Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΆΤΙΚΑ ΚΆΛΑΝΤΑ 2011

Καλήν ημέραν άρχοντες
και βγάλτε το σκασμό σας
τα που σας πρέπουν κάλαντα
να πω στ’ αρχοντικό σας.

Γιατί για τα Χριστούγεννα
τα φετινά, άλλα πρέπει
να είναι όσα θα ειπωθούν
κι όχι ως τα πάλαι έπη.

Γιατί η Κρίση μέστωσε
στων Αθηνών την πόλη-
και ας κοιμάται ο λαός
μα η φύση κλαίει όλη.

Και μια σπηλιά της Βηθλεέμ
η Αθήνα έχει γίνει
έλληνες-βόδια αφού αυτή
αισίως εντός της κλείνει.

Βόδια που δέχονται βουβά
και ζεύγλα και βουκέντρα
ενώ γι αυτά δακρύζουνε
πουλιά, λουλούδια, δέντρα.

Και με Ιωσήφ πια Όλι Ρεν,
τη Μέρκελ Παναγία,
αντίο χριστουγεννιάτικες
και λάμψη και μαγεία.

Κι αντί των μάγων των γνωστών,
μια φτώχεια ως τα μπούνια
μάγοι άλλοι μας εφέρανε:
Τρισέ, Στρος Καν, Αλμούνια.


Γεια σας λοιπόν πολιτικοί
που γλωσσοκοπανάτε
για να δικιολογήσετε
τα όσα μας βουτάτε.

Που οχυρωμένοι πίσω από
τον καπιταλισμό σας
το κάθε ευρώ μας κάνετε
κεφάλαιο δικό σας.

Γεια σας που αν κάποτε ο λαός
γινόταν να ξυπνήσει
λαιμούς θα κόβει παχουλούς
ωσότου βαριεστήσει.


Γεια σου και σε Γιωργάκη μου
που είπες λεφτά υπάρχουν
κι οι έλληνες για να τα βρουν
ακόμα οι δόλιοι ψάχουν.

Γεια σου Γιωργάκη που μυαλό
δεν έχεις στο κεφάλι
γι αυτό και πονοκέφαλους
δεν έχεις, ούτε ζάλη΄

πρωθυπουργό που σ’ έκανε
όχι η ικανότητά σου
αλλά το τάχα καθαρό
μα βρώμικο όνομά σου.

Και όπως ο παππούλης σου
για μια πρωθυπουργία
αλυσωτούς μας πέταξε-
ο αλήτης- στην Αγγλία

και όπως ο μπαμπάκας σου
πρωθυπουργός για να ’ναι
μες στην ΕΟΚ μας έριξε
και πέρα οι άλλοι πάνε

έτσι κι εσύ πειθόμενος
τοις ρήμασι τοις κείνων
το αίμα όλο ερούφηξες
των δόλιων των ελλήνων.

Και ξέρεις «κείνοι» ποιοι είναι δα:
οι φίλοι οι πλούσιοί σου
που σ’ έχουν καραγκιόζη τους
για να γελούν μαζί σου.

Μα ζώντας συ στον κόσμο σου
και στην κοντή θωριά σου
δε βλέπεις όσα γίνονται
γύρω, μπροστά, κοντά σου.

Μόνο με το ανέκφραστο
μιλάς βλακώδες σου ύφος
και είναι για τους έλληνες
τα λόγια σου σαν γρίφος.

Μα μη σε νοιάζει Γιώργο μου
που να μιλάς δεν ξέρεις.
Μ’ επιμονή κι υπομονή
κι αυτό θα καταφέρεις…

Συ, άσχετος πολιτικής,
Κόμματος άρχεις τώρα-
θα σου γλιτώσουν μιας εκεί
Γραμματικής τα δώρα;

Και σε ακούει ο λαός
και ήσυχον σ’ αφήνει
αντί-γιατ’ ειν' ανόητος-
το στόμα να σου κλείνει.

Γεια σου Γιωργάκη μιαρέ
μαέστρο της ρεμούλας
που με τις σάρκες τρέφεσαι
μίας Ελλάδας δούλας.

Που αρσακειάδα είσαι μπρος
στον Πρόεδρο της χώρας
και στο λαό λαύρος ορμάς
μετά μεγάλης φόρας

και μπαίνεις μες στο σπίτι του
και τονε κατακλέβεις
γι αυτό κι απ’ την καρέκλα σου
αρνιόσουν να κατέβεις-

Καλή σου μέραν άρχοντα
που όλο το σκυλολόι
το μάζεψες και το ’βαλες
απύλωτα να τρώει.

Είσαστε περισπούδαστοι
όλοι θεατρινίσκοι.
Όποιος σηκώσει ό,τι βρωμά
σάς αποκάτου βρίσκει.

Γεια σου αγέλαστο ρομπότ
μαμούχαλε Γιωργάκη
που ο θεός δε σου ’δωσε
τόσο έστω μυαλουδάκι,

μα σου ’δωσε ένα όνομα
και συ μ’ αυτό για ξύλο
και δείχνοντας πρωτόφαντο
και μέγα ένα ζήλο

όλα ρημάδια τα ’κανες
χτυπώντας γύρω αράδα
και δυστυχία κατάφερες
να φέρεις στην Ελλάδα.

