς ανεπίστρεπτος απώλεια.

Χαῖρε, Πόρνη πολυνύμφευτε.

Ὦ πανύμνητε Σαμαρά, ο τεκών την πασών Αχρείων αχρειοτάτην κυβέρνησιν (ἐκ γ´)· δεξάμενος τὴν νῦν προσφοράν, ἀπὸ πάσης ῥῦσαι τυχαίας καλοτυχίας ἅπαντας· καὶ τῆς μελλούσης απόδοσον κολάσεως, τοὺς σοὶ βοῶντας· Ἀλληλούϊα.

Τρίτη, 9 Απριλίου 2013

     ΕΛΛΗΝΕΣ

Από φωνή άλλο τίποτα: Φωνακλάδες.
Και λεν και λεν και λεν. Ώσπου νυστάζουν.
Και πάνε και κοιμούνται. Άπρακτοι.
Γιατί δεν ξέρουν άλλο από λόγια.

Όταν ξυπνήσουν, βλέπουνε τριγύρω
υπουργούς που τους εξοντώνουνε,
κλέφτες κυβερνήτες που ό,τι έχουνε τους παίρνουν
και υπαλλήλους που τους λοιδωρούν.

Και πάλι λένε…λένε... και ξανακοιμούνται.
Ξυπνάν, τα χέρια τους δεμένα βλέπουν,
στη φυλακή βαλμένοι μέσα να 'ναι,

και να τους τρων ποντίκια το κορμί.
Το λαιμό τους καθαρίζουν μ' εν' αυγό
και πάλι λεν …και λεν… και μόνο λεν.
Ο  ΧΟΝΤΡΌΣ  ΉΡΩΑΣ

Ήρωας τώρα να μας βγει θέλει και ο χοντρός!
Πως ίσως η Αμερική να τον σκοτώσει ήθελε
τάχα γιατί για τον Μπουργκάς πήγε να υπογράψει…
Μωρ’ τι μας λες… Μα κι αν αυτό θα ήτανε αλήθεια,
για τι άλλο το ’κανε παρά για να ’βρει μια αιτία
να φύγει όταν ένοιωσε ότι δεν πάει άλλο
το χρέος σα διπλασίασε  που ήδη ήταν μεγάλο;
Ή μήπως ήθελε ο χοντρός να φύγει από τη Δύση;
Ιερά τέρατα χωρών δεν το τολμήσαν άλλων-
θα το ’κανε ένας κλέφταρος κι ένας χαραμοφάης
που η Δύση όλο το σόι του έχει χιλιοπλουτίσει;
Άλλος θα το ’κανε αυτό-απ’ την ευθεία πιο ίσος
κι αγνότερος απ’ τ’ άρωμα του γιασεμιού που θα ’ταν
κι όχι ο βρώμιος έξω του και λερωμένος μέσα.
Αν κάτι ήθελε καλό να κάνει για τον τόπο
ας πάλευε με το θεριό της φοροδιαφυγής΄
Παιδεία ας έφκιανε γερή που ανάγκη να μην έχει
πίσω από συναδέλφισσες γειτονικές να τρέχει΄
το τέρας ας  αχρήστευε της γραφειοκρατίας΄
τη διαφθορά ας σκότωνε που τη χαρά σκοτώνει…
τόσα να κάνει αν ήθελε ο χαζοβιόλης είχε…
αν δηλαδή είχε σκοπό τη χώρα να βοηθήσει
και όχι απ’ τις ευθύνες του ο άθλιος να λακίσει…
Ας πάει να λέει πως ήθελαν τάχα να τον σκοτώσουν.
Μα και αλήθεια να ’τανε καλά θα του εκάνανε
μιας κι άλλα εσυμφώνησε μαζί τους κι άλλα θα ’κανε.

Σάββατο, 6 Απριλίου 2013

ΕΙΔΗΣΟΎΛΕΣ ΤΗΑ 6-4-13

ΣΤΗΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΊΑ ΟΙ ΣΤΑΘΜΟΊ ΤΟΥ ΜΕΤΡΌ ΣΕ ΑΝΘΟΎΠΟΛΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΤΈΡΙ

Ωραία! Ποιος μας πιάνει τώρα!
Ιδού! η Ελλάδα προχωρεί!
Κι από του χρόνου, με τα κάρα!
Με τον Καρά… και τον Ντορή…