Που δεν το νιώθεις οι ευρωπαίοι
γερά πως σε δουλεύουν
και ότι τύπους σαν και σε
να έβρουνε γυρεύουν,

που λένε "vαι" και "μάλιστα"
και πάντα υπάκουοι είναι
όταν οι φράγκοι θα τους λέν
"γυάλισε!", "σκάψε!", "πλύνε!",

μόνο για μέγιστη τιμή
το έχεις να σου δίνουν
φράγκικα χέρια καρπαζιές
που πιο θα σε κοντύνουν.

Και που ηλίθιος ή άτιμος
ή βλάκας να ’σαι πρέπει
απ’ την κλεψιά όλη η κλίκα σου
γεμάτη να ’χει τσέπη,

και συ να κάνεις σαν να μη
χαμπάρι το 'χεις πάρει:
δεν ήσουν για πρωθυπουργός
και μη γυρεύεις χάρη

λέγοντας "δεν το ήξερα"-
ποιος τότε θα το ξέρει; :
τα δάχτυλα ό,τι κάνουνε
το αγνοεί το χέρι;


Γεια σου και όποιε υπουργέ
που έναν παρά δε δίνεις
για τίποτα, μόνο κοιτάς,
αρπάς και καταπίνεις.

Και διόλου δε σκοτίζεσαι,
γιατί καλά γνωρίζεις
ότι αρκεί να εκλεγείς
και ύστερα αλωνίζεις

σε πορτοφόλια αλλότρια
και περιβόλια ξένα,
χωρίς ποτέ λογαριασμό
να δίνεις σε κανέναν.

Κοιμήσου ήσυχα. Όλοι αυτοί
που κλέβουνε μαζί σου
σα μέλισσες βασίλισσα
φυλάνε τη ζωή σου'

Γιατί αν τους πάθεις τίποτα
και μέσα μπεις στην κάσα
αμέσως τότε κόβεται
και η δική τους μάσα.


Καλήν ημέρα Μέρκελ μου
που άρχεις της Ευρώπης
μα που όλα τα κατάντησες –
κατά πως λεν- της πόπης...

Που το τιμόνι άρπαξες
εσύ της Ευρωζώνης
κι οι άλλοι ας μένουν πίσω σου
όμως εσύ γκαζώνεις.

Κι ο κακομοίρης Σαρκοζί
απ’ τη φούστα σου κρεμιέται
κι έτσι γελιέται ο φουκαράς
πως για ίσος σου περνιέται…


Γεια σου και Βενιζέλε μας
με το Οικονομικών σου,
που όμως φτερά δε σου ’δωσε
μα σου ’γινε ο χαμός σου.


Και συ Καρατζαφέρη μου
τη ρότα μην αλλάζεις
και την Κωνσταντινούπολη
απ’ τη σκέψη σου μη βγάζεις.

Και τον ναυτίλο Άδωνι
Φλαντανελλά ειπέ τον
κι ενάντια στην τουρκική
Πόλης ξαμόλησέ τον.


Ως για σε Τσίπρα τράβα μπρος.
Έτσι που ειν’ όλοι αχρείοι
πρωθυπουργό και γρήγορα
η Ελλάδα μας σε χρίει.


Καλήν ημέραν άρχοντες
που η αξία σας όλη
είναι ό,τι μας επήρατε
από το πορτοφόλι.

Γεια σας που οι καρέκλες σας
τόσο ένα είναι μαζί σας
που πάνω τους σα φύγετε
θα μείνει το πετσί σας.

Που όλα ισοπεδώσατε
κι έτσι έχετε ρημάξει
που Ηρακλής χρειάζεται
να βάλει κάποια τάξη.

Γεια και χαρά σας άρχοντες
που αντίς αρχοντιλίκι
ολόγιομο καθένας σας
μ' ακαθαρσίες καθήκι..

Γελοίοι! τάχα που ήρθατε
τη φτώχεια να ταϊστε
κι αντίς γι αυτό τη γδύσατε
πλούσια εσείς να ζήστε.

Με δέκα που μασούσατε
ακούραστες μασέλες
στου έρμου λαού τον κορβανά
κολλώντας σαν αβδέλλες.

Που τόσο χώρα έχετε σεις
και κόμματα ταυτίσει,
που την πατρίδα έχουμε
την ίδια μας μισήσει.

Και διοίκηση για σας θα πει
κλεψιά και αγυρτεία
κι αντί για κύριοι νά 'σαστε
είσαστε αλητεία.
Μα ήρθε το τέλος σας αισχροί!
Τίποτα δε σας σώζει!
Μαύρο κοράκι του Χαμού –
ακούτε;-η νιότη κρώζει!

Καλήν ημέρα να σας πω;
Όμως εσείς οι ίδιοι
του Άδη πόρτα ανοίξατε
μα χρήμα γι αντικλείδι.

Δε θα σας πω άλλο τίποτα.
Ό,τι ν’ ακούστε είστ’ άξιοι
επάνω απ’ τα κουφάρια σας
ο Λαός θα το φωνάξει.

Γεια σου κι εσύ πόρνη τιβι
που όσοι δημοσιογράφοι
από τα χέρια του Λαού
τόσοι θ’ ανοίξουν τάφοι.

Που απ’ τα πολλά παράθυρα
που ανοίγεις χρόνια τώρα
γερά επούντιασε και να!
αρρώστησε όλ’ η χώρα.


(Και συ πού είσσι Πάγκαλε;
Έλα να με βοηθήσεις
κι εγώ όσους δε σατίρισα
έλα εσύ να βρίσεις!..)

Καλήν ημέρα υπουργέ
της άμοιρης Παιδείας
τα όρια που ξεπέρασε
πλέον και της αηδίας

κι όταν ακούμε να μιλούν
γι αυτήν, δεν αντιδρούμε,
γιατί άλλο δεν προσμένουμε
χειρότερο να δούμε.


Καλήν ημέρα σου Άκη μου
που αν ζούσε ο Μουσολίνι
στη γελοιότητά σου μπρος
το γόνυ θα είχε κλίνει

και στη μεγαλοπρέπεια
των χειρονομιών σου
σα γρίπη ενώπιον θα 'νιωθε
βαρείας κάποιας νόσου.

Καλή σου μέρα που λεφτά
μας στοίχισαν τα όπλα
τριπλάσια με όσα εφάρμοσες
για να μασήσεις κόλπα.


Καλήν ημέραν άρχοντες
κι αν είναι ορισμός σας
πως πλέον πάει, ξοφλήσατε,
να πω στ' αρχοντικό σας.

Γεια σας και να μας γράφετε
καμιάν επιστολή
μιας και στα πορτοφόλια σας
θα λείψουμε πολύ.


Γεια σου ΠΑΣΟΚ που έδωσες
της μάσας τη σκυτάλη
να φάει λίγο κι η «Δεκσά»
και πια την πήρες πάλι

για ν’αποσώσει το ΠΑΣΟΚ
αυτό που είχε αρχίσει:
το κράτος που εδιάλυσε
να το αποδιαλύσει.


Γεια σας και σας ω! μαθητές!
που όλα σας τα ‘χουν πάρει
και που ένα ξερικόμματο
σας δίνουνε για χάρη.

Και σεις γι αυτό τι κάνετε;
Τίποτα! Μια απραξία
η μόνη σας αντίδραση
και μια αδιαφορία.

Πάνε οι ώρες ξεγνιασιάς
πού η ανεμελιά σας;
Της νιότης πού οι τρέλες σας;
Και πού-πού η χαρά σας;

Ούτε βιβλία δεν έχετε
κλεμμένα είναι μακριά σας
κι ολοθλιμένα σας κοιτούν
κι αυτά και τα όνειρά σας.

Λοιπόν έτσι θα κάθεστε;
Ανήμποροι σεις είστε;
Εμπρός! Σκωθείτε! Τρέξετε!
Ορμήστε! Πολεμήστε!

Πίσω ξανά σεις πάρτε τα!
Με πάθος διεκδικείστε
αυτό που σας στερήσανε!
Και φειδωλοί μην είστε:

σε όποια πράξη ενάντια τους
σας σπρώχνει η θεία ορμή σας,
οι αδικημένοι όπου γης
παλεύουνε μαζί σας.

Ορμή! Απαίτηση! Φωνή!
Κι εκείνες αν δε φτάσουν,
τότε τα χέρια σας, Καλοί,
μαχαίρι! όπλο! ας πιάσουν!

Τον λιόντα , μον΄ του κυνηγού
η σφαίρα θα τον χάσει.
Τα Ξόανα τότε ειν΄άχρηστα΄
ένας ο Θεός: Η ΔΡΑΣΗ!

Της Νίκης το συντρόφεμα
φίλοι για να κερδίστε
Δε θέλει κανακέματα
και γλύψιμο όπου φτύστε.

Δε θέλει «σας παρακαλώ»,
δε θέλει «ελεήστε!..»
Θέλει έργα: Θέλει πόλεμο!
Θέλει ζωές να σβήστε!

Θέλει στα μάτια φλόγισμα!
Θέλει στο χέρι αξιότη!
Θέλει την άκρατην ορμή
της νιότης σας την πρώτη!

Θέλει αλήθειες να ειπωθούν-
αλήθειες που ν’ αστράψουν
και κάθε σάπιο και μιαρό
αλύπητες, να κάψουν.

Ελεύτεροι να ζήσετε!-
κι αυτό το κάνει ο αγώνας!
Αν όχι, σκλάβους θα σας βρει
κι ο άλλος ο αιώνας.

Στεφάνια αν θέλετε χρυσά
η Δόξα να σας πλέξει,
δεν είναι «ζητιανέψετε»,
«αρπάξτε!» είναι η λέξη!

Κανόνες που εθέσπισαν
οι φαύλοι αν ακλουθάτε,
μες στο τσουβάλι τους δετοί
για πάντα θα μετράτε.

Μικρέ ή μεγάλε σπουδαστή
η ώρα σου έχει έρθει-
και πια-κι ας θες-δεν κρύβεται
η ιερή σου μέθη.

Το κράτος τους συθέμελα
να τρέμει αν δεν το κάνεις
ζήτουλας τότε κι έζησες,
ζήτουλας θα πεθάνεις.