ΈΝΟΠΛΗ ΛΗΣΤΕΊΑ ΣΕ ΞΕΝΟΔΟΧΕΊΟ ΣΤΗΝ ΚΑΛΛΙΘΈΑ

Ξενοδοχείο. Ξένοι ήσαν,
γι αυτό κι εξυπηρετηθήκαν.
Ξένια Αθηνά και Ξένιος Δίας
γιατί-εδώ δε γεννήθηκαν;


ΣΎΛΛΗΨΗ ΗΛΙΚΙΩΜΈΝΗΣ ΓΙΑ ΧΡΈΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΗΜΌΣΙΟ

Κι οι μη ηλικιωμένοι βουλευτάδες;
Και όλοι οι κλέφτες κι οι λεφτάδες;
Αυτοί ούτε συλλαμβάνονται
και όσο πάν κι αυξάνονται…


ΚΈΡΚΥΡΑ: ΙΕΡΌΣΥΛΟΙ ΕΠΙΧΕΊΡΗΣΑΝ ΝΑ «ΜΠΟΥΚΆΡΟΥΝ» ΣΕ ΕΚΚΛΗΣΊΑ

Ιερόσυλοι ήσαν τάχα ή φτωχοί;
Το ρεπορτάζ δε λέει.
Μα οι κατάρες πέφτουνε βροχή
σαν του θεού τα ελέη…


ΧΑΝΙΆ: ΈΚΛΕΨΕ 67 ΜΕΛΊΣΣΙΑ

Άλλοι το δάχτυλο βάζουν στο μέλι.
Αυτός δικό του ολόκληρο το θέλει.
Μα όσο μέλι ο έρημος κι αν φάει
το δάχτυλο περσότερο κρατάει…


ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΝΟΙΚΙΑΣΗΣ ΠΟΔΗΛΑΤΩΝ ΠΡΟΩΘΕΙ Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

Εζήλεψε ο Αντώνης το Γιωργάκη
και επενδύει στο ποδηλατάκι.
Και η υπόλοιπη Ελλάδα;.. Μπα…
Αυτή την πάει με τον αραμπά...


ΤΗΝ ΈΠΕΙΣΑΝ ΌΤΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΆ ΤΗΣ ΧΡΩΣΤΟΎΣΑΝ ΧΡΉΜΑΤΑ

Της είπαν πως ο γιος της τους χρωστάει.
Τους πίστεψε, γιατί… ποιος δε χρωστάει…
Μόνο της Μιχαλούς όσοι χρωστάνε
σορολοπ-ίζουν και καλοπερνάνε…


ΛΙΜΕΝΙΚΌΣ ΣΤΑΘΜΌΣ ΣΤΟ ΓΕΡΟΛΙΜΈΝΑ

Καλά θα κάνουνε να τονε φτιάξουν
να πάρει αξία και το κάβο Γκρόσσο
κι όσοι λιμενικοί σ’ αυτόν αράξουν
φρέσκο να τρων ψαράκι κάθε τόσο…


ΑΠΕΛΕΥΘΈΡΩΣΗ ΦΑΣΙΑΝΏΝ ΣΤΗΝ ΑΜΑΛΙΆΔΑ

Μπράβο στο Σύλλογο των κυνηγών
για την ελευθερία των φασιανών.
Και λες: στη χώρα που όλα γίνονται
(και τελευταίως που όλα δίνονται)
πού ξέρεις… ίσως απ’ την Αμαλιάδα
δοθεί ελευθερία και στην Ελλάδα


ΣΤΙΣ ΦΛΌΓΕΣ ΚΑΤΟΙΚΊΑ ΣΤΗΝ ΠΆΤΡΑ

Ευτυχώς στα Ψηλ’ Αλώνια
που τ’ αλώνισμα έχει πάψει
γιατί θα ’ναβαν και κείνα
και πια τότε οι πατρινοί
θα πηγαίνανε γραμμή
μετανάστες στην Αθήνα.


ΞΆΝΘΗ: MΕΤΈΦΕΡΕ ΠΑΡΆΝΟΜΑ ΜΕΓΆΛΗ ΠΟΣΌΤΗΤΑ ΟΣΤΡΑΚΟΕΙΔΏΝ

Φαντάσου στο ταξίδι του να έπεφτε τ’ αμάξι
στη θάλασσα-τότε όλα πια θα ήτανε εντάξει.
Ο τύπος τιμωρία του θα ’χε το βρέξιμό του
και τα φτωχά οστρακοειδή τι θα ’χανε αλήθεια!
περήφανα καθένα του  να πει στον κολλητό του
για της ξηράς τα «θάματα» που γνώρισε τα πλήθια!...