Αγκάθι αν πολύαλγο
δε γίνεις στο πλευρό τους
τότε νερό είσαι γάργαρο
για τον νερόμυλό τους.

Στην άκρια η πέτρα αν δε βαλθεί
άβατος μένει ο δρόμος.
Αν δεν σκοτώσεις το θεριό
δε σταματάει ο τρόμος.

Από τα νιάτα δε ζητά
ο λαός μακάριον ύπνο΄
ζητάει γεύμα γιορτινό
κι ίδιο με όλους δείπνο.

Δε θέλει να κρυβόσαστε
πίσω από τα βιβλία.
Θέλει ακράτηγη ορμή.
Και θέλει ωμή τη βία.

Εβγάτε και αστράψετε
μον’ νιάτα όπως μπορούνε:
που ως και τ΄ αστέρια όταν σας δουν
κι εκείνα να ντραπούνε!

Τώρα δεν έχει μαθητές.
Τώρα δεν έχει νέους-
τώρα έχει μόνο μαχητές-
Μεστούς! Τραχιούς! Ωραίους!

Για να φλογίσει, νέοι μου,
ο ήλιος της Πατρίδας
θέλει-η Αχόρταστη!-κορμιά
στη ρίζα κάθε αχτίδας.



Γεια και οι τρακόσοι της Βουλής
που η χώρα θα σωνόταν
αν ο καθένας από σας
ευθύς ξεπαστρευόταν.


Καληνημέρα βομβιστές –
λιοντάρια δίχως χήτη-
προσέξτε μη απ' τις βόμβες σας
ανοίξει καμιά μύτη…

Κι αφήστε τους ανέμυαλους
εκείνους καμικάζι-
παλαιστινίους κι ιρακινούς-
το αίμα τους που βράζει,

να πάνε να σκοτώνουνε
κι άλλους και τον εαυτό τους-
λαοί αυτοί είναι βάρβαροι
καλούς δεν έχουν τρόπους,

και -οι άξεστοι- αφανίζουνε
τους εκμεταλλευτές τους.
Γι αυτούς καμία ποίηση
δε θα 'χει αναπαίστους.

Ενώ για σας, τους ευγενείς,
που φέρεστε ανθρωπίνως
πολλά ποιήματα κρατεί
των ποιητών το σμήνος,

Και ξέρετε-ω θεοσεβείς
πολιτισμένοι φίλοι;
Στις βόμβες σας μη βάλετε
λέω, ξανά, φυτίλι,

μα ένα μαγνητόφωνο.
Κι όσοι από κει περνούνε
αντί για κρότους βάρβαρους
"μπαμ!" μια φωνή ν’ ακούνε!..


Καληνημέρα Ευρώπη συ
που ενώνεσαι ολοένα
μ’ ακόμα είναι τα κράτη σου
ανάμεσά τους ξένα.

Και τρώγονται ποιο πιότερο
θα κλέψει από τ' άλλο
και που –τυχαίως...-τρώει καλά
πάντα το πιο μεγάλο.


Καλήν ημέρα Κου Κου Ε
που στη Βουλή όταν μπήκες
πια όχι όπως ήξερες
αλλά όπως τα βρήκες.


Γεια σου Ελλάδα που όλοι σου
οι πολιτικοί «τα πιάνουν»
και βίλλες χτίζουν κι όμορφη
ζωή και πλούσια κάνουν.


Καλήν ημέρα ιερείς,
ληστές του λαού με γάντια
που ευθύνη έχετε τρανή
στης χώρας την κατάντια

και που αν τα ράσα βγάζατε
και παύατε το ψέμα
νέο και ολοζώντανο
θα ‘βαζε η χώρα αίμα.

Γεια σου Εκκλησά πόρνη γριά
και πολυστοματούσα
όπου αμπέλια εσύ τρυγάς
είτε φτωχά είτε πλούσ’α

και δυναμώνεις και πολύ
περσότερο ληστεύεις
και δεν σε νοιάζει σ’ οποιανής
δίχτυα κι αν πέφτεις χλεύης.

Γεια σου Εκκλησία βδέλυγμα!
Κοράκι του θανάτου!
Που είναι για σένα η ζωή
στέρνας χρυσός απάτου.

Κι όλο ρουφάς κι όλο μασάς
και όλο και χοντραίνεις
κι άμετρα ας έχεις θύματα
και πάλι δε χορταίνεις.

Γεια σου Εκκλησά που του θεού
τις σάρκες συ ξεσχίζεις
και τον Παράδεισο πουλάς
και Κόλαση κερδίζεις.

Γεια σου Εκκλησία ύαινα
που όχι των ζωντανώνε
μα και νεκρούς σα βρίσκεις, τρως
τις σάρκες και κεινώνε.

Γεια σου Εκκλησά που όπου δεις
πόνο και δυστυχία
πουλάς νεράκι καθαρό
για μια περιουσία.

Γεια σου Εκκλησά, Μοίρα κακή
του άμοιρου τ' ανθρώπου-
ανθρώπου γέρου ή μικρού-
ανθρώπου όποιου τόπου,

που αν υπήρχε διάβολος
θα 'σασταν συνεταίροι
αρκεί και μες στην Κόλαση
νσ 'ταν να βάλεις χέρι.

Γεια σου Αβραμόπουλε και συ
της Αρκαδίας τζιμάνι
που δέκα η αγυρτεία σου
κι η αλήθεια σου μια κάνει.

Οι χίτες σε ψηφίσανε
κι οι ταγματασφαλίτες
της Τρίπολης, που μέσα της
κρυφτήκαν -οι αλήτες-

όταν του Εμφύλιου κόπασε
η λαύρα και η πύρα΄
γι αυτό και μυρωμένος συ
με τέτοια είσαι μύρα.

Γεια σου επισκόπου η θωριά
κι η μυλωνά καρδία:
δούλευε-δούλε-δούλευε
το λαό μας με μανία.

Στη γη επάνω βρέθηκες,
κάτι να κάνεις πρέπει.
Και κάνεις: τη γεμάτη σου
ταϊζεις ακόμα τσέπη.

Γεια σας και πάλι ω! υπουργοί
της Εθνικής Αμύνης
που ούτε σας τα τρισέγγονα
δε θα χαθούν εκ πείνης

αφού απ’ όσα γι αγορές
στους ευρωπαίους σκάζετε
δύο φορές περσότερα
στη μέσα τσέπη βάζετε.


Καλήν ημέρα πρόεδρε
και σένα της Βουλής μας
του Καταγώγιου αυτού ληστών
και διαφθοράς και μίζας.

Κάπελας είσαι άριστος:
σ’ ένα μπουρδέλο πρέπει
μία τσατσά καθώς εσύ
που όλα να τα βλέπει

και όλα με την πορνική
την αύρα να τα ντύνει
ώστε απ’ αυτόν τον τζερτζελέ
μα κονομάει και κείνη.


Καλήν ημέρα και χρηστοί,
θείοι βιομήχανοί μας
που το δαιμόνιο σ’κώνετε
στα ύψη της φυλής μας

και όταν κάτι πάει στραβά
κι έχετε γκίνιες, τότε
τους αστακούς αφήνετε
κι εργαζομένους τρώτε.


Όμως πολλά τα έγραψα
κι ειν’ ώρα να τελειώνω
ώστε να γράψω κάτι τι
και για τον νέο χρόνο.

Λοιπόν καλά Χριστούγεννα
εύχομαι σ’ όλους τώρα.
Του χρόνου πάλι-ως τότε αν
υπάρχει ετούτ’ η χώρα.

Κι εδώ που τραγουδήσαμε
η πέτρα έχει ραϊσει
κι ο νοικοκύρης του σπιτιού
γρήγορα θα λακίσει.


Μα να ειπώ πριν κλείσω πως
ο εύελπις καλά είπε
που «μπούρδα» χαρακτήρισε
το άθλιο Πολυτεχνείο.

Λίγοι τυχάρπαστοι εκεί
που βρήκαν ευκαιρία
από το ΠΑΚ ορμηνευτοί
να μπουν κι εκείνοι μέσα

κι όταν η χούντα θα ‘ πεφτε
-που θα ’πεφτ’ ούτως κι άλλως-
της εξουσίας ν’ αρπάξουνε
τα ποθητά ηνία,

να κυβερνήσουνε, και να!
τη χώρα να ρημάξουν
να κλέψουν, να σκοτώσουνε
κι εδώ να τήνε φτάσουν

που είναι σήμερα: φτωχή,
στο έλεος του Χάους.
(Κι αυτοί να τρέχουν γι αρχηγοί…
Αστείοι μίκυ μάους…)

Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2011

ΑΛΜΑΝΑΚ 2012

ΑΛΜΑΝΆΚ 2012

Ιανουάριος
Στην Αθήνα στήνονται συσσίτια για το λαό. Ο Πάγκαλος μπαίνει στην ουρά με το κατσαρολάκι του μουρμουρίζοντας: «Για να μη λένε πάλι πως δεν τα φάγαμε μαζί…»
Το πετρέλαιο θέρμανσης κατατάσσεται στα είδη πολυτελείας. Στα σχολεία καίνε και τα τελευταία βιβλία για να ζεσταθούνε.
Ο Σαμαράς δηλώνει: «Και θα αναδιαπραγματευτούμε και δεν θα αναδιαπραγματευτούμε!»
Η Μέρκελ διώχνει τη Γαλλία από την Ευρωζώνη.




Φεβρουάριος
Η κρίση βαθαίνει.
Γερμανοί επιχειρηματίες αγοράζουν την Αττική.
Η Κυβέρνηση μετακομίζει στη Σπάρτη.
Οι επιτελείς του ξυπνάνε τον Παπούλια ο οποίος δηλώνει: «Πρέπει να φύγουν οι γερμανοί από την Ελλάδα». Και ξανακοιμάται.
Ο Βενιζέλος ανακοινώνει πως αν κάποιος δωρίσει στην Ελλάδα τρακόσα δισεκατομμύρια ευρώ, τότε η κυβέρνηση δεν θα πάρει νέα μέτρα.
Διεργασίες στο ΠΑΣΟΚ για την αρχηγία. Ο Παπανδρέου δίνει το δαχτυλίδι κατά λάθος στον Σαμαρά. Ο Σαμαράς για να το ξεφορτωθεί το πετάει. Το πιάνει στον αέρα ο Βενιζέλος.