ΜΗΧΑΝΙΚΉ ΒΛΆΒΗ ΣΤΟ «ΝΗΡΈΑΣ»

Και αν το πλοίο εβύθιζε στη θάλασσα, ε τι;
Νηρέας αυτός… θα του ’ρχονταν το γεγονός κουτί.
Ό,τι κακό θα ’ταν για μας, θα ’χε σαν κατακλείδα
στιγμές να ζήσει πάλι αυτός θερμές με τη Δωρίδα…


ΗΡΆΚΛΕΙΟ: ΣΕΜΙΝΆΡΙΟ ΠΡΟΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΉΣ ΑΝΤΙΜΕΤΏΠΙΣΗΣ ΤΡΑΎΜΑΤΟΣ

Λέξη ασυνήθιστη κι αυτή: Προνοσοκομειακή!
Τα κάνουν τέτοια πράγματα οι κρητικοί εκεί!
Ας ευχηθούμε όλο αυτό και σοβαρό να είναι
και να μη βγήκε στον αφρό μόνο για το θεαθήναι…


Η ΦΥΤΕΊΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΏΝ ΤΟΝ ΟΔΉΓΗΣΕ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΉ

Να μην προλάβει ο άνθρωπος πρώτα να τα χαρεί…
η πρόληψη γι αυτά, πολύ, στ’ αλήθεια προχωρεί!
Να επρολάβαινε κανείς έτσι την πτώχευσή μας…
…όμως η Πτώχευση για μας… επάξια πληρωμή μας.


ΈΠΕΣΕ ΜΕ ΤΟ ΤΡΑΚΤΈΡ ΤΟΥ ΣΤΑ ΒΡΆΧΙΑ

Δεν έπεσε. Στην ξαφνική ανέχεια του την τόση
χωράφια τα επέρασε και πήγε να τα οργώσει…


ΤΡΊΠΟΛΗ: ΞΕΚΊΝΗΣΕ Η ΑΠΟΚΟΜΙΔΉ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΆΤΩΝ

Πρώτα θα διώξουν βέβαια τους ταγματασφαλίτες.
Και ποιος θα μείνει μοναχά; Οι επήλυδες σκηνίτες!

Παρασκευή, 5 Απριλίου 2013

     ΚΩΣΤΑΝΤΟΠΟΎΛΟΥ ΩΡΥΟΜΈΝΗ

Ήρθε κι η Κωσταντοπούλου να μας γίνει βουλευτής
μιας καριέρας αψηφώντας τα λημέρια ξενικής.
Και στον ΣΎΡΙΖΑ πηγαίνει
και μ’ αυτόν στην πιάτσα μπαίνει.
Και διατάζεται απ’ τον Τσίπρα να ’μπει στην Επιτροπή
που θα κρίνει ποιοι εκλέψαν δίχως τσίπα και ντροπή.
Και τα βάζει με τους πάντες και τους βρίζει αναιδώς
και γι αυτήνε άρθρα γράφουν οι φυλλάδες αφειδώς.

Ποιοι την έστειλαν δω χάμου; Ποιοι της δώσαν εντολή
να κατέβει στην Ελλάδα και να χύνει τη χολή;
Να νομίζει πως σπουδαίο ένα έργο εκτελεί
κι ότι δίνει στην Ελλάδα της ζωής τάχα φιλί;
Ποιος κατάλογος την έχει μέσα στ’ άλλα του ένα πιόνι
κι έχει μέσα του γραμμένα πόσο μακριά ν’ απλώνει,
μέχρι πού μπορεί να φτάσει, πόσα πρέπει να ειπεί-
μέχρις που, σαν σάπιο μήλο, απ’ το δέντρο θα κοπεί;
Ποιος κουνάει τις κλωστές της; Ποιος κινεί τα νήματά της
κανονίζοντας εκείνος πράξεις, λόγια, αισθήματά της;
Ποιος σαν δει πως έχει κάνει ό,τι ήθελεν αυτός
στ’ άχρηστά του θα τη ρίξει να τον βλέπει ατενώς;
Κακομοίρα! Που νομίζει πως ο ΣΎΡΙΖΑ θα σώσει
κι όχι ότι την Ελλάδα, μαζί μ' άλλους, θα σκοτώσει...