Μάρτιος
Η Αγγλία διαφωνεί τώρα σε όλα με την Ευρώπη, φεύγει απ’ αυτήν και μετακομίζει στην Αμερική. «Είπαμε, αλλά όχι να φτάσει και ως εκεί…» ακούγεται να λέει ο Ομπάμα από ένα ανοιχτό ξεχασμένο μικρόφωνο.
Οι έλληνες πάνε στην Αλβανία για να βρούνε δουλειά. Όσοι μένουν ξεσηκώνονται και κυκλώνουν τη Βουλή. Η Κυβέρνηση Παπαδήμου κλονίζεται και κάνει ανασχηματισμό. Ο Παπαδήμος τοποθετεί υπουργό Εθνικής Άμυνας τον Καρατζαφέρη, ο Παπούλιας δεν υπογράφει το Διάταγμα, η Κυβέρνηση πέφτει, ο Παπαδήμος κάνει εκλογές που τις κερδίζει ο Παπανδρέου. Ο Παπαδήμος φεύγει κρυφά στο Παρίσι με άλλο όνομα.
Η Μέρκελ δηλώνει «εδώ ο κόσμος καίγεται, το… Οι έλληνες είναι για τα σίδερα!». Πουλάει την Αττική στους Σκοπιανούς για ένα κομμάτι ψωμί και φεύγει από την Ελλάδα. Ο Πάγκαλος τρώει το ψωμί και οι Σκοπιανοί πάνω στην αναμπουμπούλα για αντίποινα τρώνε τον Σαμαρά.
Η Κυβέρνηση με την ανοχή των Σκοπιανών ξανάρχεται στην Αθήνα.

Απρίλιος
Ο Παπανδρέου θέλει να ξανακάνει εκλογές για να πάρει μεγαλύτερο ποσοστό.
Ο Αβραμόπουλος με το στρατό καταλαμβάνει πραξικοπηματικά τη Βουλή και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς, συλλαμβάνει όλους τους πολιτικούς και κάνει νέα κυβέρνηση με τον ίδιο για πρωθυπουργό. Το σλόγκαν της νέας κατάστασης είναι: «Ελλάς ελλήνων ατσαλάκωτων» και το έμβλημά της είναι ένα ηλεκτρικό σίδερο.
Η τιμή της ντομάτας τριπλασιάζεται και οι μισθοί και οι συντάξεις υποτριπλασιάζονται.
Ο Καρατζαφέρης με δήλωσή του από τη φυλακή, αναπτύσσει τη θεωρία ότι η Τουρκία είναι έπαρμα της υφαλοκρηπίδας της Χίου και άραγε ελληνική.


Μάιος
Οι έλληνες τρώνε ο ένας τον άλλον για να επιβιώσουν.
Ο Παπανδρέου κάνει απεργία πείνας ζητώντας να του δοθούν στο κελί τα σύνεργα της γυμναστικής του.
Ο Καρατζαφέρης δραπετεύει, πηγαίνει στην Τρίπολη και οργανώνει τους χίτες και τους ταγματασφαλίτες.
Ο Αβραμόπουλος τον καλεί στο Μαξίμου και τον αγκαλιάζει: «Αδέρφι μου, είμαστε λοιπόν στο ίδιο στρατόπεδο!»
Οι Σκοπιανοί αφοδεύουν και από τα κόπρανά τους οι γιατροί ανασυσταίνουν τον φαγωμένο Σαμαρά. Αυτός από την Αθήνα και ο Άνθιμος τραβώντας τους από κάτω, διώχνουν τους σκοπιανούς από τη χώρα.
Οι έλληνες πρωτεύουν σε παγκόσμιο διαγωνισμό ηλιθιότητας. Ο Παπανδρέου αναφωνεί χαρούμενος και συγκινημένος: «Παιδιά μου! Δικά μου παιδιά!...»
Στον διεθνή στίβο, η Αγγλία διαφωνεί και με την Αμερική και φεύγει από τη Γη. Από το Διάστημα στέλνει ένα μήνυμα στους λαούς της Γης: «Πόσο μικροί είστε όλοι από εδώ πάνω!»
Στην Αμερική το κίνημα «οκιπάι» απειλεί τον καπιταλισμό. Ο Ομπάμα παρακαλεί τον Αβραμόπουλο να του στείλει τον Χρυσοχοίδη για να τον βοηθήσει στην καταστολή της εξέγερσης. Όταν όμως οι φυλακές της Αμερικής γεμίζουν με διαδηλωτές, ο Ομπάμα στέλνει πίσω στην Ελλάδα τον Χρυσοχοίδη.
Ο Κάστρο πριν πεθάνει ξαναγεννιέται και η επανάσταση αρχίζει από την αρχή στην Κούβα.

Ιούνιος
Από τη φυλακή ο Παπανδρέου ζητάει Δημοψήφισμα. Ο Αβραμόπουλος τον εξορίζει. «Ούτε για τη φυλακή δεν είναι αυτός», λέει. Ο Παπανδρέου παίρνει το δρόμο της ξενιτειάς. Οι γερμανοί και οι γάλλοι δεν του δίνουν άσυλο. Τον δέχεται η Ιταλία, όπου οργανώνει τους εξόριστους έλληνες στο Πανελλήνιο Ανθελληνικό Κίνημα (ΠΑΚ).
Στην Ελλάδα η κρίση βαθαίνει κι άλλο.
Οι Αγορές υποβαθμίζουν τον εαυτό τους.
Η Κίνα με τα γειτονικά της κράτη δημιουργεί το Βορειοειρηνικό Σύμφωνο.
Οι ισραηλινοί χτυπούν το Ιράν με ατομικά όπλα.
Οι ιρανοί ανταποδίδουν.
Ρώσοι και Αμερικανοί μπαίνουν στον πόλεμο, η Ρωσία στο πλευρό του Ιράν και η Αμερική στο πλευρό των ισραηλινών. Ο ψυχρός πόλεμος ξαναρχίζει.
Η Μέρκελ διώχνει την Ιταλία και τις Κάτω Χώρες από την Ευρωζώνη.
Οι αμερικανοί επαναστάτες επικρατούν στις Δυτικές Πολιτείες και βαδίζουν προς την Ουάσινγκτον.



Ιούλιος
Φοιτητές κλείνονται στο Πολυτεχνείο και ζητάνε να φύγει η δικτατορία του Αβραμόπουλου. Ο Σαμαράς υποστηρίζει τον Αβραμόπουλο, ο Καρατζαφέρης υποστηρίζει το Σαμαρά, ο Παπανδρέου από τη φυλακή υποστηρίζει τον Καρατζαφέρη που τον είχε υποστηρίξει στο Μνημόνιο.
Ο Αβραμόπουλος αποφασίζει να ρίξει την Πύλη του Πολυτεχνείου και οι αμερικάνοι να ρίξουν τον Αβραμόπουλο. Ο Παπανδρέου τα μαθαίνει και στέλνει μέσα στο Πολυτεχνείο μέλη του ΠΑΚ ώστε να φανεί ότι αυτοί έριξαν τον Αβραμόπουλο και να κυβερνήσουν μετά την Ελλάδα.
Η κρίση από το πολύ βάθεμα βγαίνει στον Ειρηνικό ωκεανό. Μην έχοντας γη να πατήσει κολυμπάει προς την Ιαπωνία. Οι ιάπωνες τη διώχνουν. Το ίδιο οι κινέζοι και οι ινδοί. Αποφεύγοντας να περάσει από την Τουρκία συνεχίζει το κολύμπι της για την Ελλάδα από όπου κανείς δεν την διώχνει.


Αύγουστος
Στις πέντε του μηνός το Πολυτεχνείο πέφτει, ο Καρατζαφέρης σε συμβούλιο πολιτικών αρχηγών προτείνει να έρθει ο Παπαδήμος για να ξαναφέρει τη δημοκρατία στη χώρα.
Στις δέκα του μηνός ο Παπαδήμος έρχεται από το Παρίσι. Οι έλληνες τον περιμένουν στο αεροδρόμιο με κεριά. Ο Τσίπρας παραπονείται: «Κανείς δε μιλάει για εκλογές…»
Ο Παπανδρέου έρχεται από την Ιταλία μιλώντας ανακατεμένα ιταλικά, σουηδικά, αμερικάνικα και ελληνικά. Η Βουλή ορίζει διερμηνέα για τα λεγόμενά του.
Στις δέκα έξη του μηνός η Μέρκελ διώχνει όλα τα κράτη της Ευρώπης από την ευρωζώνη και αναφωνεί: «Η ευρωζώνη είμαι εγώ!»
Στις είκοσι του μηνός ο αμερικάνικος λαός κυριεύει τον Λευκό Οίκο και ανακηρύσσει τη χώρα σε Λαϊκή Δημοκρατία. Το Ισραήλ αυτοκτονεί. Η Ρωσία μένοντας η μόνη υπερδύναμη καταργεί τα χρήματα παγκοσμίως, εγκαθιδρύοντας τον κουμουνισμό και την ευτυχία πάνω στη γη.
Στην Ελλάδα η Παπαρήγα γίνεται Επίτροπος της Επανάστασης και όλοι οι έλληνες τρώνε με χρυσά κόκκινα κουτάλια.
Ο χρόνος μετριέται παγκόσμια από δω και πέρα ως χρόνος μΚ, δηλαδή μετά Κουμουνισμό.
Στις τριάντα Αυγούστου εκτελούνται όλοι οι υπουργοί και βουλευτές της Ελλάδας, όλοι οι πλούσιοι και οι βιομήχανοι, με λίγα λόγια όλοι όσοι εμπόδιζαν μέχρι τώρα την επικράτηση του κουμουνισμού.
Η Κρίση που δεν έχει μάθει τα διατρέξαντα εξακολουθεί να κολυμπάει προς την Ελλάδα.