Κακομοίρα!.. Και πηγαίνει σ’ εκπομπές που την καλούν
και θαρρεί ότι για κείνην ολ’ οι έλληνες μιλούν.
Παίζει το μικρό κι εκείνη θέατρό της στη σκηνή
για να δείξει πως υπάρχει τάχα σαν αληθινή
σ’ όσους αφελείς τη βλέπουν κι όσους βλάκες την ακούν
κι όλο θαυμασμού κι επαίνου γι αυτήν λόγια θα ειπούν.

Στου θεάτρου το σανίδι παίξε μια και συ παρτίδα.
Έχει πλέον συνηθίσει από τέτοια η πατρίδα.
Λέγε, γκάριζε και σκούζε, γαύγιζε, άφριζε και λύσσα!
Παραστάσεις δώσε κι άλλες μες στης Κόλασης την πίσσα!
Για να έχεις και να λες-και δε θα ’σαι δα η μόνη-
σαν εκείνοι σε πετάξουν όπως άχρηστο λεμόνι,
ότι έζησες λαθραία μες στου κόσμου το αλώνι
κι ότι σπόρος συ δεν ήσουν που ο αέρας δε σηκώνει,
μα πως άγανο ένα ήσουν από κείνα που αρμενίζουν
σαν σηκώνουν τη δικράνα όταν, οι τρανοί, λιχνίζουν.

Πέμπτη, 4 Απριλίου 2013

Βενιζέλος στη Ζωή Κωνσταντοπούλου:
      «Είστε ένας θηλυκός Ιαβέρης!»
(Πέμπτη, 4-4-13)

ΟΙ ΆΘΛΙΟΙ: ΤΏΡΑ! ΕΔΏ!

Η Ελλάδα η Τιτίκα,
η Φαντίνα η Διαφθορά
και η Τρόικα Θερναδιέρος.

Μιχαλάκης ο λαός μας,
Γιρλομάντ ο Σαμαράς
κι Επονίνα η κοινωνία.

Μα ως εδώ η ομοιότης
γιατί στους δικούς μου «Αθλίους»
λείπουν άλλα, άλλα διαφέρουν.

Και σ’ αυτούς μου τους «Αθλίους»
ο πολύς ο Βενιζέλος
ειν' ο αντι-Γιάννης Αγιάννης.

Που δεν κλέβει για να ζήσει
αδερφές και ανεψιές του,
μ’ από παραδοπιστία.

Την Τιτίκα που διαφθείρει,
που λατρεύει τη Φαντίνα
και σκοτώνει τον Ιαβέρη.

Και γι αυτόνε τον Αγιάννη
Μυριήλ και Θερσανέμης
είναι ο Μαρκογιαννάκης.

Από τη μετάπλασή μας
λείπει ο Ενζολοράς
και ο ζηλωτής του- ο Μάριος.

Και ποτέ δε θα βρεθούνε
στην πατρίδα όπου ζούμε.
Όπως θα ’ναι κι ο Γαβριάς
όνειρο άπιαστο για μας...

Τετάρτη, 3 Απριλίου 2013

   ΕΥΣΕΒΕΊΣ ΠΌΘΟΙ

Να ’τανε λέει άλλη εποχή
και να ’ταν η ανθρωπότητα
ο αντίποδας αυτής εδώ-
να είχε άλλη ταυτότητα.

Καλή να λογιζότανε
η χώρα όπου κλέφτες
όλοι της είναι οι βουλευτές
κι άθλιοι και θεομπαίχτες…

Ω! Τότε πρώτη η χώρα μας 
θα ήτανε στην Πλάση
και θα ’χε μίλια του ντουνιά
τις χώρες ξεπεράσει.

Βραβεία να εδίνονταν
όχι στην εργασία
μα στην κατακρινόμενη
σήμερα οκνηρία...

Τότε βραβείων ευγενών
θα γέμιζε η πατρίδα μας
στην απλωμένη που κοντά
θα σάπιζαν αρίδα μας!

Κι αν Νόμπελ απονέμονταν
για την καταστροφή
τότε αυτό που έλαβε
η σεφέρεια «Στροφή»

θα σκούσε κάτω από σωρούς
αμέτρητων βραβείων
που θα βραβεύαν τον δεινόν
ολέθριόν μας βίον.

Και τότε η Κρίση θα ’τανε
το μέγα καύχημά μας
που τ’ άλλα θα επισκίαζε
τ’ ανδραγαθήματά μας.