Σεπτέμβριος
Ο μήνας περνάει παραδεισένια για όλους τους κατοίκους του πλανήτη, μέχρι τις τριάντα του. Στις τριάντα η κουμουνιστική ηγεσία παίρνει ένα ηλεκτρονικό μήνυμα από την γύρω από τη γη περιστρεφόμενη Αγγλία: «Επαναφέρατε καθ’ άπασαν την γην καπιταλισμόν εντός τριημέρου, αλλέως βυθίζω Ρωσίαν».
Η μέρα περνάει με συσκέψεις επί συσκέψεων και προετοιμασίες για αντιμετώπιση δυσάρεστων καταστάσεων που πιθανόν θα έρχονταν από το Διάστημα, ο καπιταλισμός όμως δεν παλινορθώνεται από τους κουμουνιστές.



Οκτώβριος
Η πρώτη και η δεύτερη μέρα του μήνα είναι και αυτές ημέρες προετοιμασίας και αναμονής. Καμία κυβέρνηση δεν παίρνει στα σοβαρά την δυνατότητα κάποιος να βυθίσει ολόκληρη τη Ρωσία, όμως την Τρίτη μέρα του μηνός, η Ρωσία βυθίζεται αλλάζοντας τον χάρτη της γης.
Όλα τα μέχρι προ μηνός χωριστά κράτη ανασυσταίνονται και σπεύδουν να δηλώσουν υποταγή στην Αγγλία, η οποία ξανάρχεται στη γη παίρνοντας τη θέση της Γερμανίας, την οποία ξαποστέλλει σαν ένα μεγάλο νησί στην περιοχή της τέως Σιβηρίας.
Η Αγγλία κλωνοποιεί τόσους Σκόμπυ όσα και τα κράτη της γης και στέλνει από έναν σε καθένα σαν Τοποτηρητή.
Οι Σκόμπυ εκτελούν τους κουμουνιστές όλης της γης.




Νοέμβριος
Τα ανθρωπάκια που μένουν στην Ελλάδα και που δεν είναι πια ούτε καπιταλιστές ούτε κουμουνιστές δηλώνουν αμέσως πλήρη υποταγή στους άγγλους.
Η Κρίση φτάνει στην Ελλάδα και τίθεται στην διάθεση του Σκόμπυ. Αυτός την βάζει στην αποθήκη για να την χρησιμοποιήσει όποτε χρειαστεί. «Για τίποτα Δεκεμβριανά ή για κα’ναν εμφύλιο», πληροφορεί τους συνεργάτες του.
Οι έλληνες, με τους δεξιούς και τους αριστερούς πεθαμένους, νιώθουν επιτέλους πως κανένας δεν τους εκμεταλλεύεται.
Στην Τρίπολη τα εγγόνια των χιτών, των ταγματασφαλιτών και των τραμπούκων φτιάχνουν τη Φασιστική Νεολαία Ελλάδος (ΦΝΕ) και αρχίζουν τους ξυλοδαρμούς των εγγονών των κουμουνιστών.
Η χώρα μπαίνει στη σειρά της.
Η Μέρκελ ενημερώνει τους άγγλους ότι κατέχει έναν τεϊοτρόπο ιό που αν τον αφήσει ελεύθερο θα καταστρέψει τις τεϊοφυτείες όπου γης για εκατό χρόνια.
Οι άγγλοι συνθηκολογούν, η Γερμανία ξαναπαίρνει τη θέση της στην κεντρική Ευρώπη και υποχρεώνει την Αγγλία να ανελκύσει τη Ρωσία για να έχει έναν αξιόλογο αντίπαλο στους μελλοντικούς πολέμους. Η Ρωσία ανελκύεται και οι ρώσοι βγαίνουν ολοζώντανοι από τα υπόγεια καταφύγια που είχαν φτιάξει για έκτακτες ανάγκες όπως αυτή.
Οι έλληνες που απόμειναν παίρνουν τα εγγονάκια και τα δισεγγονάκια των Καραμανλήδων, των Παπαντρέηδων και των Μητσοτακαίων και τα τρέφουν και τα ανατρέφουν σε ειδικούς Παιδικούς Σταθμούς ώστε να μεγαλώσουν γρήγορα και να συνεχιστεί η διακυβέρνηση της χώρας από ένα από τα τρία ονόματα, καθώς και η εναλλαγή των τριών τους στην εξουσία.
«Να μας κλέβουν δικοί μας άνθρωποι τουλάχιστον», είναι η δικαιολογία τους γι αυτή τους την απόφασή.
Τη νύχτα της ημέρας που πάρθηκε η απόφαση αυτή, από τον ουρανό της Ελλάδας ξεπροβάλλει ένα τεράστιο χέρι με ορθάνοιχτα και τα πέντε δάχτυλά του, που πάει με ορμή και για λίγο ακινητοποιείται οριζοντιωμένο, μερικές εκατοντάδες μέτρα πάνω από τα βουνά και τις πεδιάδες της χώρας, ενώ την ίδια στιγμή μια βροντώδης και επιβλητική φωνή που φτάνει μέχρι τους πόλους ακούστηκε: «Να! Κόπανοι!»



Δεκέμβριος
Οι έλληνες προσκαλούν από τα πέρατα του κόσμου τα καλλίτερα μυαλά της Βιολογίας, τους πληρώνουν αδρά και τους βάζουν να δουλέψουν με σκοπό να μεγαλώσουν όσο γίνεται πιο γρήγορα τα εγγόνια των τριών οικογενειών που μέλλει να ξανακυβερνήσουν την Ελλάδα.-